ile geçen hafta uzun uzun sohbet ettik. Profiline bakarsanız, 9 ay kadar önce yoğunluktan yakındığını hatta işi ağlama noktasına getirdiğini görebilirsiniz. Yoğunluk, özel hayat vs derken biz de o eski sohbetlerimizi unutmuş durumdaydık. Fakat kendisini bir süredir kızdırdığım için aklında benimle konuşmak varmış. Konuşmak diyorum ama kibarlığımdan yani :)
Şimdi Embesilikat'ın ağzından çıkanlara bakalım;
Doctor, hayatımda gördüğüm en sanşsız insanlardan birisin. Başaramadığın ya da olduramadığın şeyler için kimse sana çıkıp bir şey diyemez. Keza ben de demiyor/diyemiyorum. Sunduğun tüm gerekçeler fazlasıyla geçerli. Fakat neden hiç gerekçelerini de yendiğini görmüyorum? Yani hakem iki kez sana karşı haksız penaltı vermiş olabilir. Fakat neden hiç 3-2 kazandığını görmedim?
Bu serseri beni düşünürken izlemeyi seviyor. Bu sebeple sohbet burada mola verdi. Ben de napayım? Adam eleştiriyor. Haklı da. Bir şekilde kendim için sonuca dönüştürmem lazımdı. Gerekçelerini aradım. Uzun zamandır arka planda çalışan depresyonu da suçladım birkaç hayatımdaki detayı da. Nihayetinde kendimi suçluyordum. Ben bunu yaparken
Bak güzel bir bahanen olmasına rağmen rahatlıkla başarabileceğin bir örnek geldi aklıma... Sigarayı bırakmak istediğini söylüyorsun. Ev arkadaşların salonda sürekli sigara içiyor diye erteliyorsun. Kendi düzeninde daha kolay anlarım ama yine de bunlar bahane. Geçerliliği olsa da olmasa da bahane. Bu evde bile sigara bırakılabilir. Ya da okulda sürekli saçma şeyler oluyor. Bunların çoğu seni buluyor ama sen haksızlığa söveceğim diye ders çalışmayı bırakıyorsun. Böyle yapmaya devam edersen, haklı ama mutsuz olursun.
Sigarama elimi attım. İki tane daha çıkardım. Birini embesilikat'a uzattım. "Son sigaram olsun o zaman" dedim. Şöyle süzdü beni.
Yarından itibaren on tane sınava gireceksin. Şimdi yapma bence.
dedi.
Beni mi denedi anlamadım ama "bahane bunlar" cevabını verecek kadar iyi dinlemiştim karşımdakini. Birlikte birer tane sigara içtik ve sekiz gündür ağzıma sürmedim. Geçtiğimiz hafta on bir tane sınava girdim. Bu demektir ki; on bir tane sınavdan çıktım. Her biri sigara için de bir sınavdı. Fakat bir gerekçeye dayandırmadan karar alınca daha kolay aşılıyor sanıyorum.
Birkaç konuda daha çalışmalarıma geri döndüm. Uzun zamandır ilgilenmediğim uğraşlarımla yeniden ilgilenmeye başladım. Yani anlayacağınız şu an fena değilim :)
Bahane olayını da düşünmeden reflekssel bir hale getirebilirsem harika olacak. Çabuk sinirleniyor ve elimde olanları da bırakıyorum. Haksızlık dünya üzerinde hiç olmamalı diyerek hareket etmemek gerekiyor. Çünkü oluyor. O nedenle duruma kızıp uzaklaşma alışkanlığımdan hızlıca uzaklaşmam gerek. Bu sırada da eşitsizlik işaretini dövme olarak yaptırmak istiyorum. Hatırlatıcı olarak kullanırım :)
Eşitliği arayanlara, sigarayı bırakanlara, yazısına kapanış cümlesi eklemeyi sevenlere selamlar.