Denizdeki Ateş
Savaş Serisi 1 '' İlk Kıvılcım ''
Savaş Serisi 2 '' Büyüyen Ateş ''
Savaş Serisi 3 '' Büyüyen Ateş 2 ''
Savaş Serisi 4 '' Ateş Çemberi ''
Büyük savaş başladığı sırada, Almanya’nın İngiliz imparatorluğunu tehdit edebilecek dünyaya yayılmış 17 kruvazörü vardı.
Akdeniz’de görev yapan; Goben ve Breslau
Batı Hint Adalarında;Dress ve Karlsruhe
Amerika’nın batı kıyılarında;Warspite
Kaynak
Alman Donanmasının en büyük kısmı ünlü Amiral GrafVonSpee komutasında, pasifik okyanusunda bulunuyordu. Bu güç, İngiltere’nin ticaretini baltalayabilecek ciddi bir tehlike oluşturuyordu. Tehlikenin büyüklüğünü gören İngiltere, Almanya’nın denizlerdeki gücünü kırmak için planlar yapmaya başladı. Yapılması gereken ilk iş, alman gemilerinin tüm gereksinimlerini sağladığı Çin’deki Alman üssü Tsingtao’yu ele geçirmekti. Ancak İngiltere’nin gücü buna yetmiyordu.
İngiltere, bunun üzerine müttefiki Japonya’ya başvurdu. Japonya gelişmiş güçlü bir Asya devletiydi.
1905’te Kore ve Mançurya yüzünden çıkan Rus savaşını kazanmış, bu bölgeleri eline geçirmişti. Pasifik’te emperyalist bir güç olarak daha da büyümek Çin’den de toprak kapmak istiyordu.
1902 yılında imzalanan 1905-1911’de yenilenmiş bir anlaşma ile İngiltere ile ittifak yapmıştı. İngiltere’nin önerisini sevinç ile karşıladı.
Japon orduları,31 Ekim – 7 Kasım 1914 tarihleri arasında Tsingtao’yu kuşattılar. Japonya’nın limanı tek başına ele geçirmesini istemeyen İngiltere, bu kuşatmaya 1500 kişilik sembolik bir kuvvetle katıldı.
Kenti koruyan 3600 kişilik Alman kuvveti, 23 bin kişilik Japon ordusuna fazla direnemedi.
Kaynak
Tsingtao, 7 Kasım 1914’te ele geçirildi. Japonların ve İngiliz birliklerinin düzenledikleri kent girişindeki resmi geçitte, İngilizler geçerken, yenik Almanlar bir protesto gösterisi olarak sırtlarını döndüler. Ancak olan olmuş ve Almanya’nın pasifikteki en önemli üssü elden çıkmıştı.
Tsingtao’nun düşmesi ile Japonya, kendi sömürge imparatorluğu için bir sıçrama tahtası elde etmiş oluyordu. Birkaç hafta sonra Çin’den yeni isteklerde bulundu, ayrıca ekvatorun kuzeyindeki Alman kolonilerini ele geçirdi.
İngiltere, böylece Japonya’yı Pasifik’te ciddi bir güç haline getirmiş oluyordu.
Bu durum, en çok Pasifik’te benzer amaçlar güden Amerika Birleşik Devletleri’ni kaygılandıracaktır.
Ve 22 yıl sonra Japonya’nın girişeceği PearlHarbor baskını, bu kaygıların hiç de haksız olmadığını ortaya koyacaktır.
Pearl Harbor baskını
Kaynak
Ekvatorun güneyindeki Alman kolonileri ise Avustralya ve Yeni Zelanda tarafından paylaşılacaktır.
Tsingtao’nun kaybedilmesinden sonra Alman gemileri açık denizlere dağıldılar. 3 günde bir kömür ikmali yapmak zorunda olan büyük savaş gemileri için zor günler başlamıştı.
İngiltere,Tsingtao’dan sonra Almanya’nın Afrika’daki sömürgelerini de ele geçirmeye çalışacak, bu üslere komşu olan müttefiklerini kullanarak saldırılar düzenleyecektir. Bu saldırılar başarılı olamayacak, ancak Almanya üsleri kullanamaz hale gelecektir.
1. Dünya Savaşı’nda yürüttüğü korsan saldırılarla, İngiliz ordusuna korkulu günler yaşatan efsanevi bir gemi vardır.
Kaynak
Kaptan Karl Von Müller komutasındaki Emden, yanında bir kömür gemisi ile 14 Ağustos 1914’te tek başına Hint Denizi’ne açılacak ve İngiliz gemilerine başarılı saldırılar gerçekleştirecektir. Emden yüzünden gemi taşımacılığı büyük darbe alacak, taşıma fiyatları çok büyük artış gösterecektir.
Öyle bir an gelecektir ki, İngiliz ticaret gemileri, efsane Amiral Müller’e yem olmaktansa Bengal körfezinde bekleyeceklerdir.
Donanma Bakanı Winston Churchill söyle der;
‘’Emden korkusundan 3 yük gemimiz Kalküta’da beklemektedir. Bu gemiler cephane ve süvari taşımaktaydı, bu konuda çok kararlıyız, bu baş belalarının yok edilmesi en öncelikli görevimizdir.’’
Winston Churchill
Emden 9 Ağustos 1914 günü Cocos savaşında batırılır. Ve İngiltere rahat bir nefes alacaktır.
Almanya, savaşın Avrupa’nın dışına taşmasını özelikle istemiş ve bunda başarılıda olmuştur.
İngiltere’nin sömürge yollarını korumak sorunda kalması, burada askeri güç bulundurması, Avrupa’daki savaşın kısa sürede kesin bir sonuca ulaşmasını engellemiştir.
Savaşın yayma girişimlerinin en etkilisi ise Almanya’nın, Osmanlı Devleti’ni savaşa sokmasıdır.
Bu olay savaşın akışını büyük ölçüde etkilemiştir. İngiltere için hayati önem taşıyan Mısır’a ve Süveyş Kanalı’na yapılan Osmanlı saldırısı başarısız olmasına karşın, bir Arabistan cephesinin açılmasına sebep olmuştur. İngiltere burada ciddi bir güç bulundurmak ve uzun süren bir harekâta girişmek zorunda kalmıştır.
Kaynak
Tarihçilere göre İngiltere’nin en büyük ve bedelini en pahalı ödediği savaş hatası olarak tanımlanan Çanakkale cephesi de bu çerçevede sayılabilir.
Osmanlı devleti; Çanakkale’de, Avrupa’da, Galiçya’da, Doğuda Kafkaslarda, Irak’ta ve Filistin’de savaşarak İngiliz ordusunu büyük ölçüde hırpalayacak, savaşın kaderini değiştiremese de, İngiltere’nin Avrupa’daki savaşa gereken ağırlığı verememesine sebep olarak savaşın uzamasını sağlayacaktır.
Ancak çeşitli zaferler ile süslü bu savaş, Osmanlı devletine çok ama çok pahalıya mal olacaktır.
Posted from my blog with SteemPress : http://cekopaspas.unaux.com/?p=242