စေန တနဂၤေႏြ ဆို ႐ုံးပိတ္ရက္။
အိုဗာတိုင္ မ႐ွိရင္ ႐ုံးမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့သူမ႐ွိဘူး။
စားပြဲေတြ ေဘးကပ္ၿပီး ျခင္းခတ္လို႔ရတယ္။
စားပြဲ ၂လံုးဆက္ၿပီး စားပြဲတင္ တင္းနစ္ ႐ုိက္လို႔ရတယ္။
ေနခ်င္သလို ေနလို႔ရတယ္ ေျပာတာ။
အားနာရမဲ့သူ မ႐ွိဘူး။
လြတ္လပ္တယ္ ေပါ့ဗ်ာ။
က်ေနာ္ ကုလားထိုင္မွာ ထိုင္ၿပီး စားပြဲေပၚ ေျခေထာက္တင္ထားတယ္။
႐ုံးဖြင့္ရက္ဆို ဒီလို ေနလိဳ႕ ဘယ္ရမလဲ။
ထိုင္စရာ ေနရာေတာင္ မ႐ွိဘူး။
ခင္ေမာင္ဝင္း ဝင္လာတယ္၊ လူတစ္ေယာက္ ပါလာတယ္။
က်ေနာ္နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးတယ္။
" ကိုခ်စ္ကို တဲ့ အကို၊ က်ေနာ့္ ဆရာေပါ့ "
" ဆရာ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ၊ အလုပ္မွာ အဖြဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ပါ "
" ေတြ႔ရတာ ဝမ္းသာပါတယ္၊ အလည္လိုက္လာတာလား "
" မဟုတ္ဘူး အကို၊ အကို႔ဆီ ေခၚလာတာ "
" ဘာကိစၥလဲ "
" သူလဲ က်ေနာ့္လိုပဲ ၁၀တန္း ျပန္ေျဖခ်င္လို႔ "
" ဘာအကူအညီလို လို႔လဲ "
" အဂၤလိပ္စာ သင္ခ်င္လို႔ပါ "
" က်ဴ႐ွင္ေတြ ႐ွိေနတာပဲ "
" တျခားဘာသာေတြ အဆင္ေျပတယ္ အကို၊ အဂၤလိပ္စာ မလိုက္ႏိုင္လို႔ "
" ေအးေလ ဒါဆိုလဲ ကူညီေပးမွာေပါ့ "
" ေက်းဇူးပါ အကို "