Everybody curiously looking arround when the train slow down and sound the horn. The train stopped in the middle of the road before the train station . An exhausted looking man with dirty and shredded cloths comes in when the doors are opened by the conductor. The man given water, some food and fruit by people. The man speaking spanish but nobody seems to understand what he is saying. Conductor goes rear cars to look for someone who can speak spanish and comes back with one. Meanwhile i can not understand any word. I am just watching the man and wondering what happened to him as much as everybody in the train.
Tren kornasını çaldı ve yavaşladı. Herkes merakla etrafına bakıyordu. Tren daha durağa gelmeden yolun ortasında durmuştu. Kondüktör kapı açılınca üstü başı kir pas içerisinde olan bitkin görünen adamı içeri aldı. Adama su ve yiyecek meyve falan verdiler. Adam İspanyolca konuşuyordu fakat onu anlayan kimse yoktu. Kondüktör arka vagonlara gidip İspanyolca bilen biriyle döndü. Bense hiç bir şey anlamıyordum. Sadece adamı izliyor, başına neler geldiğini herkes kadar merak ediyordum.
The women who can speaks spanish asking question to the Man but he acts weirdly to those questions. I wish i could understand the conversation between them. Lastly they say something about Barcelona and everybody calm down and sit their seats. I think he say something convincing regarding his situation. His name was Alfonso, he has gleeful face. He was sitting by the door and he change his seat and sit in front of me. I slowly nod to greet him. He said something in spanish but i couldnt understand so i can only say that i cant understand spanish.
İspanyolca bilen kadın adama bazı sorular soruyor fakat adam garip tepkiler veriyordu. Keşke konuşulanları anlayabilseydim. En son Barcelona’yla alakalı bir şeyler söyledi ve herkes yavaş yavaş yerine oturdu. Sanırım ikna edici bir şeyler söylemişti en son. Adı Alfonso’ydu. Sürekli sinsice gülen bir yüz ifadesine sahipti. Kapının yanındaki koltuktan kalkıp önümdeki koltuğa oturdu. Hafifçe başımı eğip selam verdim. Bir şey dedi ama anlayamadım sadece İspanyolca bilmediği söyledim.
I was thinking about the man and what did he been through while i was watching the sun set. to my understanding people didnt get any convincing information from the man. Conductor comes back to the man again and give him a phone. Whoever he was speaking i dont know but he was screaming angerly to the phone. and gave back the phone to conductor.
Bir yandan güneşin batışını izlerken zihnimden adamla ilgili yaşamış olabileceği senaryoları geçiriyordum. Anladığım kadarıyla insanlar da tatmin edici bir bilgi alamamıştı adamdan. Kondüktör bir süre sonra adamın yanına geldi tekrar. Ona bir telefon uzattı. Telefonda her kimle konuşuyorsa bağırıp çağırmaya başladı. Sinirli bir halde telefonu kondüktöre geri verdi.
When we arrive to the Roulan train station security came in and ask couple of question to the suspicious man. The man take a piece of paper and hand it to the security. after aproximetly 10 minutes conversation between them, securty take some notes and leave the train. the event continued to keep its mystery.
Toulon tren garına geldiğimizde güvenlik görevlileri trene gelip şüpheli adama bir takım sorular sordular. Adam cebinden bir kağıt çıkarıp güvelik görevlilerine uzattı. Yaklaşık 10 dakikalık bir diyalogdan sonra güvenlik görevlileri bazı notlar alıp trenden indi fakat olay gizemini korumaya devam ediyordu.
Train stopped again in the town station couple of minutes after moves again. This time French police enforcements arrives not the security. They are not as optimistic as security officers. .Radio traffic were established from different points. After every police radio talking , they are more persistent about the man. I think they wanted him to come with them to the police station. the suspicious man hold on the train seat bars and resist to be taken away and always sayin something about "Barcelona" . At the end Police had to use force to arrest him. They leave with alfonso after talking with conductor. After conductor talked with the woman police, you can say he was sad by just loking his face. I think the case is solved.
Tren tekrar harekete geçtiken kısa bir süre sonra küçük bir kasabanın tren garında tekrar durdu. Bu sefer gelenler güvenlik görevlileri değildi. Fransız polisleri güvenlik güvenlik görevlileri kadar iyimser yaklaşmıyor, adamın üstüne üstüne gidiyordu. Bir kaç noktadan telsiz trafiği kurulmuştu. Her telsiz konuşmasından sonra polisler iyice adamı sıkıştııyor sanırım onlarla gelmesi gerektiğini söylüyorlardı. Şüpheli adam koltuk demirlerine yapışarak gitmemek için direniyor, ağzında ‘Barcelona’ kelimesi eksik olmuyordu. En sonunda polisler kuvvet kullanarak adamı zorla trenden indirip götürdüler. Daha sonra kondüktörle konuşup Alfonso’yla birlikte gittiler. Kondüktör kadının üzgünlüğü polislerle konuştuktan sonra yüz ifadesinden anlaşılıyordu. Sanırım olay çözülmüştü.
As far as understand Alfonso escapes from something but why, for what. There are still interrogation marks. The conductor came to me and told me summary of the incident without asking. Alfonso killed a man in the day time and he is wanted by the polices throught the day. Obviously, Alfonso could not stand more and he was caught while trying to escape to Barcelona.
Anladığım kadarıyla Alfonso bir şeyden kaçıyor fakat neden, kimden kaçıyordu hala soru işareti. Kondüktör kadın yanıma gelip ben sormadan olayın özetini tek tek anlattı. Alfonso gündüz vakti bir adamı öldürmüş ve gün boyu polisler tarafından aranıyormuş. Belli ki Alfonso daha fazla dayanamamış ve risk alıp Barcelona’ya kaçmaya çalışırken paket oldu.
When I came to Marseilles, I put my backpack in the hostel and went to the nearest bar. On second thought, how real is the life we live in, death is also real as much as live. Humans have witnessed countless wars, revolutions and technology for centuries. While we are preparing to send a colony to the moon on one side in the age we live, on the other side why do hunger, poverty and murders still occur? I think some people still can not complete the greatest evolution, being human.
Marsilya’ya geldiğimde biraz kafa dağıtıp olayın şokunu atlatmak için çantamı hostela bırakıp en yakın bara girdim. Düşündüm de; yaşadığımız hayat ne kadar gerçekse ölüm de o kadar gerçek. İnsanoğlu asırlardır sayısız savaşlara, devrimlere ve teknolojiye tanık oldu. Yaşadığımız çağda bir tarafta Ay’a koloni göndemek için hazırlıklar yapılırken diğer tarafta neden hala açlık, sefalet ve cinayetler meydana geliyor? Sanırım insanlığın bir kısmı hala en büyük evrimini, insan olmayı tamamlayamadı.