ဒီညရဲ႕အေမွာင္က ခါတိုင္းညေတြထက္ပိုျပီးေမွာင္ေနသလိုပါပဲ ။ က်ဳပ္ ရင္ေတြတအားခုန္ေနတယ္ ။ ဟုတ္တယ္ေလ ေကသီဆိုတာ က်ဳပ္ အႏွစ္ႏွစ္အကာလ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးပါတယ္ဆိုျပီး ပိုးပန္းခဲ့ရတဲ့မိန္းမ ။ အဲဒီမိန္းမ က အခု ဒီေန႔က်ဳပ္နဲ႔ လက္ထပ္ပြဲၾကီးေပ်ာ္ေပ်ာ္ ဆင္ႏႊဲခဲ့တဲ့မိန္းမေပါ့ ။ လက္ထပ္ ပြဲဆိုလို႔ေျပာ ရဦးမယ္ ။ ေကသီနဲ႔က်ဳပ္နဲ႔တြဲလာခဲ့တာ ၈ ႏွစ္ေလာက္ရွိိေရာေပါ့ ။ သူလည္းပိုက္ဆံစု က်ဳပ္လည္းပိုက္ဆံစု နဲ႔ က်ဳပ္တို႔ အေတာ္အသင့္ေလး စုမိျပီဆိုေတာ့မွ အိပ္ေထာင္ျပဳဖို႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္ ။
ဒီေနရာမွာ ျပႆနာက စလာပါေလေရာဗ် ။ မဂၤလာပြဲတစ္ပြဲဆင္ႏႊဲတယ္ဆိုတာ အနည္းဆံုးသိန္း ၂၀ ေလာက္ ကုန္ က်တဲ့ကိစၥ ။ က်ဳပ္ကသိပ္သေမ်ာတယ္ ဒါေပမယ့္ မိန္းကေလး ဖက္ကၾကည့္ရင္ လည္္းတစ္သက္မွာ တစ္ခါပဲ မဂၤလာ ေဆာင္ရတယ္ဆိုေတာ့ခမ္းခမ္းနားနား ေဆာင္ခ်င္မွာေပါ့ေလ ( တကယ္ဆို တစ္ခါတည္းေဆာင္တာအားမရရင္ ေနာက္ထပ္ေဆာင္ေပါ့ ) ေတြးမိလိုက္တယ္ ။ ဒါနဲ႔ ထံုးစံအတုိင္း အိမ္ေထာင္ျပဳ ဆိုတဲ့ေ၀ါဟာရေနာက္ခံက မဂၤလာပြဲ ၊ လက္မွတ္ထိုး ၊ ဘာညာ ဘာ ညာေတြေပါ့ဗ်ာ ။ က်ဳပ္လည္း သိပ္ေတာ့နားမလည္ပါဘူး ။ ဒီေနရာမွာ လက္မွတ္ထိုးဆိုတဲ့ ကိစၥၾကီး ကိုေတာ့ က်ဳပ္တယ္ျပီး ဘ၀င္မက်လွဘူးဗ်ိဳ႕ ။ ခင္ဗ်ားတို႔စဥ္းစားၾကည့္ လူေယာက္်ား တစ္ဦးနဲ႔လူ မိန္းမတစ္ဦး ခ်စ္ၾကည္လူးျပီးဘ၀တစ္ခုကိုတူႏွစ္ကိုယ္တည္ေဆာက္ဖို႔အတြက္တကယ္ပဲ အဲဒီစာရြက္ေလး ၂ ရြက္က အေရးၾကီးသတဲ့လား ။ က်ဳပ္ေတာ့ မထင္ေပါင္ က်ဳပ္အေဖနဲ႔အေမကို တေလာက လက္ထပ္ စာခ်ဳပ္ေမးၾကည့္ေတာ့ရီတယ္ ဘယ္ကလာငါ့သားရယ္ အေဖတို႔အေမတို႔ ေရွ႕ ၇ အိမ္ ေနာက္၇ အိမ္ ဖိတ္ျပီး အသိအမွတ္ျပဳျပီး ေနခဲ့ၾကတာပဲ ဒါျမန္မာ့ထံုးထမ္းအစဥ္အလာပဲ တဲ့ ။
