မဂၤလာပါ။ အဘိုးေျပာျပေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ား ထဲတြင္ မွတ္မွတ္ရရ ရွိေနေသာ အေၾကာင္းအရာတခုမွာ အဘိုးတို႔ စိန္လံု ကဘာ ( စိန္လံု ေတာင္ႀကီး ) ဘက္တြက္ စခန္းခ် ေနစဥ္က အျဖစ္ အပ်က္ ျဖစ္ပါသည္။ စိန္လံု ဟူသည္မွာ အမည္ ျဖစ္ ၍ ( ကဘာ)မွာ ကခ်င္ဘာသာ စကားျဖင့္ အႀကီး ကို ဆိုလိုျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ( ကဂ်ီ ) မွာ အငယ္ ျဖစ္ပါသည္။
စိန္လံု ေတာင္မွာ အႀကီး ႏွင့္ အငယ္ဟူ ၍ ရွိ သည္ ဟု သိရပါသည္။ ဤ စိန္လံု ေတာင္မွာ ဗန္းေမာ္ ၿမိဳ႕ အထက္ဘက္တြင္ ရွိေၾကာင္း သာ သိရ၍ ကၽြန္ေတာ္လည္း တခါမွ မေရာက္ဘူးပါ။ ဆိုခဲ့ သည့္ အတိုင္း အဘိုးတို႔မွာ စိန္လံု ကဘာ တဝိုက္ရွိ ေတာ အတြင္း ၌ စခန္းခ်ေနစဥ္ တခုေသာ နံနက္ တြင္ အဘိုးမွာ ေရခပ္ရန္ တာဝန္ က်သည္ဟု ဆိုပါသည္။
ေရခပ္ရန္ စမ္းေခ်ာင္း မွာ အေဝးႀကီး မဟုတ္ပါ ။ အဘိုးတို႔ စခန္း ခ်ရာ ေနရာ ျဖင့္ ၁၀ မိနစ္ခန္႔ ေတာတိုးသြား လ်င္ ေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာျပပါသည္။ အဘိုးႏွင့္ အတူ ေရခပ္ရန္ တာဝန္ က်သည္ မွာ အျခားေသာ ကခ်င္လူငယ္ ( တူမိုင္ ) ႏွင့္ အေမရိကန္ စစ္သား ႏွစ္ ေယာက္ စုစု ေပါင္း ေလး ေယာက္ ျဖစ္သည္ ဟု ဆိုပါသည္။
အဘိုးတို႔ ကခ်င္ လူငယ္ ႏွစ္ေယာက္မွ အျခားေသာ စစ္သားမ်ား ၏ ေရဘူးမ်ား လြယ္ကာ ေရခပ္ ရန္ ျဖစ္ၿပီး အေမရိကန္ စစ္သား ႏွစ္ေယာက္မွာ အဘိုးတို႔ ေရခပ္ ေနစဥ္ အနီး အနားတြင္ ေစာင့္ ၾကည့္ ကင္းေစာင့္ ရန္ ျဖစ္ပါသည္။ ဆို ခဲ့သည့္ အတိုင္း အဘိုးတို႔ စမ္း ေခ်ာင္း ေလးရွိေသာ ေနရာသို႔ ေရာက္ေသာ အခါ ေသာင္ျပင္ အတြင္း သို႔ မဆင္းေသးပဲ နာရီ ဝက္ခန္႔ ကင္း ပုန္းဝပ္၍ အေျခ အေနကို ေစာင့္ ၾကည့္ ေနၾကသည္ဟု ဆိုပါသည္။
ထို႔ ေနာက္ အေျခအေန ေကာင္းေၾကာင္း သိရေသာ အခါ အဘိုးႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမွာ ေရခပ္ရန္ ေသာင္ျပင္ေလး ရွိရာသို႔ ထြက္ လာခဲ့ေၾကာင္း ေျပာျပပါသည္။ အဘိုးတို႔ ေရခပ္ေသာ စမ္းေခ်ာင္း မွာ ေက်ာက္ေဆာင္ မ်ား ရွိ၍ ေရမွာ လူႀကီး ခါး ခန္႔သာ ရွိ ေၾကာင္း ေျပာျပပါသည္။ ေရ နည္း ခ်ိန္ခါ ျဖစ္၍ ေရစီး မသန္ ေၾကာင္းလည္း ေျပာျပပါသည္။
