ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΥ ΔΙΑΚΟΝΟΥ, ΞΥΣΤΟΥ ΕΠΙΣΚ. ΡΩΜΗΣ, ΙΠΠΟΛΥΤΟΥ
Ο Λαυρέντιος ήταν αρχιδιάκονος του ελληνικής καταγωγής Πάπα της Ρώμης Ξύστου ή Σίξτου, ο οποίος αποκεφαλίστηκε στις 6 Αυγούστου 253, κατά τη διάρκεια των χριστιανικών διωγμών του Ρωμαίου αυτοκράτορα Βαλεριανού (251-258).
Κατόπιν συνέλαβαν τον Λαυρέντιο, ο οποίος υπηρετούσε ως διαχειριστής των εκκλησιαστικών εισφορών. Του ζητήθηκε να παραδώσει τούς θησαυρούς της Εκκλησίας. Ο Λαυρέντιος, τότε, τους παρουσίασε τους φτωχούς, τα ορφανά και όσους είχαν ανάγκη από τη συνδρομή της Εκκλησίας και τους είπε ότι αυτοί ήταν οι θησαυροί της. Γι’ αυτό το τόλμημά του, οι ειδωλολάτρες τον βασάνισαν, ψήνοντάς τον ζωντανό, πάνω σε μια πυρακτωμένη σχάρα.
Το λείψανο του Λαυρεντίου παρέλαβε κι έθαψε κάποιος πιστός χριστιανός, ονόματι Ιππόλυτος. Για την πράξη του αυτή υπέστη φρικτά βασανιστήρια και πέθανε συρόμενος από άλογα, στα οποία είχε προσδεθεί.
Τμήματα των λειψάνων του Αγίου Λαυρεντίου βρίσκονται στον ομώνυμο ναό της Ρώμης και στις Μονές Παντελεήμονος του Αγίου Όρους και Κύκκου της Κύπρου.
ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ
Τω θείω Πνεύματι, καταυγαζόμενος, ως άνθραξ έφλεξας, πλάνης την άκανθαν, Αρχιδιάκονε Χριστού, Λαυρέντιε Αθλοφόρε, όθεν ως θυμίαμα, λογικὸν ολοκαύτωσαι, τω σε μεγαλύναντι, τω πυρί τελειούμενος, διο τους σε τιμώντας θεόφρον, σκέπε εκ πάσης επήρειας.
(
)