(spark post)
การใช้ภาษาเป็นอาวุธ
“ภาษา” เป็นเครื่องมือที่สำคัญที่สุด ของมนุษยชาติ ในการสื่อสาร และตอบสนองซึ่งกันและกัน เป็นเครื่องมือที่จะทำให้เรารู้ว่า คนอื่นต้องการจะสื่อสารอะไรกับเรา ภาษาเป็นสิ่งที่เราจะได้ยิน ได้ฟัง และได้อ่าน แต่การทำความเข้าใจ กับใครสักคนนั้น ไม่ได้ขึ้นอยู่กับภาษาอย่างเดียว แต่ว่าขึ้นอยู่กับจิตวิทยา ในการฟังและการทำความเข้าใจ ซึ่งก็หมายถึง การฟังโดยไม่ใช้หูอย่างเดียว แต่เป็นการใช้ใจ และสมองฟังด้วย
การอ่านเพื่อทำความเข้าใจ ไม่ใช่เพียงการใช้สายตา แต่เป็นการใช้สมอง และจิตใจ ในการตัดสินใจ เพื่อทำความเข้าใจกับภาษา ที่ผู้เขียนต้องการจะสื่อสาร
ปัญหาหลักของมนุษยชาติคือ การฟังเพื่อตอบ และการอ่านเพื่อรับรู้ แต่คนส่วนใหญ่ จะไม่ทำความเข้าใจกับภาษานั้น ปัญหาบ่อยครั้งที่ตามมา คือ การผิดพลาดทางการสื่อสาร การสื่อสาร ที่มีการเข้าใจไม่ตรงกัน ซึ่งสิ่งที่ตามมานั้น ไม่ได้ทำให้เกิดคุณประโยชน์เสมอไป
หากคุณมีความสามารถ ด้านการใช้ภาษา ที่บ่งบอกถึงตัวตน, จิตวิญญาณ, ความสามารถ, ความตั้งใจ และความจริงใจ ของคุณแล้ว จะสามารถก่อประโยชน์ ให้กับตัวคุณเอง, สังคม และคนรอบข้างได้
แต่ในทางกลับกัน การใช้ภาษาที่ไม่ถูกหลักการ การใช้ภาษาอย่างบิดเบือนกับความเป็นจริง การใช้ภาษาโดยจงใจ ที่จะทำให้ผู้อื่นเข้าใจผิด ก็สามารถสร้างความเสียหาย ให้กับทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องได้
ภาษาเป็นอาวุธ ในการโน้มน้าวจิตใจคน
คุณสามารถใช้ภาษา ในการโน้มน้าวจิตใจคนได้ ไม่ว่าจะเป็น ภาษาพูด หรือภาษาเขียน หากคุณรู้จักจุดยืน ตัวตนของคุณเอง ทำความเข้าใจกับปัญหา, ทัศนคติ, และอุดมคติของผู้อื่น การให้ความมั่นใจ แสดงความจริงใจ โดยใช้หลักจิตวิทยา ในการโน้มน้าวจิตใจผู้อื่น ให้เหตุผลที่ดี ที่แสดงถึง ตัวตนที่แท้จริงของคุณเอง โดยไม่มีการแสดงบทบาท ที่ไม่ใช่ตัวคุณ เพราะหากบุคคลอื่นรู้สึกได้ คุณจะไม่สามารถโน้มน้าวจิตใจ และปรับทัศนคติของใครได้
ภาษาเป็นอาวุธแห่งความเปลี่ยนแปลง
คุณสามารถใช้ภาษา ในการสร้างพัฒนาการ เปลี่ยนแปลงสถานการณ์ ให้เป็นไปในทาง ที่ถูกต้องได้ สิ่งที่สำคัญที่สุด คือการแสดงจุดยืน เปิดเผยปัญหา เสนอวิธีแก้ไข แสดงทัศนะคติ อย่างมีอุดมการณ์ มีความจริงใจ และความแน่วแน่ ที่จะพัฒนา และแก้ไขปัญหานั้นๆ เพื่อพัฒนาการที่ดี ที่เป็นประโยชน์ ต่อชนหมู่มากได้
ภาษาเป็นอาวุธ แห่งการทำลายล้าง