အဘိုးေျပာျပသည္မွာ အဘိုးသူငယ္ခ်င္း တူမိုင္ မွ အဘိုးအား ေရဘူးမ်ား ေရျဖည့္ ရန္ ေပးထားခဲ့ၿပီ သူကေတာ့ ေက်ာက္ေဆာင္ မ်ားၾကားတြင္ ကူးခတ္ ေနေသာ ေက်ာက္ငါးၾကင္း ႀကီးမ်ား အား လိုက္ ၾကည့္ ေနသည္ဟု ဆိုပါသည္။ အဘိုး ေရခပ္ ေနေသာ ေနရာႏွင့္ ေျခလွမ္း ၁၀ လွမ္း ခန္႔ ရွိေသာ ေနရာသို႔ ေရာက္ေသာ အခါ အဘိုးသူငယ္ခ်င္း မွ အဘိုးအား လက္ယပ္ေခၚေနသည္ဟု ဆိုပါသည္။
အဘိုးလည္း စူးစမ္းလို၍ ေရဘူးမ်ား ျပစ္ထားခဲ့ကာ သြားၾကည့္ သည္ဟု ဆိုပါသည္။ ၾကည္လင္ေသာ စမ္းေရ အတြင္း ၌ ေတြ႕ရသည္ကာ ဘုန္းႀကီး တပါး ( အဘိုး အေျပာ ဗမာ ဘုန္းႀကီး )တင္ပလင္ေခြ၍ ထိုင္ေနသည္ ဟု ဆိုပါသည္။ သည္ အတိုင္း ထိုင္ေနသည္မဟုတ္ပါ။ အေတာ္ ႀကီးမားေသာ ေက်ာက္တံုး တတံုး အား ဖက္ထား၍ ေရထဲတြင္ တင္ပလင္ေခြ ထိုင္ေနျခင္း ျဖစ္သည္ဟုဆိုပါသည္။
ေရစီး အရွိန္ ေၾကာင့္ သကၤန္းမွာ ေရထဲတြင္ တလြင့္လြင့္ ရွိေနသည္ဟု ဆိုပါသည္။ ေရအနက္ မွာ ခါးဆစ္ ခန္႔သာ ရွိ၍ ထို ဘုန္းႀကီးအား ရွင္းရွင္း လင္းလင္း ျမင္ေနရသည္ဟု ဆိုပါသည္။ အစတြင္ ေတာ့ အဘိုးတို႔ကလည္း ေရထဲတြင္ ဘုန္းႀကီး တပါး ေသ ေနသည္ဟု ထင္ေၾကာင္း ေျပာျပပါသည္။
သို႔ေသာ္လည္း ေက်ာက္တံုး ဖက္၍ ေသေနျခင္း မွာ အဓိပၸါယ္ မရွိဟူ၍ အဘိုးသူငယ္ခ်င္း တူးမိုင္ မွ ထို ေရထဲရွိ ဘုန္းႀကီးအား ေက်ာက္ ခဲ ျဖင့္ ပစ္ၾကည့္ ပါသည္။ ေက်ာက္ခဲမွာ ထို ေရထဲရွိ ဘုန္း ႀကီးအား မထိပါ။ လက္ေမာင္း အနီး မွ က်သြားၿပီး ထိုဘုန္းႀကီး ၏ ေပါင္ ေပၚတြင္ တင္ေနသည္ ဟု ဆိုပါသည္။
ထို႔ ေနာက္ အဘိုး သူငယ္ခ်င္းကလည္း အားမရေသးပဲ ေနာက္ထပ္ ေက်ာက္ခဲ တလံုး ျဖင့္ ပစ္ရန္ ေက်ာက္ခဲ လိုက္ရွာ ေနစဥ္ ထို အနီး တဝိုက္ မွ က်ား ဟိန္းသံ ထြက္လာသည္ဟု ဆိုပါသည္။ အဘိုးတို႔ လည္း လန္႔ ဖ်န္႔သြား ၿပီး ေရဘူး မ်ား ရွိရာသို႔ ျပန္လာ ၿပီး ေရ အျမန္ထည့္ ၍ ေနာက္ေၾကာင္း လွည့္ ျပန္ လာခဲ့ၾကသည္ဟု ဆိုပါသည္။
အဘိုး ေျပာျပ စဥ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ အေနျဖင့္ အထူးတဆန္း အေနျဖင့္သာ နားေထာင္ခဲ့ရ၍ ယခု ျပန္ေတြးၾကည့္ေသာ အခါ ထို ဘုန္းႀကီး မွာ ေတာႀကီး မ်က္မဲ ထဲတြင္ က်င့္စဥ္ တခု က်င့္ေနဟန္တူပါသည္။ သူရဇၨ စာအုပ္မ်ားတြင္ ဖတ္ရသကဲ့သို႔ေသာ ဝိဇၨာ က်င့္စဥ္မ်ား ျဖစ္ဟန္တူပါသည္။
ကၽြန္ေတာ့ အထင္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း မျမင္ဘူးလိုက္ရ၍ အဘိုး ေျပာျပသည့္ အတိုင္း ျပန္ေရးျပရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဤသို႔ ထူးဆန္းေသာ လူသားမ်ား ႏွင့္ ပါတ္သက္၍ အဘိုး ေျပာျပေသာ အေၾကာင္း အရာတခုရွိပါေသးသည္။ ၾကံဳႀကိဳက္၍ ေဖၚျပေပးခ်င္ပါသည္။ ထိုလူထူးဆန္းမွာ အဘိုးတို႔ တပ္အတြင္း ရွိ ေဂၚရခါး အဘိုး ႀကီး ျဖစ္ပါသည္။
