Yaklaşık sekiz yıl önce, Eugene, kolejleri aktarmanın tam ortasındaydı ve ruh halinin, en küçük şeylerin tetiklediği, rastgele zamanlarda nasıl sarktığını fark ettiğinde. Daha önceki iki yılını Kaliforniya Devlet Üniversitesi'nde “sigara içip içip bilgisayar oyunları oynayarak” geçirdi ve su yuttuğunu ve zaman harcadığını fark etti. Bir kariyer yolu olan arkadaşlara karşı kıskançlık duyuyordu, aynı zamanda ya kıyıda ya da sadece aptal olan diğer öğrenciler için de hor görüyordu.
Sonunda, Eugene daha prestijli bir özel üniversiteye gitmeyi amaçlayan okuldan ayrıldı. Ama önümüzdeki birkaç ay boyunca, günlük rutinler kendini yatağın dışına çekip giyinmek gibi, göz korkutucu bir etkiyle ona bayıldı. “Kendimi hiç iyi hissetmedim” diyor. “Her şey kötü görünüyordu ve sallayamıyorum. Sonra bir gün uyanıp bir şeyleri düşünürsün, Neden kendimi öldürmüyorum? Bu beni geri adım attı ve gerçekten neyin yanlış olduğunu merak etti. ”
Eugene'nin bir terapistle konuşması, değişen okulların çöküşünden ziyade bir bandajdan daha çok bir bandaj olduğunu fark etmeleriydi. Bazen gece uyanık kalıyordu, bir bin yıllık bir ekonomik durgunluk sonrası ekonomide başbakanına isabet edip etmediğini merak ederek, gerçek ve kalıcı bir başarı elde edebilirdi - ya da bu başarının neye benzediğini bile. Ayrıca, ilaç ve daha fazla konuşma terapisi ile yönetilmesi gereken yeni kronik depresyon tanısını da gözden geçirdi.
Koreli bir Amerikalı olan Eugene, annesinin mücadelelerini kabul etme konusunda “çok liberal” olduğu konusunda şanslı olduğunu hissetti. “Benim durumumda gerçekten çok zararlı olan şey, Asya kökenli Amerikalıların akıl hastalığı olmadığını öğretmek olduğudur, bu sadece yaşamdaki normatif bir mücadeledir. Ve Doğu Asya kültüründe, işlevsel zihinsel hastalık fikri gerçekten bir şey değildir. “Bunu aşmak” diyor, diyor.
“Aynı zamanda” diyor, “Bu sorunu nasıl çözebilirim? Bu bir kültür ürünü. ”
Bu, 1980'lerin başları ile 2000'lerin başları arasında (şu anda 18-35 yaş arası) doğmuş olanlar olarak tanımlanan bin yıllık kuşağın tümüyle boğuştuğu bir sorudur. Binlerce insan ve zihinsel sağlık hakkında bilgi için web'de arama yapın ve başlıklar akar: “Kenarda Bir Nesil”; “Millennials Neden İşyerinde Ruh Sağlığı ile Mücadele Ediyor”; “Millennials bir Ruh Sağlığı Krizi ile Karşılaşıyor ve Tamamen Önlenebilir”; “Binyıllar ve Zihinsel Hastalığı Terk Etmeye Nasıl Yardımcı Oluyorlar”; ve hatta “Memes, Zihinsel Sağlık Hakkında Konuşacak Millennials Nasıl Eğitti?”
Daha resmi araştırmalar, özellikle üniversitenin çamurlu sularında dolaşan bin yıllıklar için benzer bir tablo çiziyor. 2009-2015 yılları arasında ABD'deki kolejlere kayıt oranı ortalama yüzde 6'lık bir artış gösterdi, ancak Collegiate Ruh Sağlığı Merkezi'ne göre, danışma merkezlerini ziyaret eden öğrenci sayısında kabaca yüzde 30'luk bir artış görüldü. Geçtiğimiz yıl 92 okulda 63.000 öğrencinin önemli bir araştırması, ankete katılanların neredeyse yüzde 40'ının bu kadar depresyonda olduğunu ve “işleyişi zor” olduğunu buldu; Yüzde 61'i, Amerikan Koleji Sağlık Derneği başına önceki yılda en az bir “ezici kaygı” vakası hissettiklerini söyledi.
