"Gra w oczko" nie jest pierwszą książką Grzegorza Kalinowskiego po którą sięgnąłem, ale przyznam się, że w przypadku poprzedniej pozycji ("Śmierć frajerom") po kilku rozdziałach odpuściłem sobie, może zbyt szybko, ale w tamtej powieści nie było nic co by mnie zainteresowało. W przypadku prezentowanej dziś powieści jest zupełnie inaczej, historia zabójstwa młodego piłkarza, nadziei polskiej kadry wciąga od samego początku i trzyma do samego końca.
Polskie piekło w świecie celebrytów. Wyjątkowa książka Grzegorza Kalinowskiego, który telewizję zna od podszewki i w „Grze w oczko” odsłania jej kulisy.
Zakłady bukmacherskie i ustawiane mecze. Kradzieże samochodów i szantaże. Podejrzane agencje modelek i lewe interesy. Hazard i polityka. Stare gangsterskie wygi i żółtodzioby, które dopiero wchodzą do półświatka. Sprytne burdelmamy i młode blachary. Sfrustrowani gliniarze i skompromitowani dziennikarze. Kto tu z kim i w co pogrywa?
Akcja powieści kręci się wokół zabójstwa młodego piłkarza Dawida Błachowiaka w jednym z ekskluzywnych warszawskich apartamentowców, ciało mężczyzny odkrywa mieszkająca w tym samym apartamentowcu gwiazda telewizyjna Joanna Becker, popularna "Pani Środa" prowadząca program na żywo "W środku tygodnia". Nie trudno się domyślić, że skoro zabójstwo zostało odkryte przez dziennikarza telewizyjnego, z miejsca staje się to newsem stacji w której pracuje niemal na wyłączność. Wyjaśnieniem prestiżowej sprawy zabójstwa zajmuje się podkomisarz Artur Konieczny, ale dziennikarka prowadzi na potrzeby własnego programu własne śledztwo w którym jej pomaga Michał "Misiek" Misiewicz - były dziennikarz sportowy, który trzynaście lat temu w niesławie został wyrzucony z telewizji i skazany na wieczną banicję.
Mamy więc dwa niemal równorzędnie prowadzone śledztwa, w których bohaterowie się uzupełniają, przez co akcja jest wielowątkowa, czytelnikom podstawiane są ślepe tropy, które mają odwrócić naszą uwagę od rzeczywistego rozwiązania. Ponadto "Misiek" jest skarbnicą wiedzy o piłce nożnej, jej jasnych i ciemnych sprawach, które skrywane są na co dzień przed nieświadomymi niczego kibicami. Oczywiście jest to tylko fikcja literacka autora, ale między wierszami można znaleźć odniesienie do prawdziwych zdarzeń z przeszłości. Skoro akcja książki kręci się wokół piłki i piłkarzy to nie mogło się obyć bez wizyty na stadionie, autor zabiera czytelnika na stadion warszawskiej Legii, gdzie pokazuje doping na tzw. "żylecie" i lansowanie się celebrytów w lożach VIP, a następnie dla kontrastu akcja przenosi się na prowincjonalny stadion, gdzie bogaty lokalny sponsor jest traktowany przez wszystkich w kategoriach "boga".
Bardzo istotnym elementem tej książki są dialogi, autor chętnie wtrąca fragmenty dialogów z kultowych filmów i seriali oraz fragmenty tekstów polskich piosenek, które często weszły do języka potocznego, tak więc znajdziemy tu zapożyczenia z "Allo, Allo" i tekstów Kazika. Może językowi puryści będą oburzeni bluzgami i wulgaryzmami, których na stronach powieści nie brakuje, ale mięsistość języka ma na celu uwiarygodnić przekaz, bo czyż nie tak prowadzi się dialog na "żylecie". A na koniec dobra muzyka rockowa, która odgrywa niebagatelną rolę, podkomisarzowi Koniecznemu, podobnie jak Sherlockowi Holmesowi, najlepiej myśli się nad rozwiązaniem sprawy podczas gry na instrumencie, w jego wypadku to gitarowe riffy.
Reasumując powieść Grzegorz Kalinowskiego "Gra w oczko" jest bardzo ciekawa, wciąga czytelnika od pierwszego akapitu, tak jak hazard i polityka, które również znajdują swoje miejsce w książce, jedyne do czego można się przyczepić to brak opisu typowego policyjnego śledztwa, potencjał podkomisarza Koniecznego nie został w pełni wykorzystany, ale znając wcześniejszy dorobek autora można liczyć na kontynuację losów Joanny Becker i Artura Koniecznego.
data wydania: 30 stycznia 2019
ISBN: 9788363842994
liczba stron: 445
kategoria: thriller/sensacja/kryminał
język: polski
W cyklu "Ostatnio przeczytałem" chciałbym się dzielić z wami refleksjami na temat przeczytanych (lub odsłuchanych) książek. Kryminały i powieści sensacyjne są mi zdecydowanie najbliższe, ale często sięgam po political fiction albo książki dokumentalne, biogramy czy wspomnienia.
Zapraszam do lektury. Jeżeli, ktoś już czytał zapraszam do komentowania.
Pierwotnie opublikowano na LesioPM. Blog na Steem napędzany przez DBLOG.