အသက္မည္မွ် ရွိသည္ ကို မည္သူမွ် မသိၾကပါ။ အဘိုးတို႔ လည္း သူတို႔ထက္ အသက္ႀကီး၍ ဘာဘူႀကီး ဟုသာ ေခၚေၾကာင္း သိရပါသည္။ ဆိုခဲ့သည့္ အတိုင္း ထိုဘာဘူႀကီးမွာ ညဘက္ တြင္ ပါးစပ္မွ တတြတ္ တြတ္ ရြတ္ဆို ေနတတ္ၿပီး ထူဆန္းသည္မွာ ဘယ္ေတာ့မွ လဲေလ်ာင္း ၍ မအိပ္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
အဘိုး ေျပာျပသည္မွာ ရန္သူႏွင့္ တိုက္ပြဲ မရွိ၍ နားနား ေနေန ေနရေသာ အခ်ိန္ တြင္ပင္ ဒီ အတိုင္း တင္ပလင္ ေခြ ထိုင္၍ ငုတ္တုတ္ အိပ္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အဘိုးေျပာျပသည္မွာ ထိုဘာဘူႀကီး အိပ္ေပ်ာ္ ေနစဥ္ ဦး ေခါင္း ငိုက္က်သြား ျခင္း ေနာက္လွန္သြား ျခင္း မရွိသည့္ အျပင္ တခါ တင္ပလင္ေခြ ထိုင္၍ အိပ္လိုက္သည္ႏွင့္ အိပ္ယာႏိုးေသာ အခ်ိန္တြင္သာ ထ၍ မတ္တပ္ရပ္သည္ဟု ဆိုပါသည္။
အိပ္ေနစဥ္ တစံုတေယာက္ လႈပ္နိႈးေသာ ေၾကာင့္ ျဖစ္ေစ အေၾကာင္း ေၾကာင္းေၾကာင့္ ႏိုးသြား၍ မတ္တပ္ရပ္ လိုက္ရလ်င္ ျပန္မအိပ္ေတာ့ဟု ဆိုပါသည္။ အဘိုး ေျပာျပသည္မွာ ထိုဘာဘူႀကီး မွာ မ်က္လွည့္ ျပ အလြန္ေတာ္သည္ဟု ဆိုပါသည္။အဘိုးေျပာျပေသာ ထိုဘာဘူႀကီး ၏ မ်က္လွည့္ မွာ အေတာ္အတန္ႀကီး ေသာ စည္း ဝိုင္း တခု ဝိုင္းထား၍ ထိုစည္းဝိုင္း အျပင္ဘက္ တကိုက္ အကြာ အေဝးခန္႔ မွသာ ၾကည့္ ရႈေစျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
သစ္ရြက္ အစိမ္းမ်ား ခူး၍ လက္ထဲ ေရာက္သည္ႏွင့္ သစ္ရြက္မွာ အလို လို ေျခာက္ေသြ႕သြား ျခင္း ၊ ႀကိဳး စတစအား ယူ၍ ပါးစပ္မွ တတြတ္တြတ္ ရြတ္ၿပီး ေျမႀကီး ေပၚခ် လိုက္သည္ႏွင့္ ေႁမြ ျဖစ္သြားျခင္း ၊ ထို ေႁမြမွာ စည္းဝိုင္း အတြင္း မွ တြားသြား ၍ စည္းဝိုင္း အျပင္သို႔ ေရာက္သည္ႏွင့္ ႀကိဳး စျပန္ျဖစ္ သြား ျခင္း ၊ ေျမႀကီး လက္တဆုပ္အား ယူ၍ ပါးစပ္ျဖင့္ မႈတ္လိုက္သည္ႏွင့္ ဆားမ်ား ျဖစ္သြား ျခင္း စသည္ စသည္တို႔ အမ်ား အျပား အဘိုး ေျပာျပပါသည္။
အဘိုးေျပာေသာ ထိုဘာဘူႀကီး ၏ မ်က္လွည့္ မ်ားထဲတြင္ ကၽြန္ေတာ္ အႀကိဳက္ဆံုး တခုမွာ အပင္ စိုက္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ထိုဘာဘူႀကီး မွာ အိပ္ေထာင္ထဲ မွ သခြားသီး အေစ့ မ်ားအား ယူ ၍ ေျမႀကီး ပၚသို႔ ခ်လိုက္ပါသည္။ ထို႔ ေနာက္ ေရဘူး ဖြင့္ ၍ ထို သခြား ေစ့မ်ား ေပၚသို႔ အနည္းငယ္ ေလာင္း ခ်လိုက္သည္ဟု ဆိုပါသည္။
