
Photo myself
ႏွစ္တစ္ေထာင့္ငါးရာ ခ်စ္သူ အပိုင္း-၂
သံုးရက္ေတာင္႐ွိၿပီ သူငါ့ဆီဖုန္းလည္း မဆက္ပါလား။ သူငါ့ဖုန္းနံပါတ္ ႐ွာမေတြ႔လို႔မ်ားလား။ ဟင္း....ငါပဲ ဆက္လိုက္ရင္ ေကာင္းမလား.....
ႏွင္းဝတ္ရည္တစ္ေယာက္ သင္တန္းတက္ရင္း စိတ္က တျခားဆီသာ ေရာက္ေန၏။
"တ႐ုတ္မေလးကို ခ်စ္တယ္ေျပာခ်င္လို႔ပါ ေ႐ွာက္က်င္း ေဝၚအိုက္နီ...😂😂"
ဖုန္း ျမည္သံျဖစ္သည္။....
"ဟာ....သူ႔ဆီကပဲ...."
"ဟဲလို..အမိန္႔႐ွိပါ႐ွင္"
"ႏွင္းဝတ္ရည္လား...ကြၽန္ေတာ္ ေနမ်ိဳးပါ..."
"Aww...ဟုတ္ကဲ့....."
"ဟိုေလ.....ႏွင္း...အားရင္ အျပင္ထြက္လာခဲ့ေပးပါလား.ကြၽန္ေတာ္ ႏွင္း နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္တည္း စကားေျပာခ်င္တယ္။.." ေနမ်ိဳး၏ စကားေၾကာင့္ ႏွင္းဝတ္ရည္တစ္ေယာက္ေတာ့ အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္ခဲ့ရသည္။...
"ဟိုေလ....ဆရာ....သမီး အေဖ ေဆးရံုတင္ရတယ္လို႔ ခုဖုန္းဆက္လို႔ အ့ သမီးကို သြားခြင့္ျပဳပါဦးဆရာ...."
"Aww....ေအး သမီး...ဒါဆို ျမန္ျမန္သြားပါ...."
"ဟုတ္ကဲ့...ဆရာ" တပည့္အလိမၼာတုံးေလး ဆရာ့ကို လိမ္၍အျပင္ ထြက္လာခဲ့ေတာ့သည္။
အိုက္စ္ဘယ္ရီ ဆိုင္တစ္ဆိုင္၌ လွပေက်ာ့႐ွင္းေသာ မိန္းမပ်ိဳတစ္ဦးႏွင့္ သန္႔ျပန္႔ေနေသာ အမ်ိဳးသားတစ္ဦး...မတုန္မလုပ္ စကားပင္မေျပာမိမိေ႐ွ႕က အေအးခြက္ကိုသာ ထိုင္ေသာက္ေနၾကေလသည္။ ထိုသူႏွစ္ေယာက္မွာ ကိုေနမ်ိဳးႏွင့္ ႏွင္းဝတ္ရည္တို႔ မဟုတ္ပါလား....
"ႏွင္း...ဟိုေလ...
ႏွင္းကို....ကိုယ္ခ်စ္မိေနၿပီထင္တယ္...."
"႐ွင္..."
"ဟုတ္တယ္ ႏွင္း..ႏွင္းအေၾကာင္းပဲ ေခါင္းထဲ႐ွိတယ္။..ႏွင္း ကိုယ့္ကို ျပန္စဥ္းစားေပးပါေနာ္ ႏွင္း....
ႏွင္း အခ်စ္ကို ပိုင္ဆိုင္ဖို႔ ဘာပဲေပးဆပ္ရ ေပးဆပ္ရ ကိုယ္ေပးဆပ္မွာပါႏွင္း...."
"ဟိုေလ...ကိုေနမ်ိဳး ႏွင္းကို တကယ္စိတ္ဝင္စားရင္ ႏွင္းစဥ္းစားေပးမယ္....ဒါမယ့္...ႏွင္းကအရမ္းဆိုးတာေနာ္....😊"
"ႏွင္း...အဲ့လို ဆိုးတာေလးကိုက ခ်စ္စရာ ေကာင္းတာ ႏွင္းရဲ႕...."
"အေျဖေတာင္မရေသး....အပိုေတ...သြားပါ.လူဆိူး...😂😂"
"ကုိေနမ်ိဳး နွင္းကို ပံုျပင္တစ္ပံုေလာက္ေျပာျပပါလား....ႏွင္းက ပံုျပင္ႀကိဳက္တယ္..."
"ရတာေပါ့ ႏွင္းရဲ႕....အ့ဆြင္ ႏွင္းကို ဟာသပံုျပင္ တစ္ပုဒ္ေျပာျပမယ္...ဟိုေလ ပံုျပင္နာမည္က 'ၿမီးဆြဲထုတ္ထိုး'တဲ့."