Sürüş gücünü saptamak zor olsa da, bir sorun yamaları jenerasyonun kaygısına katkıda bulunuyor. Hızlı tempolu bir modern yaşam tarzı mı? Ebeveynlik stillerindeki değişiklikler mi? Tahmin edilemez bir ekonominin zirveleri ve vadileri? Öğrenci borcuna dair endişeler ve bir ev sahibi olamamanız mı? İnternette ve sosyal medyanın toksik kültürüyle büyüyen ilk nesil olmak mı? Avokado tost, rosé ya da pembe her şey için zayıflatıcı bir bağımlılık?
Bir yandan, genç yetişkinler için mücadele eden yeni bir şey yok: Uzman görüş birliği, bu yaş grubunun sadece binlerce yılda değil, her jenerasyonda daha yüksek stres ve kendini sorgulama ile vurulduğunu gösteriyor. Ancak buradaki fark, Millennial Momentum'un yazarı Morley Winograd'a göre, 2000'lerin kültür ve yaşam tarzına özgü bazı önemli faktörlerle birlikte, bin yıllıkların zihinsel sağlık bozukluklarının olağan üstü oranlarından muzdarip olduklarına dair artan kanıtlar da var: Yeni bir neslin Amerika'yı ve Güney Kaliforniya Üniversitesi'nde bir profesörü nasıl geri aldığını.
“Kartanesi” hakareti Fox News ve benzeri bir yaratılıştır, ancak bin yıllık çocuklar büyüdüğü için, çocukların öz saygılarını geliştirmek için çalışan helikopter ailelerinden destek ve dikkat ile, pek çoğuyla karşılaşmadılar. yaşamda zorluklar, genel olarak konuşuyor. Bu onları daha az esnek yapmaz. Unutmayın, GI kuşağı, II. Dünya Savaşı'nın başlangıcında ‘mama’nın çocukları ’olarak adlandırıldı.
Esneklik ile ilgili olarak, Ocak ayında yayınlanan bir çalışma 40.000 Amerikalı, Kanadalı ve İngiliz üniversite öğrencisini araştırdı ve binlerce yılda yaşamlarının birçok kanalında “çok boyutlu mükemmeliyetçilik” ten muzdarip olduğunu, gerçekçi olmayan yüksek beklentileri ve kısa düştüğünde zarar gördüğünü gördü. Araştırmacılar, (Psikoloji Bülteni dergisinde yayınlanan) bulguların, bin yıllardaki artan kaygı, depresyon ve yeme bozukluğu oranlarıyla da ilişkili olduğunu söylüyorlar.
“Milenyumlar daha yalıtıcı olmaya eğilimlidir” diyor, Beverly Hills polikliniği Kontrol Merkezi'nin kapılarında yürümeye başlayan genç bir insanın şiştiğini gören Reef Karim, kendisi ve personelin ruh sağlığı ve bağımlılık sorunlarını tedavi etmesine yardımcı oluyor. “Aynı zamanda idealistler, ancak gönüllülük, aktivizm ve sosyal medya aracılığıyla daha fazla bağlantı kurmak istediklerini hissettikçe, daha az duygusal zırhlara sahip olma eğilimindedirler. Sosyal medya kadar, pek çok açıdan, bazı insanların mükemmeliyetçi davranışlar yaratmadaki savunmasızlıklarını neredeyse göze alıyor. Ve gençler aşırı yüklendi. ”
Özellikle bin yıllık erkekler için, büyük bir sorun, ilk etapta bozukluklardan muzdarip olduklarını ve mücadelelerinin yükünün üstesinden gelmeye yardımcı olabilecek birinin bulunmasını anlamaktır. Büyük bir İngiliz araştırması, erkek “arkadaşlıksızlık” oranının 20'li yaşların başları ile orta yaşların ortaları arasında neredeyse üç katına çıktığını, özellikle evli erkeklerin ev dışında destek almak için yakın arkadaşlarına sahip olmadıklarını bildirdiklerini tespit etmiştir.
