Hayvanları Makineleştiren Filozof: Descartes / A Philosopher Who Mechanize Animals

Descartes'in felsefe sisteminin bir ucu da ne yazık ki hayvanlara dokunmaktadır. Descartes hayvanları hiçbir düşünme veya hissetme kapasitesi olmayan birer makine olarak görüyordu. Ona göre evrende üç töz bulunmaktaydı bunlar; Tanrı, ruh ve maddeydi. Tanrının mahiyetinden emindi, maddenin varlığınıda yine tanrı fikrinden yola çıkarak açıklayabiliyordu. Geriye bir tek ruh kalmıştı. Ruhun var olup olmadığının peşindeydi. Ruh arayışında olan filozof hayvanları kesip biçerek içlerini araştırıp ruh bulma peşindeydi. Aynı şekilde insan kadavraları üzerinde de yaptığı araştırmalar sonucunda insan beyninde olup hayvanlarda olmayan bir bölüm keşfetti; Epifiz bezi. Descartes’e göre ruh, insan bedeninde epifiz bezi sayesinde bulunuyordu ve bu parça hayvanlarda olmadığı için hayvanlar birer ruha sahip değillerdi.

Tanrı sadece insanlara ruh bahşetmişti bundan dolayı düşünebilen bir ruhu olmayan hayvanların herhangi bir bilinci veya zihni de yoktu. Descartes acı karşısında bağıran, korkan ve tepki gösteren hayvanları düzgün çalışmayan makineler olarak gördü. Acı nedeniyle bağıran hayvanların bozuk ve tamir edilmesi gereken bir eşyadan farksız olduğunu savundu. Descartes, hayvanlara karşı olan etik sorumluluğumuzun insanın yarattığı makinelere karşı olan etik sorumluluğumuzdan farklı olmadığını düşünüyordu.

Descartes böylece diğer tüm hayvanları insanlardan ayırdı ve ötekileştirerek birer cisim haline getirdi. Bu teorisi ile insanlığın bakış açısını çok farklı bir yere getirmiş oldu. İlkçağlar da cansız maddeleri dahi birer canlıymış gibi düşünüp, ruhu olduğuna inanan insanlardan keskin bir kopuş yaşadı. Ardından önce hayvanlara ve en nihayetinde insanlara dahi yabancılaşarak birer madde ve kullanılacak araç olarak görmeye başladı. Bu da Descartes’in kurduğu felsefesinin acımasız bir sonucudur.

ENGLISH VERSION

Descartes is famous for his sentence, "I think, therefore I am" even those who are not interested in philosophy, even if they do not even know that it belongs to him. So how did Descartes reach that famous argument? Of course, it is not a sentence regularly said. He made some intellectual and actional experiments. He reached to this argument which is foundation of his philosophy with many experimental works.

Unfortunately, one of the philosophical systems he has established is touching animals. Descartes considered animals as machines without any sense of thinking or feeling. According to him, there were three substances in the environment; God, spirit and matter. The soul-seeking philosopher sought out souls by cutting and reaping the animals. Similarly, as a result of research on human cadavers, he discovered a section in the human brain that was not found in animals; Pineal (epiphyseal) gland. According to Descartes, the soul was in the human body, thanks to the epiphyseal gland, and since the piece was not in the animals, the animals did not have any soul.

God only gave people a soul, so there was no mind or consciousness of the animals that had no soul to think. Descartes saw animals screaming, frightened and reacting in the face of pain as machines that did not function properly. He argued that the animals that shouted because of the pain were unmistakable and had to be repaired. Descartes thought that our ethical responsibility to animals which is machine of created by God is same with our responsibility to machine of created by humans.

Descartes, separate all other animals from human and embody them. Descartes. Descartes brought people's point of view very differently with his that theory. His philosophy changed people who think that inanimate things are even alive and that they are spiritual things since ancient ages. Its changed humans point of view firstly against to animals and later event to humans and made them as matter which could use. This is brutal result of Descartes' philosophy.