"ဟင္း....အ့ မႀကိဳက္ဘူး...အ့ပံုျပင္ကို...
ႏွင္းကို တျခားပံုျပင္ေတေျပာျပ...."
"ဟင္း...တကယ္ဆိုးတဲ့ႏွင္းပါလား....အ့ဆြင္ ကိုယ္ညတိုင္းမက္တဲ့ အိမ္မက္တစ္ခု ေျပာျပမယ္....."
ပံုျပင္က.....
ဟိုး...လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ေထာင့္ငါးရာေလာက္က ေဝဒဝဟဆိုတဲ့ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္မွာ..ေဝသိတ ဆိုတဲ့ဘုရင္ မင္းျမတ္ အုပ္ခ်ဳပ္သတဲ့....အဲ့ဒီတိုင္းျပည္ကို....ဗာရာ ဆိုတဲ့ သူရဲေကာင္းတစ္ဦးက ကားကြယ္ ဦးစီးတာေပါ့....ဗာရာသူရဲေကာင္းဆိုၿပီး တိုင္းျပည္တစ္ခြင္ ေက်ာ္ၾကားသတဲ့...
"သူရဲေကာင္း....ဗာရာ....သူရဲေကာင္း ဗာရာ...."
က်ဴးေက်ာ္သူတို႔ကို ေအာင္ႏိုင္၍...တိုင္းသူျပည္သားတို႔ ခ်ီးမြမ္းေနၾကသည္။
အဲ့ဒီ သူရဲေကာင္းနဲ႔ မင္းသမီးတို႔ဟာ ရည္ငံခ်စ္ခ်စ္ႀကိဳက္ေနၾကတာေပါ့....အမွန္ေတာ့ မင္းသမီး ေဒဝီဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ အျခား တိုင္းျပည္တစ္ျပည္က ဘုရင္မင္းျမတ္ဆီ ဆက္သရမွာ ျဖစ္တယ္ေလ။ တစ္ျပည္သား ဘုရင္ဟာ မင္းသမီးေဒဝီကို မရလွ်င္ ေဝဒဟ ျပည္ကို စစ္ေၾကညာၿပီး တစ္ျပည္လံုးကို သိမ္းပိုက္မွာ ျဖစ္သတဲ့။။ တစ္ေန႔ေတာ့ ဘူရင္ႀကီးက သူရဲေကာင္းနဲ႔ မင္းသမီးတို႔ အေၾကာင္းသိသြားတာေပါ့...
"ဝမ့္ေဆြ႔ ဝမ့္ေဆီ့ ဝမ့္ဝမ့္ေဆြ႔ 😝😝"
"ဗာရာ သူရဲေကာင္း အသင္ေရာက္ၿပီလား..."
"ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး ေရာက္ေၾကာင္းပါဘုရား...."
"ဗာရာ သူရဲေကာင္း အသင့္ကို က်ဳပ္တစ္ခုေမးမယ္။အသင္ခ်စ္ရတဲ့သူကိုဲ႔ အသင့္ႏိုင္ငံနဲ႔ အသင္လဲမယ္ဆိုရင္ ခ်စ္သူကို ေရြးမလား ႏိုင္ငံုကို ေရြးမလား အသင္တစ္ခု ေျဖပါ။ ...."
"အမိႏိုင္ငံကိုသာ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး ေရြးခ်ယ္မိမွာပါ မင္းႀကီး..."
"အသင္နဲ႔ မင္းသမီး အေၾကာင္းက်ဳပ္ၾကားေပတယ္.အသင္ဟာ ႏိုင္ငံရဲ႕ သူရဲေကာင္း ျဖစ္တယ္...သို႔ေပမယ့္....တစ္ဖက္ အင္အားႀကီးတိုင္းျပည္မွ ဘုရင္မင္းျမတ္ဟာ က်ဳပ္သမီးေတာ္အား စံုမက္ေနေလတယ္..ထိုေၾကာင့္...ဗာရာ သူရဲေကာင္းအေနနဲ႔ ေနာက္ဆုတ္ေပးလိုက္ပါ..."
"မင္းႀကီး အမိန္းေတာ္ျမတ္ အတိုင္း ကြၽန္ေတာ့မ်ိဳးနာခံပါမယ့္...."
ထို အခ်ိန္မွ စ၍ ဗာရာ သူရဲေကာင္းဟာ မင္းသမီးနဲ႔ အရင္လို ရင္းႏွီးစြာ ေနေတာ့သတဲ့။ မင္းသမီးကေတာ့ အခ်စ္ႀကီး သူမို႔ သူရဲေကာင္းေလးကိုပဲ ခ်စ္ေနမိေတာ့သတဲ့။..ဘုရင့္အမိန္ကိုေတာင္လြန္ဆန္ရဲသတဲ့။..