က်ဳပ္သာ အဲဒီလို ေကသီ့့ကိုသြားေျပာလို႔ကေတာ့ ပါးေတာင္အခ်ခံရမယ္ ။ ထားေတာ့ မဂၤလာေဆာင္ ခါနီးက်ေတာ့ လည္း အိုဗ်ာ ရွုပ္လိုက္တဲ့ အလုပ္ေတြ ဖိတ္စာ ေတြ ဧည့္ေရးေတြ ဗီဒီယို ရိုက္ကူးေရးေတြ တကယ့္ကို အလုပ္ရွုပ္တဲ့ပြဲၾကီးပါတကား လို႔ေတြးမိလိုက္တယ္ ။ တူႏွစ္ကုိယ္ အတူေနရဖို႔အေရး လူသိ ရွင္ၾကားဖိတ္ျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ကၽြန္မတို႔ ညဖက္က်ရင္အတူေနပါေတာ့မယ္ဆိုျပီး ဟိုလူ႔ျပံဳးျဖီးျဖီး လုပ္ဒီ လူ႔ျပံဳးျဖီးျဖီး လုပ္နဲ႔ တယ္ မသက္သာပါကလား ဟရို႕ ။ ျပီးရင္ လာလာေခ်ေသး ကိုယ္ေတြ ညဖက္အိပ္မယ့္ကုတင္ၾကီးကို ဓါတ့္ပံုေတြတဖ်ပ္ဖ်ပ္ရိုက္ အုိဗ်ာ ခင္ဗ်ားတို႔ေတာ့မသိဘူး က်ဳပ္ဆိုတဲ့ေကာင္ ကေတာ့သိပ္ရွက္တာပဲ ။ အိပ္ခန္းထဲ၀င္ခါနီး ၾကိဳးတားတယ္တဲ့ ဘာတဲ့ ပိုက္ဆံမုန္႔ဖိုးေတြေပးရေသးတယ္ ။ တကယ့္ကို ဗရုတ္သုတ္ခပြဲၾကီးပါဗ်ာ ။ ျပီးေတာ့ လက္ဖြဲ႔ေတြကို သတို႔သမီးဖက္က လုလိုက္သတို႔ သားဖက္က လုလိုက္နဲ႔ က်ဳပ္ေတာ့ ပထမဆံုး မဂၤလာေဆာင္တဲ့ေန႔မွာပဲ ပထမဆံုး ေလာကၾကီးကို စိတ္ပ်က္ မိ သြားျခင္းပဲ ။ ေအာ္ေျပာရဦးမယ္ မဂၤလာေဆာင္ခါနီး သတို႔သားတိုင္း ငိုခ်င္သလို စိတ္ၾကီးျဖစ္ လာတယ္ တဲ့ ။ ခင္ဗ်ားတို႔ေတာ့မသိဘူးက်ဳပ္ကေတာ့အဟုတ္ဗ်ိဳ႕ ။ မဂၤလာ ေဆာင္ခါနီး ၂ ရက္ေလာက္ အလိုက က်ဳပ္သူငယ္ခ်င္းအိမ္သြားအိပ္တယ္ ။
ထံုးစံအတုိင္းေသာက္ၾကစားၾကေပါ့ဗ်ာ ။ က်ဳပ္ေလ တစ္ခုခုကိုယ္မကၽြမ္း က်င္ တဲ့နယ္ပယ္ထဲစံုပစ္၀င္လိုက္ ရ မွာ ၀န္ေလးေနမိသလို က်ဳပ္ရဲ႕လြတ္လပ္ခြင့္ေတြ ဥပမာ ေဘာပြဲၾကည့္တာတို႔ ကာရာအိုေကသြားတာတို႔ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္တာတို႔ေပါ့ အဲဒီအခြင့္အေရးေတြ ဆံုးရွံုးသြားမယ္ သိပ္ေၾကာက္တယ္ ။ အဲဒီလိုေတြးရင္းက်ဳပ္ အဲဒီသူငယ္ခ်ငး္အိမ္မွာ တကယ္မ်က္ရည္က်လာတယ္ဗ်ိဳ႕ ။ က်ဳပ္ဘယ္ေလာက္ ထိေတာင္စဥ္းစားသလဲသိလား ထြက္ေျပးဖို႔အထိေတာင္ စဥ္းစားမိလိုက္ေသးတးယ ္။ ဒါဆို ေကသီ့ကိုမ ခ်စ္ဘူးလာလိုေမးစရာရွိတယ္ ။ ခ်စ္တာေပါ့ဗ်ာ က်ဳပ္ဘ၀မွာ အဲဒီမိန္းမတစ္ေယာက္လြဲလို႔ ဘယ္သူ႔ကို မွရင္မခုန္သလို သူနဲ႔လည္းမခြဲႏုိင္ဘူး ။ ဒါေပမယ့္ခ်စ္တာကခ်စ္တာပဲဗ် အဲဒီအခ်စ္ေတြက အိမ္ေထာင္ျပဳျပီးမွ ေပ်ာက္ပ်က္ထြက္ကုန္မွာလည္းက်ဳပ္ဆိုတဲ့အေကာင္က စိုးရိမ္ေနမိေသးတယ္ ။ ေကသီ ကေတာ့ ထံုးအတိုင္းပါပဲဗ်ာ ဆူဆူပူပူနဲ႔အိမ္ေထာင္မက်ခင္ကတည္းက ဟိုအကြက္ခ် ဒီအကြက္ခ်နဲ ႔နားကိုညီးေနပါေရာ ။ ခင္းဗ်ားတို႔နဲ႔႔မသိတဲ့ လူေတြကို မဂၤလာေဆာင္မွာ လိုက္လိုက္ျပံဳးျပေနရတာ အေတာ့္ကို ကိုးလိုးကန္႔လန္႔ ႏိုင္တယ္လို႔မ်ား ခင္ဗ်ားတို႔မထင္မိဘူးလား။ က်ဳပ္ကေတာ့ စိတ္ကိုပ်က္ေရာ ။ ေနာက္ ေလာေလာလတ္လတ္က်ဳပ္အကိုေတြလင္မယားက သိပ္ခ်စ္ပါတယ္ဆိုျပီး အခုေတာ့ သေဘာထားျခင္းမတိုက္ဆိုင္ပါသျဖင့္ ဘာညာနဲ႔သတင္းစာေတြထဲ မပတ္ သတ္ေတာ့ေၾကာင္း ေၾကာ္ျငာေတြ ထည့္ကြဲၾကျပဲၾက ကုန္ဆိုေတာ့ကား က်ဳပ္၀န္ေလးေနမိတာ အျပစ္ေတာ့မဆို သာဘူးမဟုတ္လား ။
တကယ္ဆို လူႏွစ္ေယာက္လက္ထပ္တယ္ဆိုတာသိပ္ေတာ့လြယ္ကူတဲ့ကိစၥမဟုတ္ဘူးဗ် ။ တစ္ေယာက္ အေၾကာင္း တစ္ေယာက္သိဖို႔ဆိုတာ ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္တြဲတြဲ သိဖို႔က မလြယ္ေသးဘူး ။ ခ်စ္လွပါတယ္ ဆိုျပီးအႏွစ္ငါးဆယ္ေလာက္ေပါင္းေနတဲ့လင္မယားေတြေတာင္ တခ်ိန္မွာ လွိဳ႕၀ွက္အေၾကာင္းေတြဘြားက နဲေပၚျပီး ကြဲၾကျပဲၾကတာေတြရွိေသးတယ္မဟုတ္လား ။တကယ္ေတာ့ လင္မယားဆိုတာ အရင္ ဆံုးေပါင္းၾကည့္ ရမယ္ ဟုတ္တယ္ ဒီလိုေျပာလိုက္လို႔ ခင္ဗ်ားတို႔က ႏွမသားခ်င္းမစာနာဘူးေျပာဦးမယ္ ။က်ဳပ္ေတာ့တခါတေလ ႏုိင္ငံျခားက အယူအဆေတြသိပ္ၾကိဳက္တယ္ ဘာတဲ့ Living together ဆိုတာေလ ။ သူတို႔ေတြက အတူေနလိုက္ၾကတယ္ တကယ့္လင္မယားေတြလို လက္မထပ္ရေသးခင္ၾကားထဲ စိတ္သေဘာ ထားျခင္းမတိုက္ဆိုင္ရင္လမ္းခြဲျပီးေနာက္တစ္ေယာက္ရွာယံုပဲ ။ လိုအပ္ရင္ကေလးေတြ ဘာေတြေမြး လိုက္ေသးတယ္ ။တစ္ေယာက္စိတ္ထား ကိုတစ္ေယာက္သိၾကျပီ ဆိုေတာ့မွ လက္ ထပ္ၾက တယ္ ။ ဒီေတာ့အဲဒီလို စံုတြဲေတြက ကြဲတာရွားတယ္မဟုတ္လား ။ ဒီမွာေတာ့ဒီလိုမဟုတ္ေပါင္ အခုၾကိဳက္အခုယူ ျပီးရင္အခုကြဲ ပိုေတာင္ဆိုးေနသလိုပါပဲမဟုတ္လား ။ ထားပါေတာ့ဗ်ာ က်ဳပ္လည္း သိပ္ေတာ့မထူးပါဘူး ေကသီ့ကို ခ်စ္လြန္းလို႔ အခ်ိန္လည္းတန္ေနျပီဆိုေတာ့ လက္ထပ္ယူခဲ့ တယ္ ေပ်ာ္ သလိုလိုပါပဲ တကယ္ေပ်ာ္လားမေပ်ာ္ဘူးလားေတာ့က်ဳပ္ကိုယ္က်ဳပ္မသိႏုိင္ဘူးေပါ့ေလ ။
ေကသီကေတာ့ေပ်ာ္တယ္ထင္ပါတယ္ ။ က်ဳပ္နံရံက နာရီကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္ ၁၁ နာရီခြဲ ။ ဒီစာၾကည့္ခန္း ထဲမွာ က်ဳပ္ထုိင္ေနတာ အေတာ္ၾကာျပီ ။ ေကသီလည္းအခန္းထဲမွာ က်ဳပ္ ကိုေစာင့္ေနေလာက္ျပီ။ ထံုးစံအတိုင္းမဂၤလာဦးညေပါ့ဗ်ာ ။ ခက္တာက က်ဳပ္ အဲဒီမဂၤလာဦးအခန္းထဲ မ၀င္ခ်င္ဘူးျဖစ္ေနတယ္ ။ ဘာလို႔လည္းက်ဳပ္ကိုယ္က်ဳပ္မသိဘူး ။ အထဲ၀င္ျပီး သတို႔သမီးကို နမ္းမယ္ ျပီး ရင္ အတူေနမယ္ အာဗ်ာ တကယ့္ကို ပ်င္းစရာအလုပ္ၾကီးပဲ က်ဳပ္လိင္စိတ္သား စိတ္ကုန္ေန တာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး ဒါေပမယ့္ . .ဘယ္လိုေျပာရမလဲဗ်ာ က်ဳပ္ ရဲ႕ ပထမဆံုးညၾကီးကို ဒီလို ေပါေတာေတာ မကုန္ဆံုးခ်င္သလို က်ဳပ္ ..မေျပာတတ္ေတာ့ပါဘူး ။ ဘယ္သူကမ်ား မဂၤလာဦးညမွာ သတို႔သမီးနဲ႔အတူေနရမယ္လို႔ သတ္္မွတ္ထားခဲ့ၾကသလဲမသိပါဘူး ။ တကယ္ဆိုဒီေန႔က က်ဳပ္သိပ္ၾကိဳက္တဲ့ အာဆင္နယ္အသင္းရဲ႕ ခ်န္ပီယံလိဂ္ပြဲစဥ္ရွိတယ္ဗ် ။ က်ဳပ္ သိပ္ၾကည့္ခ်င္တယ္ ။ ဒါေပမယ့္ မဂၤလာဦးညဆိုေတာ့ၾကည့္လို႔မရဘူးေပါ့ဗ်ာ ပြဲကလည္း ၁ နာရီေက်ာ္မွလာမွာ အဲဒီမွာတင္က်ဳပ္ရဲ႕ လြတ္လပ္ခြင့္တစ္ခု ကဆံုးရွံုးသြားရျပန္ျပီ။ မထူးပါဘူးေလ က်ဳပ္စိတ္ဒံုးဒံုးခ်ျပီး အခန္းထဲ၀င္လာခဲ့တယ္ ။
