မဂၤလာပါ။ လြန္ခဲ့ေသာ ရက္အနည္းငယ္က ကၽြန္ေတာ္ တို႔ MSC သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ရာတြင္ အေတာ္ေလး စိတ္ပင္ပန္းစရာ ေကာင္းေသာ အေျခ အေနမ်ိဳးႏွင့္ ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရေၾကာင္းကိုု MSC members မ်ား အားလံုး သိၾကၿပီး ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ အမိႈက္ဟု ယူဆရေသာ အေကာင့္ မ်ားအားလံုးကို လည္း promotion ရယူခြင့္ ပိတ္ထားလိုက္ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။
ဤသို႔ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္ ဥပမာျပခဲ့ ၿပီး ျဖစ္သည့္အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ MSC တြင္ အေခ်ာင္လိုခ်င္သည္ဟူေသာ ျပသနာ မွာ MSC အတြင္း လႈိက္စားျပည္ တည္ ေနခဲ့သည္မွာ ၾကာၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ အခ်ိန္ေပး သန္႔ရွင္း ေရးလုပ္ရမည္ကတေၾကာင္း အမွန္တကယ္ ႀကိဳးစားေရးေနသူမ်ား အရွိန္ ပ်က္သြားလိမ့္မယ္ဟူ ၍ ဒီအတိုင္သာ ေမွ်ာ လြတ္ေပးထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ထို အေခ်ာင္လို ခ်င္ေသာ လႈိက္စားျပည္တည္အနာအား ကုစားရန္မွာ တနည္းတည္းသာရွိပါသည္။ ထိုအနာအား ျဖတ္ေတာက္ျပစ္ရန္ ျဖစ္ပါသည္။ ဤသို႔ကုစား ျဖတ္ေတာက္ရာတြင္ ေကာင္းေသာ အသားစမ်ားလည္း ပါဝင္သြားမည္ ျဖစ္သလို ၊ ေသြးစိမ္းမ်ားထြက္၍ နာက်င္ရမည္ကိုလည္း သိပါသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုအနားအား မျဖတ္ေတာက္လ်င္အျခား ကိုယ္အဂၤါ အစိတ္အပိုင္းသို႔ ကူးစက္ၿပီး ကုသရန္ မလြယ္ေသာ အေျခအေနသို႔ ေရာက္ရွိသြားႏိုင္သျဖင့္ အခ်ိန္မွီ ျဖတ္ေတာက္ကုသရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
တကယ္လည္း နာက်င္ရပါသည္။ ဤသို႔ ခြဲစိတ္ကုသရာတြင္ နာက်င္ရသလို ေဒါသလည္းထြက္ရပါသည္။ ငါတို႔ ေစတနာထား အပင္ပန္းခံလုပ္ေပးေန ျခင္းကို ဤသို႔ ျပဳရက္ေလျခင္း ဟူေသာ ေဒါသမ်ားလည္း ထြက္လာပါသည္။ ဤတြင္ၾကံဳ၍ I2wan ကၽြန္ေတာ့အား သင္ၾကားျပသေပးခဲ့ေသာ ေဒါသထိန္းနည္းမ်ားကို အနည္းငယ္မွ်ေဝလိုပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္ စကၤပူ သေဘၤာက်င္းတြင္ Supervisor ျဖစ္လာေသာအခါ ကၽြန္ေတာ့အား အၿမဲ အျပစ္တင္ရန္ရွာေသာ တနည္း မဟုတ္တနည္း ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့အားစိတ္ဆင္း ရဲေစရန္ ေဝဖန္ရံႈံ႕ခ်သူ အထက္လူႀကီး တေယာက္ႏွင့္ ဆံုခဲ့ဘူးပါသည္။ ထိုသူ၏ အမည္မွာ ဂ်ိဳတီး ျဖစ္၍ ဘဂၤလား လူမ်ိဳးျဖစ္ပါသည္။