မင္းသမီးဟာ ဗာရာ သူရဲေကာင္း စိတ္နဲ႔....စားမဝင္ အိပ္မေပ်ာ္ သူရဲေကာင္းေလးကိုပဲ တမ္းတေနတာေပါ့။....ဒီသီတင္းဟာ ဟိုးဖက္တိုင္ျပည္မင္းႀကီး ဆီထိ ေပါက္ၾကားသြားေတာ့ မင္းႀကီးက အမ်က္ထြက္တာေပါ့။ ဒီေတာ့ အင္းအား အလြန္ႀကီးမားတဲ့ အဲ့ဒီမင္းႀကီးက စစ္သည္ တစ္သိန္းအားနဲ႔ ေဝဒဟျပည္ကို သိမ္းပိုက္ဖို႔ လာေတာ့တာေပါ့။....ဒီလိုနဲ႔ ေဝဒဟျပည္ဟာ ၿပိဳလဲသြားေတာ့သတဲ့....ဒီလိုနဲ႔ ဗာရာ သူရဲေကာင္းက မင္းသမီးကို ကာကြယ္ရင္း...ေခ်ာက္ကမ္းပါး တစ္ခုတို႔ေရာက္႐ွိလာတယ္ေပါ့...
ဟိုဖက္မင္းႀကီး စစ္တပ္ကလည္း....မင္းသမီးကို အ႐ွင္ဖမ္းယူဖို႔ လိုက္လာသတဲ့။...ဗာရာ သူရဲေကာင္းရဲ႕ တပ္သားအားလံုးလဲ က်ကုန္ၿပီ မင္းသမီးကို အပိုင္းသိမ္းခံရေတာ့မယ္ေပါ့....
အကယ္၍ ဗာရာ သူရဲေကာင္းက မင္းသမီးကို ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ မင္းသမီး အသက္႐ွင္ႏိုင္မလား ဆိုတာ မေသခ်ာဘူးေလ။...ဒီလိုနဲ႔ မင္းသမီးကို ဗာရာသူရဲေကာင္း ကိုင္တိုင္ ဆက္သဖို႔ၾကံသတတဲ့။...မင္းသမီးကေတာ့ သူခ်စ္တဲ့သူမွ လြဲ၍ မည္သူ႔ရင္ခြင္မွာမွ မေနႏိုင္ေပါ့....။.
ဒီလိုနဲ႔ မင္းသမီးဟာ ကိုယ့္ဘာ သာဓားနဲ႔ အဆံုးစီရင္ပစ္သတဲ့...မင္းသမီးမေသခင္ေလးမွာ...
ကြၽန္မနဲ႔အတူ လိုက္ခဲ့ပါ ေမာင္ေတာ္ရယ္. ကြၽန္မနဲ႔အတူသာ လိုက္ေသလိုက္ပါ ေမာင္ေတာ္ရယ္...ဒီဘဝမွာ ေမာင္ေတာ္နဲ႔ မေပါင္းဖက္ရေပမယ့္ ေနာင္ဘဝ ဒီလို အျဖစ္ဆိုးမ်ိဳးနဲ႔ မၾကံဳပါရေစနက္ေမာင္ေတာ္....."
ေခ်ာက္ကမ္းပါး နံေဘး႐ွိ ျခေတာင္ပို႔ကို မွီလ်က္ ေမာင္ေတာ္ကို တမ္းတလ်က္ ေဝဒဟ ျပည္႐ွင္မင္းႀကီး၏ မင္းသမီ ျမနန္းေဒဝီသည္ ရင္ဝ၌ ထိုးစိုက္ေနေသာ ဓားေျမာင္ေလးကို ကိုင္လ်က္ အလြန္တရာ နက္နဲသည့္ ေခ်ာက္ကမ္းပါးေအာက္ က်သြားေလေတာ့သည္။
ဒီေတာ့ ဗာရာ သူရဲေကာင္းက ေၾကကြဲဝမ္းနည္းၿပီး...မင္းသမီးနဲ႔အတူ ေခ်ာက္ကမ္းပါးေအာက္ ခုန္ခ်သြားေတာ့တာေပါ့.....
"😢😢"
"..ႏွင္း ဘာလို႔ ငိုေနတာလဲဟင္..."
"ႏွင္း.ဝမ္းနည္းလို႔ပါ...ကိုေနရယ္..."
"ႏွင္း...လည္း ကိုေနလို အိမ့္မက္မ်ိဳး ညတိုု္င္းလိုပဲ မက္ေနတယ္...အိမ္မက္ထဲက မင္းသမီးက ႏွင္းကိုယ္တိုင္ပဲ....😢😢"
"ဒါဆို ႏွင္းက ေမာင့္ရဲ႕ ဟိုးႏွစ္တစ္ေထာင့္ငါးရာက ခ်စ္သူေပါ့ေနာ္...😢😢ခ်စ္လိုက္တာ ႏွင္းရယ္..."
"ႏွင္းလည္း..ေမာင့္ကို ခ်စ္တယ္..."
Credit google image