การใช้ภาษา เป็นเหมือนดาบสองคม สามารถสร้างคุณประโยชน์ และคุณโทษ ได้เช่นกัน การใช้ภาษาที่ผิดหลักการณ์ โดยมีความจงใจ ที่จะสร้างความเสียหาย ให้กับบุคคลอื่น ถือเป็นการใช้ภาษา โดยขัดต่อหลักศีลธรรม และจริยธรรม ซึ่งการใช้ภาษา ในลักษณะนี้ จะไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ ต่อตนเองและสังคม ในระยะยาว ในระยะสั้น คุณอาจใช้ภาษา โน้มน้าวจิตใจคน เพื่อให้ได้มา ซึ่งประโยชน์ส่วนตน แต่นี่เป็นสิ่งที่ไม่ยั่งยืน เพราะหากขาดความสมดุลย์ ในการใช้ภาษาแล้ว ภาษาเหล่านี้ จะวนกลับมาทำร้ายตัวคุณในภายหลัง
ภาษาเป็นอาวุธ แห่งการแก้ปัญหา
การแก้ปัญหา โดยใช้ภาษานั้น ไม่สามารถทำได้ โดยการพูดลับหลังคนอื่น หรือที่เรียก ในภาษาชาวบ้านว่า “การสุมหัวนินทา” เพราะนอกจากว่า จะไม่เป็นการแก้ปัญหาแล้ว ยังเป็นการ สะสมเพิ่มพูนปัญหา ให้มากขึ้นไปด้วย ซึ่งวิธีนี้ส่วนใหญ่จะจบลง ด้วยคำว่า “สายเกินแก้”
การจะแก้ปัญหา โดยการใช้ภาษานั้น ต้องทำอย่างตรงไปตรงมา และทำโดยบริสุทธิ์ใจ ในลักษณะ “ติเพื่อก่อ” เพราะวิธีนี้เท่านั้น ที่จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง และทำให้เกิดประโยชน์สูงสุด สิ่งที่คุณต้องมี คือเจตนาที่ดี และความกล้า ที่จะถกปัญหานั้นๆ เพราะถึงแม้ความจริง จะไม่ใช่สิ่ง ที่สวยงามที่สุดเสมอไป แต่ก็เหมือนที่ทุกคน เคยได้ยินอยู่บ่อยๆว่า “ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย”
ภาษาเป็นเหมือนน้ำหล่อเลี้ยงจิตใจ
การมองเห็นความบกพร่อง ของคนอื่น โดยมองข้าม ความบกพร่องของตนเอง เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในชนหมู่มาก ดังนั้นก่อนที่คุณ จะตำหนิใครไป ให้คุณมองที่ตัวเองก่อน ว่าคุณมีความบกพร่องนั้นอยู่หรือเปล่า?
การมองเห็นความดีของคนอื่น โดยปราศจากอคติ เป็นการแสดงความเฉลียวฉลาด และความสูงส่งในจิตใจ อย่างแท้จริง คนที่มองเห็น แต่ความบกพร่องของคนอื่น และตำหนิคนอื่นอยู่ฝ่ายเดียว เรียกได้ว่าเป็น “คนใจแคบ” ซึ่งบุคคลชนิดนี้ น่าสงสาร และน่าสังเวช ในเวลาเดียวกัน เป็นการแสดงถึง ความด้อยด้านปัญญาของตนเอง เพราะคนฉลาดทุกคน จะไม่มองข้าม ความบกพร่องของตนเอง แต่จะยอมรับ และปรับปรุงตัว เพื่อแก้ไขจุดบกพร่อง และพัฒนาตนเองให้ดีขึ้น
การชมเชยคนอื่น เมื่อคนอื่นทำความดี หรือทำประโยชน์ให้แก่สังคม และส่วนรวม ถือว่าเป็นสิ่งจำเป็น จะเป็นเหมือนน้ำเย็น ที่ชโลมจิตใจผู้อื่น ให้ชื่นใจ มีกำลังใจ ที่จะปฏิบัติหน้าที่ ให้ดีที่สุดต่อไปได้
ท้ายที่สุดนี้ ขอเชิญชวนให้ทุกท่าน ใช้ภาษาในทางที่ถูกที่ควร และจริงใจ โดยการกรอกแบบฟอร์มนี้ครับ:
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSeM6J3yfLMcpDRQTQgig83R1NtcaqAqWs_JiQDzhNGGRK3NCQ/viewform