အစပိုင္းတြင္ေတာ့ အထက္လူႀကီးမွ မိမိအား ေကာင္းေစရန္ ေဝဖန္ ျပစ္တင္သည္ဟု ထင္ေနေသာ္လည္း ၾကာလာေသာအခါ ကၽြန္ေတာ့ အား ျမန္မာလူမ်ိဳးတေယာက္ျဖစ္၍ ျပသနာ ရွာေနျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္းတျဖည္းျဖည္း ရိပ္မိလာပါသည္။ သူ႔အေနျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့ အား ေဝဖန္ျပစ္တင္ရာတြင္ ေအာာ္ႀကီး ဟစ္က်ယ္ မဟုတ္ပါ။
ေလသံေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလး ျဖင့္ " မင္းဒါေလးလုပ္တာေတာင္ေကာင္းေကာင္းမဦးေဆာင္တတ္တာ မင္းဘယ္ပံုဘယ္နည္းနဲ႔ Supervisor ျဖစ္လာတာ ငါအံ့ၾသမဆံုးဘူး " " မင္းဟာ ငါေတြ႕ဘူးသမွ် Supervisor ေတြထဲ မွာ အသံုး မက် ဆံုးပဲ ၊ ျမန္မာေတြ အကုန္လံုး အဲဒီ အတိုင္းပဲလား ? " စေသာ မခ်ိမခံသာေသာ စကားလံုးမ်ားကို အသံုးျပဳ၍ ေလသံေအးေအး ျဖင့္ ရႈံ႕ခ် ျပစ္တင္ပါသည္။
တျခားလူအျမင္တြင္ေတာ့ လုပ္ငန္းခြင္တြင္ သာမန္Supervisor ႏွင့္ အထက္လူႀကီးတို႔ စကားေျပာေနၾကသည္ဟုသာ ျမင္ၾကပါလိမ့္မည္။ မည္သို႔ ေကာင္းေအာင္လုပ္ေသာ္လည္း ျပစ္တင္မႈက ေတာ့ မလႊတ္ပါ။ လုပ္ငန္းတခုအား လူအင္အားမ်ားမ်ားျဖင့္ လုပ္ရန္ လိုအပ္သျဖင့္ အလုပ္သမား အင္အား မ်ားမ်ားသံုးထားလ်င္ ဒီလို အလုပ္မ်ိဳးတြင္ လုပ္အားအမ်ားႀကီးသံုး၍ ုျဖဳန္းပစ္သည္ဟု ျပစ္တင္ေသာေၾကာင့္ ေနာက္တခါ ထိုအလုပ္မ်ိဳးတြင္ လူအင္အား အေတာ္အသင့္သာထည့္၍ လုပ္ေစေသာအခါ " ဒီအလုပ္မ်ိဳး မွာ လူအင္အား မ်ားမ်ား သံုးရမယ္ဆိုတာ မေတြးတတ္တဲ့ မင္းလို Supervisor ရဲ႕ ဦးေႏွာက္ကို ငါအံ႔ၾသလို႔ မဆံုးဘူး" ဟူေသာမွတ္ခ်က္မ်ားသာ ထြက္လာေလ့ရွိပါသည္။
ဤသို႔ ေနစဥ္ႏွင္အမွ် ျပစ္တင္ခံေနရေသာအခါ ကၽြန္ေတာ္လည္း သည္းခံႏိုင္ျခင္း အဆင့္ကို ေက်ာ္လြန္ေနၿပီျဖစ္၍ ေန႔စဥ္ႏွင့္ အမွ် ေဒါသထြက္ေနခဲ့ရပါသည္။ ထို ေဒါသထြက္ျခင္းႏွင့္ အတူ စိတ္မိုက္စိတ္႐ိုင္းမ်ားလည္း ဝင္ေနခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ " ငါစကၤပူ ကေနျပန္ရတဲ့ ေန႔ ဂ်ိဳတီး သြားေတြ အကုန္ကၽြတ္တဲ့ေနပဲ " ဟူ၍ လည္း ၾကံဳးဝါးထားပါသည္။