Bu arada, profesyonel terapistler kendilerini rahatsız eden şey hakkında konuşmaya ihtiyaç duyan erkekler için boş bir alanı doldurabilirdi, ancak erkekler sık sık bir yabancının sorunlarını düzeltmek için güvenebileceği ya da olması gerektiğini iddia etmekten çekiniyor, Karim. “Gördüğümüz kadınlar kendi istekleriyle gelmeye eğilimli, düşünüyorlar, Hey, benimle devam eden bir şeyler var, bu yüzden bir yardım yapacağım ve yardıma ihtiyacım olup olmadığını göreceğim. Karim, eşleri, sevgilisi ya da annesi yüzünden bir çok erkek geliyor, ”diyor. “Birisi genellikle onları gitmeye ikna ediyor. Kesinlikle bir stigmanın oynandığını görüyoruz. ”
Problemin bir kısmı, ebeveynlerin sıklıkla erkeklerle ruh sağlığıyla ilgili mücadeleler hakkında konuşmadıkları ve kendi akıl hastalığı anlayışları konusunda zorluk çektikleri yönündedir. Hayır kurumu Yaş U.K. tarafından yapılan bir araştırmada, 55 yaş ve üzerindeki yetişkinlerin yüzde 70'inin yaşlıların bu konuyu tartışması daha zor olacağına inanıyor çünkü endişe ve depresyon, büyüdüklerinde hastalık olarak tanınmadı. Aslında, katılımcıların dörtte üçü “sert bir üst dudak” tutumuyla büyüdüğünü ve yüzde 22'sinin ruhsal hastalıktan bahsettiklerini hissettiklerini sadece daha da kötüleştireceğini söyledi.
Bu sessizlik, mutluluğunun ve enerjisinin bir aşama olmadığı gerçeğini fark etmeden önce lise ve üniversiteden geçen 29 yaşındaki Nick Muellerleile'yi kesinlikle etkiledi. Sonunda bir psikiyatristle randevu aldı. Tanı - klinik depresyon - önce onu şaşırttı. Sonra, geçmiş yıllardan anılar boyunca yürüdüğü için tıklandı. Sayfasında daha genç bir adam olarak yazdığı manik Facebook durumlarını hatırlatarak (“Bir araya geldiğimi sanıyordum, ama insanların bilmesi gerekiyordu”) ve yıllarca süren istikrarlı mutsuzluk ağırlığı altında hayatta kalıyor. .
Bununla ilgili konuşmak, bir seçenek gibi hissetmemişti. Bazı evraklarla sadece bir şans karşılaşması onu ebeveynlerine açmasına neden oldu: Babası, Muellerleile'nin psikiyatristinden olduğunu itiraf ettiği için tıbbi bir ücret aldığını görünce faturalarla tasnif ediyordu. “Odanın karşısına geçti, kafasını salladı ve bana“ Ben de ”dedi. Bir aile tarihi olduğunu anladığımda, bir şeyler yapmamı sağladı, ama daha önce herhangi bir zaman bana söyleyecek daha iyi bir zaman olurdu. , ”Muellerleile diyor. “O hiç açık değildi. Geriye baktığımda, araştırmak istemediğim birkaç hap şişesi olduğunu fark ettim. ”
Seattle'da 29 yaşında olan Shawn, üç yıl önce büyük bir anksiyete hızla ilerlemeye başladığında bir destek sistemi bulmak için de çabaladı. Bir genç olarak hissi ile başa çıkmıştı, ama bu farklıydı - geleceği kendisinin üzerinde hiçbir anlam ifade etmeyen tuhaf ve rahatsız edici bir saplantı. Her hesapta düz bir cisgender adam olduğu gerçeğinde güvende idi. Yine de gözünün köşesindeki bir gölge gibi, Shawn bir gün uyanacağını, transgender olduğunu ve varsayımsal ailesini ve hayatını yitirdiğini hissedemezdi. İş yerinde, evde, oyunda, önseziler oyalandı.
Birkaç ay tutulduktan sonra, Shawn ilk kez bir akıl sağlığı danışmanı görmeye başladı ve yaygın anksiyete bozukluğu tanısı aldı. Bugün, bölümlerinin yönetilebileceği anlayışıyla yaşıyor. Ancak, sosyal çevresinden tutarlı bir destek bulmak, Shawn'un özellikle erkek arkadaşlarına daha açık olmak için çalışmasına rağmen daha zor olduğunu kanıtladı. “Bazı süper alıcı erkek arkadaşlara sahip olduğum için şanslıydım, ancak diğerleri, ilgisiz olup olmadıklarını veya bu konuda kaba bir fikir sahibi olup olmadıklarını anlayamıyorum” diyor. “Bence sorunlar benim kimliğimin etrafında bir erkek olarak dönüyor. Hiç bir zaman benim çaresizliğimle ilgili şüphelerim olmadı. Ama insanlık meselesi… ”
Düşüncelerini toplar.
“Toplumda kadınsı olarak tarif edilen duyguları deneyimliyorum ve duyguları deneyimliyorum, ama onlar benim kişiliğimin büyük parçaları” diye devam ediyor. “Bu şeyleri bastırırsam, bu beni daha çok insan yapar mı?”
Sadece cinsiyet doğumumuzun kararlaştırdığı bir ikili olmadığı fikri de dahil olmak üzere, bin yıllık cinsiyetler hakkında yapılan büyük bir toplumsal tartışma, bir erkeğin ne olduğunu ve ne varsa, özelliklerin “eril” olduğunu tanımlama şeklimizi değiştiriyor. “Erkeklik”, insanların yakalanamamasının saldırgan ve stresli tepkilere yol açtığını öne süren araştırmalarıyla, erkeklerin bunu başarmak için baskı hissettikleri, zor bir hedef olarak kalmaktadır.
Portland, Quarter-Life Danışmanlık uygulamasında binlerce yıllık münhasıran tedavi gören Portland merkezli Cevher merkezli bir psikoterapist olan Satya Doyle Byock, kariyerlerinde ve kişisel yaşamlarında kaybettiğini hisseden erkekler de dahil olmak üzere, hastalarında ağır bir hayal kırıklığı yaşandı. Bazıları intihar düşüncelerini veya panik ataklarını hissettikten sonra yardım isteyebilir, ancak çoğu kişi görmezden gelemeyecekleri kayda değer bir rahatsızlık ile birlikte var olmayı seçer.
“30'ların sonlarında ya da 40'larda yaşanmakta olan orta-yaşam krizi, bugün gençler için daha erken oluyor” diye açıklıyor. “Dağılım çoğu zaman kişinin“ yaşamı terkedilmiş yaşam ”sorunuyla ilgilidir ve gençler toplumla ilgili bir şeyin işe yaramadığı sonucuna varmaktadırlar. Sorunlar tarihlendirme, içki içmek, kaygı ya da depresyonda olabilir, ancak bu şeyler genellikle onların altında daha büyük bir soruna sahip. ”
Byock’un teorilerinden biri, daha eski nesiller, genellikle yaşamlarını yansıtmak için dini hizmetler veya samimi topluluk toplantıları kullanılırken, bu meditasyon alanlarının birçoğu modern yaşamdan uzaklaştırılmıştır. “Kiliseler bile şimdi sessiz düşünceler için değil, daha çok mega kiliseler gibidir” diyor. “Gençlerin beslenme bulmak için bir şeye ihtiyaç duydukları bir boşluk yarattı.”
Onu ofiste de bulamıyorlar. Özellikle, İşgücü Dengesi Büyük Durgunluğun drenajları sırasında işgücüne olgunlaşan bir milyonlarca yıllık kohort için sertleşti, parlak kolej dereceleri elde edildi, ancak az sayıda işveren mahkemeye verildi. Kolej öğrencilerinin yüzde 50'den fazlası 2007 yılında eldeki iş teklifi ile mezun oldu. Bu sayı iki yıl sonra yüzde 20'nin altına düştü. İşe başlayanlar daha düşük başlangıç maaşları gördüler. 2010 yılında yapılan bir çalışmada, bir yıl içinde işsizlikte yüzde 1'lik bir artış, bir üniversite mezunu için maaş başlangıçta yüzde 6 ila 8'lik bir düşüş anlamına geldi ve ömür boyu tasarruf ve faydaları etkiledi. Muellerleile, “İşgal pazarının en kötüsü olarak, durgunluğun ortasında mezun olan bu binlerce yıllık kohort, kaybettiğimiz herşeyi telafi etmek için çok daha fazla çaba sarf ettik” diyor.
Bin yıllıkların pop kültürüne yansıyan bu deneyimi görmesi gerçeğinde en azından bir miktar teselli var. TV şovları, Biz Kimiz, BoJack Süvari, En Kötü Sizsiniz ve hatta Cumartesi Gecesi Canlısı, ruhsal sağlık krizlerini baştan çıkarıcı, yüreklendirici ve katarik bir şekilde ortaya koydu.
Ve depresyon memesleri, sosyal medyada, sıkıntıya eğlenen yumruk yumruları ile büyük bir para birimidir. Ayrıca, kampüslerdeki ve bazı işyerlerindeki kaynaklardaki artış, yardım için uygun mekanları bulmayı kolaylaştırdı. İlaç endüstrisi bile farkındalık artırımına atladı ve ılımlı ve ciddi rahatsızlıkları yönetmeyi kolaylaştıran daha fazla ilaç pazarladı.
Ancak, bu değişimin özellikle bin yıldan fazla erkekleri profesyonel yardım arayışına ve desteklemeye teşvik edip etmediği sorusu havada kalmaktadır. Byock, hem erkeklerin hem de kadınların geleneksel toplumsal cinsiyet rollerini yorumlamalarından olumsuz etkilendiğini vurguluyor, ancak, “Erkekler ve kadınlar için duygusal çalışmaları normalleştirmek için yapılması gereken çok iş var, ama kesinlikle daha çok erkek var. Kadınları daha duygusal olarak donattıklarını düşünmek için toplumu eğitmiştik, fakat aynı zamanda erkekleri duygusal bir dilden yoksun olarak eğitiyoruz. Erkekler ve erkekler, duygusal olarak samimi olma konusunda derin bir istekleri vardır, ancak izinleri yoktur. Kadınlar hayatlarında erkekleri düşünmek için eğitildikleri için bu samimi yerlere gidebileceklerini düşünemezler. ”
Amerika'daki psikoterapi ve zihinsel kurumların erken tarihi bu damgaları yarattı ve sürdürdü. 19. yüzyılın ortalarında ve sonlarında, erkekler “deli” olarak kabul ettikleri binlerce kadını “dini heyecan” veya açıklanamayan menstruasyon gibi küçük hatalar için delil olarak tanıdıklarını gösteren araştırmalarla gerçekleştirdiler. Güç dengesizliği 20. yüzyıla kadar sürdü ve psikoterapiyi zayıflık belirtisi olarak gören birçok kişiye katkıda bulundu.
Kültürel farklılıklar, insanların duygusal yakınlık ve zihinsel sağlık danışmanlığı yapma biçimlerini de etkilemekte ve bazı erkekleri ihtiyaç duydukları yardımdan daha da ileri götürmektedir. Örneğin, Afrikalı-Amerikalı erkekler, kar amacı gütmeyen Mental Health America'ya göre, beyaz erkeklerden ciddi psikolojik sıkıntıları rapor etmede% 20 daha fazla, ancak profesyonel yardım almak konusunda sürekli olarak daha fazla endişeli. Asyalı Amerikalılar ayrıca, intihar düşüncesinin yüksek oranlarına rağmen akıl sağlığı sorunlarının tedavisi konusunda stigmalara maruz kalıyorlar - Asyalı-Amerikalı lise öğrencilerinin yaklaşık yüzde 19'u intiharı rapor ediyor, neredeyse yüzde 11'i bunu deniyor ve bu da beyaz öğrencilerden çok daha fazla. sırasıyla yüzde ve yüzde 6,2).
Bu, Eugene'nin gerçek isminin bu hikaye için neden kullanılmasını istemediğinin büyük bir etkeni. “Annemin oğlunun zihinsel sağlığının, kahrolası bir hikaye hikayesinin içinde olduğunun utancıyla uğraşmasını istemiyorum,” diyor kısa bir kahkaha atıyor. Ayrıca, önleyici ruh sağlığının ABD'de her zamankinden daha çok sigorta kapsamında olmasına rağmen, erkeklerin neden kendi başlarına baş etmeyi seçtiklerini de açıklıyor. Vaka noktası: 2016 yılında yapılan bir araştırma, kadınların ruhsal bozukluklar için klinik tedaviyi kabul etme olasılıklarının daha yüksek olduğunu ve tedavilerinin sonunda daha fazla iyileşme görmenin erkek müşterilerden daha fazla olduğunu ortaya koymuştur. “Bu tür kuralları bir erkek olduğunuzu hissediyorsunuz, bu yüzden bu problemleri kendinizin üstesinden gelebilmeniz gerekiyor. Özellikle Amerika'da, gerçekten bir köye gerçekten sahip olmasına rağmen, bağımsızlığa ve sıkıntıların üstesinden gelmeye değer veriyoruz, ”diyor Eugene.
Bugün Eugene, terapistini düzenli olarak görme konusunda “oldukça boktan” olduğunu itiraf ediyor, ama işler güneye gittiğinde en azından yapabileceği bir kişi olduğunu kabul ediyor. Aksi takdirde: “Bir şey kapalı gibi görünmek istemiyorsunuz, bu yüzden kendinize saklıyorsunuz” diyor. “Hala bir utanç ve bir sessizlik var. Bir şekilde değişmesi gereken şey bu. ”