အပိုင္း ( ၂ )
Part ( 2 )
မေန႔က အပိုင္း ( ၁ ) မွာ တံငါးသည္ ဖမ္းမိထားတဲ့
ငါးသံုးေကာင္ထဲက ငါးႏွစ္ေကာင္ရဲ႕ အေၾကာင္းကို ေဖာ္
ျပခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီေန႔မွာေတာ့ က်န္တဲ့ငါးတစ္ေကာင္ရဲ႕
အေၾကာင္းကို ဆက္လက္ၿပီးတင္ျပမွာပါခင္ဗ်ာ ။
အသက္႐ွင္သန္ကဖို႔ အခ်ိန္႐ွိခိုက္ ညဏ္ပညာကို
အသံုးမခ်ပဲ အခ်ိန္႐ွိခိုက္ လံု႔လစိုက္ေနတဲ့ ဒုတိယ ငါးက
ေတာ့ ကိုတံငါသည္ရဲ႕ လက္ခ်က္နဲ႔ ေသဆံုးသြားခဲ့ရပါၿပီ။
တတိယေျမာက္ ငါးကေတာ့ ဘာလုပ္ရမယ္ ဆိုတာ ေသ
ေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားခန္းဖြင့္ေနပါတယ္ ။
" ကံေကာင္းလွ်င္ခ်မ္းသာ ၊ ကုိယ္က်ိဳးကို တိုင္း
ထြာတတ္ၿပီး ကံရဲ႕အရိပ္အကဲကို ညဏ္နဲ႔သိရမယ္ဆိုတဲ့
လူႀကီးသူမေတြရဲ႕ ဆံုးမစကားအတိုင္း ငါကေတာ့ ကံ
ေကာင္းလ်ွင္တစ္ခ်က္ ၊ အၾကံေကာင္းလွ်င္ တစ္သက္ဆို
တဲ့စကားပံု ကလည္း အဲ့ဒီအတိုင္း႐ွိေနေတာ့ ငါကကံကို
လည္း အခုခ်ိန္မွာ အားကိုးလို႔ရမွာ မဟုတ္ဘူး ၊ ဒါေၾကာင့္ ေလွရဲ႕ဝမ္းေထာင့္တစ္ေနရာေလးအနားကို တစ္ေရြ႔ေရြ႔တိုးၿပီးေတာ့ ၊ လိႈင္းအပုတ္မွာ ေလွလူးတဲ့အခ်ိန္သာ
ငါထၿပီးခုန္လိုက္ရင္ ၊ ငါသာအဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ လံု႔လဝ္ိရိ ထုတ္
လိုက္ရင္ ေဝါဒီပင္လယ္ႀကီးထဲမွာ ငါတစ္သက္လံုးေပ်ာ္
ေပ်ာ္ႀကီးေနရေတာ့မွာ "
ဆိုၿပီးေတြးကာ ညဏ္ပညာကိုသံုးၿပီး လံု႔လဝိရိယနဲ႔
ေပါင္းစပ္ကာ ထခုန္လိုက္ပါတယ္ ။ လိႈင္းလံုးရဲ႕အ႐ွိန္
ေၾကာင့္ ေလွကေစာင္းသြားၿပီး ေနမ်က္ႏွာျပင္နားကို
ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ လြယ္ကူေခ်ာေမြ႔စြာနဲ႔ပဲ ပင္လယ္
ထဲကို ျပန္လယ္ ခုန္းဆင္းႏိုင္ခဲ့ပါတယ္ ။
ကံကိုယံုၾကည္ၿပီး စူးပံုနင္းလိုက္တဲ့ ပထမငါးက
ေတာ့ တံငါသည္ႀကီးမိသားစုရဲ႕ ဟင္းလ်ာျဖစ္သြားခဲ့ရပါ
တယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ လူေလာကႀကီးမွာ ကံကိုခ်ည္းလဲ ယံု
ၾကည္လို႔မရသလို ၊ လံု႔လဝိရိယကိုလည္း နည္းလမ္းမွန္
ကန္စြာ အသံုးခ်တတ္မွ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ဘဝခရီးလမ္းကို လြယ္ကူေခ်ာေမြ႔စြာ ျဖတ္သန္းႏိုင္ၾကမွာပါ ။

Thanks you all: