İçimden geldi yazayım dedim. Beğenenler olursa ne mutlu bana
Yil bindokuzyüzonbeş aylardan mart
Onsekizinde sokaklarda açılmış görünüyor pankart
Yurdum insanında coşkulu bir feryat;
"Çanakkale geçilmez, Türk mandayı kabul etmez"
Meydanlar sanki bir insan seli,
Yurdumun dört bir tarafı çalar aynı teli,
Ağlayan mı, alkış tutan mı yoksa çağlayan mı?
Kalplerde acı bir heyecan, gitti bi o kadar can.
Atam geliyor Sakarya'nın üzerinde heybetiyle meydana
Çıkamayan yaşlı, yatalak, engelli yapışıyorlar pencereye cama
Türk bayraklarıyla bezenmiş her köşe başı, kan kırmızı
Bir ihtişamla iniyor Sakarya'dan ayağında mahmuzu
Birden bir sessizlik kaplıyor meydanı
Gözler, başlar çevrilmiş, ağırlıyor bu şanlı pehlivanı
Gözlerinde denizin maviliğiyle süzüyor halkını
Ağzından dökülen sözler ile coşturuyor insanı
Yıl bindokuzyüzonbeş mart onsekiz
İngiliz, anzak farketmez hepsini yeneriz
Göz koymasınlar sakın ha bu canım vatana
Geldikleri gibi giderler bakamazlar arkaya