ေကသီ ဟိုဖက္လွည့္ျပီး လွဲေနတယ္ကုတင္ေပၚမွာ ။ သူအိပ္မေပ်ာ္မွန္းက်ဳပ္သိတာေပါ့ ။အခန္းထဲကနာရီ စက္သံက တေခ်ာက္ေခ်ာက္ အခန္းမီးကျပာလဲ့လဲ့ တကယ့္ကိုစိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ရာပါပဲ ။က်ဳပ္လည္း စိတ္လႈပ္ရွားေနပါတယ္ ေကသီ့ကိုမဟုတ္ဘူးဗ်ိဳ႕ ဒီအေျခအေနၾကီးကို အာဗ်ာ ဇာျခင္ေထာင္အ ထဲက ေကသီ့ကိုယ္ လံုးေလးကိုပဲ တိုးဖက္ျပီးအိပ္လိုက္ရမလား က်ဳပ္စိတ္ေတြတအား ညစ္လာျပီ က်ဳပ္ဒီအခန္းထဲမ ၀င္ခ်င္ဘူး ဒါျပီးရင္က်ဳပ္ဘ၀ကသြားျပီေလ အိမ္ေထာင္သည္ၾကီးျဖစ္သြားျပီ ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား ။ ေကသီ့ကိုယ္ေလးတစ္ခ်က္လႈပ္သြားတယ္ ။ က်ဳပ္အသက္ေတာင္မရွုရဲဘူး ။ ဟုတ္တယ္ေလ က်ဳပ္ေရာက္ေနမွန္းသိရင္ . . . . ။
က်ဳပ္ ေျခသံကို ဖြျပီး အခန္းအျပင္ကို ျပန္ထြက္ခဲ့တယ္ ။ ၁၂ နာရီထိုးဖို႔ ၁၅ မိနစ္ပဲလိုေတာ့တယ္ ။ က်ဳပ္ ထမင္းစားခန္းထဲ၀င္လာခဲ့တယ္ ။ ျပီးေတာ့ နံရံကပ္ဘီဒိုအေပၚက ပုလင္းျပားေလးယူျပီး ခြက္ထဲ ထည့္လို႔ ေသာက္ခ် လိုက္တယ္ ။ အား...ပူလိုက္တာ . . . .စိတ္ေတြလည္းညစ္လိုက္တာ.....။ အခ်ိန္ေတြၾကာေလေလ သတို႔သမီးကိုအားနာလာေလေလပဲ ။ က်ဳပ္ေလ အခု ဒီအိမ္ထဲကေန ၀ုန္းကနဲ ခုန္ဆင္းျပီးေျပးထြက္သြားခ်င္လိုက္ေတာ့တယ္ ။ စိတ္ကို ျပန္တင္းျပီး လူကလည္းရီေ၀ေ၀ျဖစ္လာတယ္ ။ အခန္းတံခါးကို ေနာက္တစ္ၾကိမ္ျပန္ဖြင့္လိုက္တယ္ ။ ေကသီ အိပ္ေနတာလား မအိပ္ေနတာလား က်ဳပ္မသိေတာ့ ဘူး ။ က်ဳပ္ မ်က္ႏွာကို အံ့အားတၾကီးလက္နဲ႔ သုတ္လိုက္ေတာ့ ဟင္..မ်က္ရည္ေတြပါလား ။ ငါဘာလို႔ငိုေနမိပါလိမ့္ ။
က်ဳပ္ဘာကိုမွ မေတြးခ်င္ေတာ့ဘူးဗ်ာ . . .နံရံေပၚက အိပ္ခန္းမီးကို က်ဳပ္ ေခ်ာက္ကနဲ ပိတ္ခ်လိုက္ပါေတာ့ တယ္ ။ အဲဒါဟာ ဘ၀တစ္ခုစတာလား ဘ၀တစ္ခုဆံုသြားတာလား စည္းတစ္ခုရဲ႕ နယ္လြန္ ကိုေရာက္သြား တာလား က်ဳပ္မေတြးတတ္ေတာ့ပါဘူး။
Lulin
စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစ