ရခိုင္ျပည္နယ္ ေျမာက္ဦးၿမဳိ႕၌ အစဥ္အလာမပ်က္ ႏွစ္စဥ္က်င္းပၿမဲျဖစ္ေသာ အထင္ကရပြဲေတာ္တစ္ခုျဖစ္ေသာ ရန္ေအာင္ေဇယ် (ေခၚ) သွ်စ္ေသာင္းဘုရား ဗုဒၶပူဇနိယပြဲေတာ္ႀကီးကို ယခုလ ၂၉ ရက္ေန႔ စတင္က်င္းပျပဳလုပ္သြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။
ေဒသအေခၚ သွ်စ္ေသာင္းဘုရားပြဲ (သွ်စ္ေသာင္းပြဲ) ကို ႏွစ္စဥ္ ေဘာလံုးပြဲ၊ ရခိုင္ရိုးရာက်င္ပြဲ၊ ရိုးရာၿပဳိင္ေလာင္းပြဲ (ေလွၿပဳိင္ပြဲ) ညဇာတ္ပြဲ၊ ရိုးရာကပြဲမ်ားျဖင့္ ၃ရက္တိုင္တိုင္ စည္းကားသိုက္ၿမဳိက္စြာ က်င္းပလ်က္ရွိရာ ရခိုင္ျပည္နယ္အရပ္ရပ္မွ ေဒသခံျပည္သူမ်ားႏွင့္ ျပည္မမွလာေရာက္ၾကေသာ ဘုရားဖူးဧည့္သည္မ်ား နဳိင္ငံျခားသား ဧည့္သည္မ်ားျဖင့္ အထူးစည္ကားခဲ႔ပါသည္။
Images Credit - Original Source
ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀မွာ ပထမဆံုး လူအမ်ားႏွင့္ ထိေတြ႔ဆက္ဆံဖူးေသာ၊ ပထမဆံုး မိကေလးမ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးခင္မင္ဖူးေသာ၊ ပထမဆံုး ရင္ခုန္ဖူးေသာ၊ ပထမဆံုး အႀကီးအက်ယ္ေပ်ာ္ရႊင္ဖူးေသာ ေမ႔မရနဳိင္ေသာ ပြဲေတာ္ႀကီးတစ္ခုပင္ ျဖစ္ပါတယ္။
ငယ္ငယ္က အနီးအနားပတ္၀န္းက်င္ ေဆြမ်ဳိးမ်ားရွိရာရြာေတြကို မိဘတို႔ႏွင့္ သြားလည္ဖူးတာကလြဲ၍ ခရီးေ၀းကို မသြားဖူးပါဘူး။ ေျမာက္ဦးဆိုတဲ႔ ေရွးေဟာင္းၿမဳိ႕အေၾကာင္းကို အေဖႏွင့္ ရြာမွ သက္ႀကီးအဖိုးအဖြားမ်ားေျပာျပ၍ ခနခနၾကားဖူးေနေသာ္လည္း ကိုယ္တိုင္သြားဖို႔ကား အခြင့္မသာခဲ႔ေပ။ စစ္ေတြမွာ ေက်ာင္းတက္ရင္း သိန္းထြန္းဆိုတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ ရင္းႏွီးလာခဲ႔တယ္။ သိန္းထြန္းက အယင္က သူ႔ေဆြမ်ဳိးေတြရွိတဲ႔ ေျမာက္ဦးမွာေနခဲ႔တယ္၊ ဒီႏွစ္မွ စစ္ေတြမွာေက်ာင္းလာတက္တာ။ ေႏြရာသီေက်ာင္းေတြပိတ္လို႔ သွ်စ္ေသာင္းဘုရားပြဲက်ရင္ သူနဲ႔လိုက္ခဲ႔ဖို႔ဖိတ္ေခၚမႈေၾကာင့္ ေျမာက္ဦးကို ပထမဆံုး ေရာက္ျဖစ္ခဲ႔တာပါ။
ေက်ာင္းပိတ္လို႔ ရြာျပန္ ေျမာက္ဦးကိုလိုက္သြားဖို႔ အိမ္မွာခြင့္ေတာင္းေတာ့ အိမ္ကလူေတြလဲ လိုက္ပို႔ဖို႔မအား ခရီးေ၀းကို တစိမ္းေတြနဲ႔ထည့္ေပးလိုက္ဖို႔လည္း စိတ္မခ်နဲ႔တူပါတယ္။ ပထမေတာ့ အေဖ အေမက ခြင့္မျပဳဘူး။ ခြင့္မျပဳေတာ့ ဆႏၵျပတာေပါ့ေလ ဟီးး။
ကၽြန္ေတာ္အသက္ ၁၅-၁၆ ေလာက္ပဲရွိေသးတယ္။ အဲဒီတုန္းက စစ္ေတြနဲ႔ေျမာက္ဦး သြားဖို႔က ေရလမ္းတစ္ခုပဲရွိတယ္ေလ၊ ခုလိုကားလမ္းမရွိေသးေတာ့ သေဘၤာစီးၿပီးသြားရတာ။ မနက္ ၇ နာရီ သေဘာၤစီးသြားတာ ညေန ၃ နာရီေလာက္မွ ေျမာက္ဦးကိုေရာက္တာ။ တခါတခါ ေရဆန္ ေလဆန္တိုးရင္ ေန၀င္မွေရာက္တာ။
Images Credit - Original Source
အဲလိုခရီးေ၀းကို အိမ္ကလူမပါဘဲ ကိုယ္သားငယ္ငယ္ေလးကို ထည့္ေပးလိုက္ရမွာ ဘယ္မိဘက စိတ္ခ်ပါ့မလဲ ဒါခုမွေတြးမိတာပါ။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ သြားခ်င္တာတစ္ခုပဲသတိတယ္ေလ။ " မသြားရရင္ စစ္ေတြကိုလည္း မျပန္ေတာ့ဘူး၊ ေက်ာင္းလည္းမတက္ေတာ့ဘူး" အညွာကိုင္ၿပီး ဆႏၵျပလိုက္ေရာ။
ကိုယ့္စိတ္ကတမ်ဳိး စိတ္တိုရင္ ဘယ္သူနဲ႔မွစကားမေျပာေတာ့ဘူး၊ ရွိတာက ညီအစ္ကိုေလးေယာက္၊ ကိုယ့္ထက္ကအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ညီေလးတစ္ေယာက္ရယ္။ အဲဒီရက္ေတြတုန္းက သူတို႔နဲ႔လည္း မတည့္ဘူး။ အေဖ အေမနဲ႔လည္း မေခၚဘူး။ အိမ္အလုပ္ေတြလဲ မလုပ္ဘူး။ ဘယ္သူနဲ႔မွစကားမေျပာဘဲ စိတ္တိုၿပီး အားငယ္ ၀မ္းနည္းေနမိတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ ၃ရက္ေလာက္ေနၿပီးမွ ညေနထမင္းစား၀ိုင္းမွာ အေဖကသြားခြင့္ျပဳလိုက္တယ္။ ၀ိုးးး အဲဒီတုန္းက ေပ်ာ္လိုက္တယ္ဆိုတာေလ….
