Ortaokulda veya lisede özgüven edinmek bazı insanlar için zor olabilir. Bende kesinlikle o tahmin ettiğiniz asosyal ve çekingen öğrencilerdendim. Karşımda yüzlerce insan olacakta ben kalkıp cesaret örneği gösterip onların karşısında gerile gerile şiir okuyacağım. Düşüncesi bile en az 2 posta insan çişe götürür. Neyse biz gelelim hikayemize ..
"Ortaokulda tiyatro ve şiir okuma gibi etkinlikleri kaçırmaz, hemen her fırsatta bu tür etkinliklere katılırdım" desem yalan olur tabiki. Bir gün yine sıradan bir Edebiyat dersinde hoca aynen şu cümleyi kurdu. "Çocuklar 23 Nisan' da şiir okumak isteyen var mı?" tabi ki sınfıta çıt yok. Kim ister ki bunu ? Hoca çıldırmış olmalı :D. Sonra hoca devam etti tabi ki şiir okuyana Edebiyattan 100 vereceğim diye. Benimde orta okulda kompozisyonla aramın hiç iyi olmamasından kaynaklı Edebiyatım kötü olduğundan (Hatta ilk 1 imi Edebiyattan almıştım.) direk atladım ne olacağını düşünmeden; " Ben yaparım hocam" dedim. Kadın bir sevindi bir sevindi. Herkes bana sazan gibi atlamışım misali tip tip bakıyor tabi o sırada. O gün okul bitti ve öylece geçti.
2 - 3 gün sonra hoca dersi sırasında beni dersten sonra yanına çağırdı. Yanına gittim baktım yanında 3-4 öğrenci ellerinde kağıtlar bana bakıyorlar. Bir kağıtta elime tutuşturdu hoca. Baktım şiir var kağıtta. Dedim herhalde bunlara çalışın sonra gelip okursunuz felan diyecek. Demez mi " çocuklar bir okuyun bakalım " diye. Bende bir heyecan bir heyecan kekeleye kekeleye okudum orada. Sonra evde çalışın dedi ve ertesi gün tekrar buluşmak üzere ayrıldık. Aldım kağıdı gittim eve duvara karşı okudum da okudum vurguladım da vurguladım. Ama nasıl çalışıyorum nasıl çalışıyorum. Ezberledim neredeyse şiiri. Provalar, kıyafetler felan derken o gün geldi çattı.
Müdür vs. konuşmacılardan sonra sıra geldi banaaa. Kalbim yerinden çıkacakmışcasına çıktım kürsüye derin bir nefes çektim içime ve başladım okumaya. Aslında o gün fena da okumadım kaçırdığım dizeleri saymazsak :D.
Sonrasında hocada bizi tebrik ederek 100' ümü verdi tabi. Yani anlayacağınız Edebiyattan alınacak bir yüz herşeyi yaptırıyor insana :)
Bu güzel ve anlamlı günü bizi armağan eden Kahramanlarımıza buradan çok teşekkür ediyorum. Onlar her zaman kalbimizde yaşamaya devam edecekler. Çünkü şuanki yaşadığımız hayatı, aldığımız nefesi onlara borçluyuz.
23 NİSAN ULUSAL EGEMENLİK VE ÇOCUK BAYRAMIMIZ KUTLU OLSUN!.
Bende size bir şiirle veda edeyim o halde ...
HEP NEŞEYLE DOLUYOR İNSAN
Sanki her tarafta var bir düğün.
Çünkü, en şerefli en mutlu gün.
Bugün yirmi üç Nisan,
Hep neşeyle doluyor insan.
İşte, bugün bir meclis kuruldu,
Sonra hemen padişah kovuldu.
Bugün yirmi üç Nisan,
Hep neşeyle doluyor insan.
Bugün, Atatürk'ten bir armağan,
Yoksa, tutsak olurduk sen inan.
Bugün yirmi üç Nisan,
Hep neşeyle doluyor insan