သူမ်ားတကာကဲ့သို႔ ေခါင္း႐ိုက္ခြဲမည္၊ ေျခလက္႐ိုက္ ခ်ိဳးမည္မဟုတ္ဘဲ အေပၚသြား ေအာက္သြား ၅ ေခ်ာင္းစီေလာက္ သံပိုက္လံုး ျဖင့္ ႐ိုက္ခ်ိဳး၍ ေန႔စဥ္ အစာစားတိုင္း အံကပ္ခၽြတ္၍ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္တိုင္း မိမိအား သတိရ ေနေစရမည္ဟု ၾကံဳးဝါးထားခဲ့ပါသည္။ ကံေကာင္း ေထာက္မ၍ I2wan ႏွင့္ အေတြ႕ေစာ၍သာ ဂ်ိဳတီးလည္း သြားမ်ား မကၽြတ္ ခဲ့သလို ကၽြန္ေတာ္လည္း စကၤပူ အစိုးရေကၽြးေသာ ထမင္းဟင္း စားရျခင္းမွ ကင္းလြတ္ခဲ့ရပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္ I2wan ႏွင့္ေတြ႕၍ ကၽြန္ေတာ့ျပသနာအား ေျပာျပေသာ အခါ I2wan မွ ကၽြန္ေတာ့အား အလြန္ေကာင္းမြန္ေသာ နည္းလမ္းေပးပါသည္။ ထိုနည္းလမ္းမွာ ဂ်ိဳတီးအား ညအိပ္ယာဝင္တိုင္း စိတ္ထဲမွ လိုက္လိုက္လွဲလွဲ သူက်န္းမာခ်မ္းသာ ေစရန္ ေမတၱာပို႔ ေပးရန္ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ထိုနည္းလမ္းမွာ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ျပန္ေျပာျပပါသည္။
အဘယ္ေၾကာင့္ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္းကိုလည္း တပါတည္း ရွင္းျပခဲ့ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့ စိတ္မွာ သူတပါးခိုင္း၍ စိတ္မပါတပါ လုပ္ရသည္ကို အလို မရွိပါ။ လုပ္လ်င္ေသေသခ်ာခ်ာ လုပ္မည္ျဖစ္၍ မလုပ္ခ်င္လ်င္ အရွင္းမလုပ္ပါ။ အေၾကာင္းမွာ ေမတၱာပို႔ ရန္အသာထား ဂ်ိဳတီး မ်က္ႏွာကို ျမင္ေယာင္လိုက္သည္ႏွင့္ ေဒါသတို႔က အလိုလို ထြက္လာၿပီး ျဖစ္၍ ေမတၱာပို႔ လည္း အက်ိဳးထူးမည္ မထင္ေၾကာင္း I2wan အားရွင္းျပခဲ့ပါသည္။
I2wan ကလည္း ကၽြန္ေတာ့အား ျပံဳး၍ ၾကည့္ေနပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ကၽြန္ေတာ့အား " အဲတာဆို ေနာက္တနည္း စမ္းၾကည့္ ရေအာင္ " ဟုေျပာပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ကၽြန္ေတာ့အား " Henry ဘယ္ေန႔ေသမယ္ဆိုတာသိသလား ? " ဟုေမးပါေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္က ယခုေသမလား မနက္ျဖန္ေသမလား ဆိုသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္သာမဟုတ္ လူသားမ်ားအားလံုး ဘယ္သူမွ် မသိႏိုင္ပါဟု ျပန္ေျဖေသာ အခါ I2wan မွလည္း ဟုတ္မွန္ေၾကာင္း ျပန္ေျပာပါသည္။
