"WARAN I JA"
Wielki Konkurs ŚLINOTOK #1
(kategoria 2:
poetycką zwana
wierszokletom przypisana)
Mój waranie, mój milutki
czemuś dzisiaj tak cichutki?
Nic nie mówisz i nie warczysz,
tylko w środku jakoś charczysz
jakby coś cię tam drażniło...
Jakby serce twoje gniło
bez miłości, bez kochania,
bez cudnego duszy grania.
Czułeś kiedy te motyle
co pod sercem się panoszą
wtedy, gdy splecione ciała
nieskończoność już pochłania?
Tańczą lekko, tańczą pięknie
przy miłosnej tej piosence,
której nie znasz mam mniemanie.
Jak ty żyjesz? Niesłychane!
Twoje cielsko, mój waranie
zimnym jest i nieprzystępnym.
Jakże nazwać je namiętnym?
Jakże wpleść w twe łuski dłonie?
Jakże tulić cię zawzięcie,
skoro moje ciało płonie
a ty wijesz się jak w męce
patrząc dziwnie obojętnie?
Plujesz, kłujesz, ból mi sprawiasz.
Bajek też nie opowiadasz,
chociaż - bajki są dla dzieci...
A na niebie księżyc świeci,
noc jest piękna i magiczna
a ja taka romantyczna...
Chyba zmysły postradałam
i warana kochać chciałam :D
Zdjęcia:pixabay.com
Pierwotnie opublikowano na Grecki Bazar Ewy. Blog na Hive napędzany przez dBlog.