İlkokuldayken her özel günde şiir okumak için seçilen öğrenciydim.
Elemeler yapıldığında bütün öğrenciler seçilecek miyim endişesi
taşırken ben gayet rahat olurdum, çünkü zaten seçileceğimi
bilirdim. Başta 23 Nisan, Öğretmenler Günü gibi özel günlerde
seçilmek hoşuma gider, gururumu okşardı.
Yine 23 Nisan seçmelerinde en güzel anlamlı şiirlerden birini
okumak üzere seçilmiştim. Benim için şiir özel günlerde şiir
okumak sıradan hale gelmişti ama yine de tatlı bir heyecan
yaşıyordum.
23 Nisan sabahı törenlere gitmek üzere erkenden kalktım,
kahvaltımı yaptım, annemle beraber okula gittik. Okulun
önünde her zamankinden farklı bir hareketlilik vardı, daha
sonra sebebini öğrendik. İl Milli Eğitim Müdürü törenleri
izlemek ve katılmak üzere okulumuza gelecekti. Benim
olmayan heyecanım arttı. İl Milli Eğitim Müdürünün önünde
şiirimi en güzel şekilde okumalıydım.
Sıramı beklerken tam sahneye çıkacağım sırada organizasyonu
yapan öğretmenimiz yanıma gelip "Berrak sen çıkmıyorsun"
dedi ve yerime Okul Müdürünün kızının çıkacağını öğrendim.
O andan sonra konuşulanları sesleri duymamaya başladım,
sessiz film gibiydi. Ağlamaklı oldum, nedenini sormak istedim,
soramadım.
Annemin yanına gittiğimde annem "ağlama, en güzel okuyan
sensin, çıkamama sebebin kötü okuduğun için değil ki" demişti.
Müdürün kızının nasıl okuduğunu bilmiyorum, çünkü ne duyacak,
ne dinleyecek halim vardı.
Daha sonra annem bu konuyla ilgili görüşmek üzere gittiğinde
Sınıf Öğretmenimiz, organizasyonu yapan öğretmenimizin
Müdüre yaranmak için böyle birşey yaptığını, Okul Müdürünün
haberinin olmadığını, hatta çok kızdığını (ne derece doğru
bilmiyorum),gölgemde kalmaması için de başkası yerine benim
çıkmamı engellediğini söyledi. O gün beni belki çok üzen bu olay
sayesinde sanırım çok adaletli, nerede görürsem göreyim
haksızlıklara karşı çıkan bir insan oldum.
Tüm çocukların 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı'nı kutlarım.