ထိုသခြား ေစ့မ်ား မွာ ၾကည့္ေန ရင္းမွ ပင္ အပင္ ေပါက္ေလး ျဖစ္လာသည္ဟု ဆိုပါသည္။ ထို႔ ေနာက္ မ်က္စိေရွ႕တြင္ ပင္ တျဖည္း ျဖည္း အပင္ႀကီးထြားလာ၍ အခက္ အလက္ မ်ား ပန္း မ်ား ပြင့္လာသည္ဟု ဆိုပါသည္။ ထို႔ ေနာက္ သခြားသီး မ်ား သီး လာၾကသည္ဟု ဆိုပါသည္။ ထို႔ ေနာက္ ထိုသခြား သီးမ်ား အား ခူး၍ အျပင္ဘက္တြင္ မ်က္လွည့္ ၾကည့္ေနၾကသူမ်ားအား ပစ္ေပးသည္ဟု ဆိုပါသည္။ အဘိုးလည္း ထိုသခြား သီး တလံုး စားဘူးသည္ဟု ဆိုပါသည္။
တကယ့္ သခြားသီး ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပပါသည္။ ထို႔ ေနာက္ ၁၀ မိနစ္ ပင္ မျပည့္ေသာ အခ်ိန္တြင္ ထိုသခြားပင္ေလးမွာ တျဖည္း ျဖည္း ျပန္လည္ ေသးငယ္သြား၍ ေနာက္ဆံုး အပင္ အေညႇာက္ေပါက္ ကေလး ျဖစ္သြား၍ ကြယ္ေပ်ာက္သြားၿပီး သခြားေစ႔ကေလး ျပန္ျဖစ္သြားသည္ဟု ဆိုပါသည္။ ထိုေနာက္ ဘာဘူႀကီးမွ သခြားေစ့အား ေကာက္ယူလိုက္ၿပီး အိပ္ေထာင္ထဲသို႔ ျပန္ထည့္လိုက္ပါေတာ့သည္။
အဘိုး ထို အေၾကာင္းအရာမ်ား ေျပာျပစဥ္က ကၽြန္ေတာ့ အေနျဖင့္ ထိုသို႔ေသာ မ်က္လွည့္ အား အလြန္ၾကည့္ခ်င္မိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့ အထင္ ထို အရာမ်ားမွာ မ်က္လွည့္ဟု ဆိုျခင္းထက္ ေမွာ္ အတတ္ဟု ဆိုရလ်င္ ပိုမွန္မည္ဟု ထင္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့ အေနျဖင့္ အဘိုးေျပာျပေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားအား ေရးသားရျခင္းသာ ျဖစ္၍ ကၽြန္ေတာ့ မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႕မ်ား မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ထိုကဲ့သို႔ေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ား အခ်င္း အရာမ်ားရွိသည္ဟု အာမမခံဝံ့ပါ။
မယံုလ်င္ ပံုျပင္ ဟုသာထင္မွတ္ေစလိုပါသည္။ ေနာက္ ေဆာင္းပါးတြင္ ထိုေဂၚရခါး အဘိုးႀကီး ထံတြင္ ရွိေသာ ငါးစာတပ္စရာမလိုေသာ ထူးဆန္းေသာ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ ကေလး အေၾကာင္း ေဖၚျပေပးပါမည္။
ျမန္မာလူငယ္မ်ား steemit တြင္ေအာင္ျမင္ၾကပါေစ....
Photo Credit :Original source
Author : Henry Aung ( Kachin )
MSC : 001