ထို႔ေနာက္ I2wan မွ ဆက္၍ " Henry အသိ ထဲက မိတ္ေဆြ ပဲျဖစ္ေစ ၊ အသိပဲျဖစ္ေစ ေဆးရံုတက္ေနရလို႔ သြားၾကည့္တဲ့အခါ ဆရာဝန္က လူနာ ၂၄ နာရီပဲ အသက္ရွင္လိမ့္ မယ္လို႔ ေျပာမယ္ ၊ လူနာကလည္း Henry ကိုေတြ႕တာနဲ႔ ဆဲဆိုႀကိမ္းေမာင္း ၿပီး ရန္ရွာမယ္။ Henry ကလည္း ေဒါသေတြထြက္လာၿပီး အဲဒီလူနာနဲ႔ ျပန္ရန္ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား ? " ဟုေမးလာပါေတာ့သည္။
ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားရပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ မည္မွ် ေဒါသႀကီးေသာ္လည္း မနက္ျဖန္ေသေတာ့မည့္ လူနာႏွင့္ ဖက္ၿပိဳင္ ရန္ျဖစ္ရေလာက္ေအာင္ေတာ့ ေဒါသမရွိႏိုင္ေသးပါ။ ထို႔ ေနာက္ I2wan မွ ကၽြန္ေတာ့အား “ မင္း ဂ်ိဳတီး နဲ႔ ေတြ႕တိုင္း သူ႔ကို မနက္ျဖန္ ေသေတာ့မယ့္ လူနာ အျဖစ္သေဘာထားလိုက္ဟု သင္ေပးပါသည္။
ဤတြင္ အလြန္အေရးႀကီး၍ ကၽြန္ေတာ့ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ထပ္မံသင္ေပးပါသည္။ ဂ်ိဳတီး သည္ လူသားျဖစ္၍ဘယ္ရက္ ေသမည္မသိေသာ သူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေသလူအျဖစ္သေဘာထားခိုင္းျခင္း ျဖစ္သည္။ ဂ်ိဳတီး ေသပါေစဟူ ေသာ စိတ္ေစတနာ မရွိေစရန္ ေသခ်ာ ရွင္းျပပါသည္။ တနည္းအားျဖင့္ ဂ်ိဳတီး ေသပါေစဟူေသာ က်ိန္ဆို ျခင္းမ်ိဳး မျဖစ္ေစပဲ သူသည္ လူသားျဖစ္၍ ေသလူျဖစ္သည္ဟူေသာ အေတြးကိုသာ ရွိေစျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
သည့္ ေနာက္တြင္ ေတာ့ ဂ်ိဳတီးႏွင့္ ေတြ႕၍ သူ ျပစ္တင္တိုင္း ဤသူသည္ တေန႔ ေသရမည္ ျဖစ္ေသာ သူပါလားဟု အသိသြင္းလိုက္သည္ႏွင့္ ေဒါသထြက္ရန္ အသာထား သူ႔မ်က္ႏွာ ၾကည့္ရင္းပင္ သနားစိတ္ ဝင္လာရပါသည္။ သူတပါးအား ဤသူသည္ တေန႔ ေသရမည့္ သူပါလားဟူေသာအသိ က မိမိ ကို အကုသိုလ္ ျဖစ္ေစႏိုင္သည္ မျဖစ္ေစႏိုင္သည္ကို ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မေျပာျပတတ္ပါ။
သို႔ေသာ္ ထိုအခိုက္အတန္႔တြင္ ေဒါသကင္း၍ ကိ္ုယ္ထိလက္ေရာက္ က်ဳးလြန္မိႏိုင္ေသာ အခိုက္အတန္႔မ်ားကို ေက်ာ္လြားႏိုင္သည္ကေတာ့ ေသခ်ာပါသည္။ ဤသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရေသာ အေတြ႕အၾကံဳ မ်ားကို စာဖတ္သူ မိတ္ေဆြမ်ားအား ျပန္လည္ ေဝမွ်ျခင္းသာျဖစ္၍ I 2wan ၏ နည္းလမ္းမ်ားကို အသံုးျပဳသင့္ မသင့္ ကေတာ့ စာဖတ္သူ မိတ္ေဆြသာ ဆံုးျဖတ္ေစခ်င္ပါသည္။
ျမန္မာလူငယ္မ်ား steemit တြင္ေအာင္ျမင္ၾကပါေစ....
Photos credit; Google Image
Author : Henry Aung ( Kachin )
MSC : 001