ကြ်န္ေတာ္ ႏွင့္အတူ ေတြ႕ဆံုပြဲ သို႕သြားမည့္ သူငယ္ခ်င္း ဆရာသမားမ်ား မွာ ေကာလင္းမွ ၆ ေယာက္ ဝန္းသိုမွ ၁ ေယာက္ စုစုေပါင္း ၇ ေယာက္ ႏွင့္ ဝန္းသို ကားဂိတ္ တြင္ လက္မွတ္ျဖတ္ထားခဲ႕ၾကပါတယ္။
ခရီးထြက္မည့္ ၂၂ ရက္ေန႕ည ၈ နာရီတြင္ အဖြဲ႕သားေတြ စုကာ ကားျဖင့္ မႏၲေလးၿမိဳ႕သို႕ စတင္ခရီးထြက္ခြာခဲ႕ၾကပါတယ္။
စကားမစပ္ တစ္ခုေျပာရအံုးမယ္။
ကြ်န္ေတာ္က ကားမူးတတ္ေသးတယ္ ခင္ဗ်။
စီးရမည့္ကား က ေရာက္ခဲ႕ေတာ့ မွန္လံု ကားေလး ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဆီ အေခၚ အန္စာတံုး ကားေပါ့ဗ်ာ။
ဒီက ကားျမင္ကတည္းက မူးခ်င္ေနၿပီ ရယ္ ။
ထင္ထားတာက ကားႀကီးစီးမယ္ေပါ့ဗ်ာ။
ဒီလိုနဲ႕ လိုက္ခဲ႕လိုက္တာ ကြ်န္ေတာ့္ ေဘး ႏွစ္ေယာက္ေက်ာ္က အန္တီ က ကားမူးလိုက္တာ စထြက္ကတည္းကပဲ။ထိုး အန္ ေနတာကလည္း ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ တစ္အိတ္ ၿပီး တစ္အိတ္ ပါပဲ။
အစကတည္းက မနည္းထိမ္းေနရတဲ႕ ကြ်န္ေနာ္လည္း ဆြဲပီေလ ။
ညေနကို ဝါးထားတဲ႕ အဟာရ ေတြ ကုန္သြားမွ ပဲ နည္းနည္း သက္သာရာ ရေတာ့တယ္။ အိမ္အျပန္ ကို ရထားစီးၿပီး ျပန္မယ္ လို႕စဥ္းစားမိေသးတယ္။
ဒီလိုနဲ႕ တစ္လမ္းလံုး မူးမူးနဲ႕ အိပ္ၿပီး လိုက္လာခဲ႕တာ ေနာက္တစ္ေန႕ 24 ရက္ေန႕ မနက္ ၆ နာရီ ေရာက္ေတာ့မွ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေနမယ့္ ကေနာင္ ခန္းမႀကီးေရွ႕ ကို ေရာက္လာေတာ့တယ္။
ခန္းမထဲကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုယ့္ထက္အရင္ ေရာက္ေနတဲ႕အေဝးက ဆရာ ေတြကို ေတြ႕ရတယ္ေလ။
ဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အဖြဲ႕လည္း အထုတ္ ကိုယ္စီဆြဲ လို႕ ခန္းမထဲ ဝင္ခဲ႕ၾကပါတယ္။
အရင္ေရာက္ႏွင့္ေနတဲ႕ ဆရာေတြက ေနရာေပးလို႕ အဆင္ေျပတဲ႕ေနရာမွာ ေနရာ ခ်ထားခဲ႕ၾကပါတယ္။
ခနေနေတာ့ ေနရပ္လိပ္စာ ေပးၿပီး စရင္းေပးၾကရပါတယ္။
အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္က ဆရာေတြ စုေပါင္းၿပီးေတြ႕ေနရတာ အမ်ားႀကီးရယ္။
ကိုယ့္ရဲ႕ Facebook မွာ Friend ျဖစ္ေနတဲ႕ ဆရာေတြေတာင္ အျပင္မွာ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဘူးေတာ့
တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ မမွတ္မိၾကပါဘူး။
ကြ်န္ေတာ့္ Facebook အေကာင့္က ဘာ နာမည္ ပါဆိုၿပီး မိတ္ဆက္ၾကမွ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ သိၾကတာ။
ျမင္ရတဲ႕ျမင္ကြင္းေတြက ေပ်ာ္ရႊင္ ၾကည္ႏူး စရာ ေကာင္းလွပါတယ္။
မတ္လ ၂၂ရက္ေန႕ထုတ္သတင္းစာမွာ ဖိတ္ၾကားထားပံု
ကြ်န္ေတာ္လည္း ညေနမွ ကေနာင္ ခန္းမ မွာ အစံု ဆိုေတာ့ ညီ ဘြဲ႕ယူဖို႕လိုက္ လာတဲ႕ အေမ အေဖ ႏွင့္ ေတြ႕ဖို႕ အေဖာ္ေတြကို ေျပာၿပီး သြားေတြ႕လိုက္ပါေတာ့တယ္။
အပိုင္း ( 2 ) ဆက္ရန္
