Deze week stond in het teken van de houten kap voor de gordijnen te maken: eerst kijken of 'ie past en daarna in de grondverf en twee keer aflakken.
Allemaal best kleine klusjes, die toch wel wat tijd kosten. Maar, met het lange weekend was dat allemaal best te doen. Dus konden ook de gordijnen weer teruggehangen worden. We vinden het beiden best geslaagd geworden! Het is alleen moeilijk te fotograferen, want met het raam heb je toch een partij tegenlicht..!
Plateel-in-lood
Bart is ondertussen met een nieuw experiment begonnen: Plateel-in-lood... Af en toe koopt Bart wat plateel, en af en toe gaat dat tijdens het transport kapot en komt het in scherven aan. Erg jammer. Nu had ik beloofd om deze te repareren volgens de Japanse kinstugi techniek, waarbij je iets wat gebroken is repareerd met een gouden lijmnaad. Alleen... dat beloof ik al meer dan een jaar.
Voor Bart duurde dat te lang (en terecht..), toen dacht hij: wellicht dat dat ook met de glas-in-lood of tiffany techniek kan. Dus ging hij aan de slag en het lijkt wonderlijk wel goed te lukken. Hij gaat alleen de soldeernaad nog met een koperkleurige patine afwerken, dat staat mooier bij het plateel, vinden we.
Carthagène
Zaterdag waren we uitgenodigd om bij Hélène te komen eten, de oude eigenaresse van ons huis. Haar vriendin Justine was er ook, die kennen we inmiddels ook een beetje, originele dame. We begonnen met een aperitief op het terras van haar nieuwe woning, die is het afgelopen jaar flink opgeknapt en ze woont er nu enkele maanden. Het aperitiefje was een glaasje 'cartaghène', een typisch drankje uit de Languedoc. Die kenden we nog niet!
Het is een likeurwijn die wordt verkregen door 80 % vers druivenmost te mengen met 20 % wijnbrandewijn. De verhouding varieert enigszins, afhankelijk van het alcoholpercentage van de brandewijn. Er zijn verschillende manieren om een cartagène te maken, afhankelijk van de wijnregio, maar ze zijn allemaal gebaseerd op dezelfde ingrediënten: most (ongegiste druivensap), alcohol, eventueel diverse ingrediënten om te aromatiseren (bijvoorbeeld vanille), maar geen suiker. De smaak hangt af van de druivensoorten waaruit het sap is gewonnen, en de druivenpulp (vooral als deze ambachtelijk is verwerkt) geeft een heel ander aroma dan dat van neutrale alcohol (met dank aan Wikipedia).
Na een gezellige avond liepen we een beetje teut rond half één in het pikkedonker naar huis. Ze woont maar 200 meter verderop, in het verlengde van onze straat. Om middernacht gaat de straatverlichting hier uit, en ondanks dat het maar 200 meter is, moet je toch echt een zaklampje aandoen om de weg te vinden!
Cascade de Gorniès
Zondagmiddag maakten we een wandeling met Régis en Eve naar de waterval van Gorniès. Klein stukje rijden met de auto en dan nog een wandelingetje naar een gorge, de diepte in om naar de waterval te gaan. Daarvan is echter door de droogte niet veel meer over, een piezelstraaltje en een klein poeltje is er nog over. Toch leuk om er even geweest te zijn en een lekkere zondagmiddagbesteding, al was het uiteindelijk toch net een beetje te warm, zo in de brandende zon.
Onderweg naar de waterval lag ook nog -een beetje verscholen- een dolmen, best een groot ding die her en der wat gerestaureerd leek. Régis volgde ons met de drone, vandaar dat we naar de lucht staan te kijken en te zwaaien.
Het was een fijne afwisseling met allerlei dingen in huis verhuizen, want deze week zou Franck, de schilder, gaan starten met de ramen en luiken in de cour. Dat betekende: werkplekken verhuizen van de cour-zijde naar de straat-zijde, want al dat schuurwerk geeft behoorlijk wat herrie!
Vandaag is de steiger opgezet en de luiken eraf gehaald. Dat is nog de grootste klus, want die dingen zijn me toch loodzwaar! We kijken nu al uit naar dat gezellige kleurtje groen wat er over twee weken op zal zitten.
Adieu Lies
Afgelopen week bereikte mij ook het verdrietige nieuws dat mijn oude buurvrouw 'tante' Lies uit de Rietgors was overleden. Zo'n buurvrouw waar altijd de deur openstond, die altijd zwaaide als je langs reed en altijd geïnteresseerd was hoe het met je ging. We hebben er heel wat uurtjes doorgebracht, zo over en weer op nummer 33 en 37.
Vanmiddag kon ik de uitvaartdienst online bijwonen en heb toch wel een traantje weggepinkt. Vele herkenbare foto's en liefdevolle verhalen. En toch hoorde ik ook nog iets wat ik niet eerder had gehoord: Lies was als heel jong meisje 'fotomodel' voor de eerste verpakking van een product van de Gist in Delft. Haar vader was blijkbaar huisfotograaf voor de Gist. Ik heb m'n oude buurjongen Ruurd en buurmeisjes Marjan en Marijke veel sterkte toegewenst. Het is altijd leuk om weer even contact met ze te hebben, al is het bij zo'n verdrietige gebeurtenis.
Cactus
Momenteel staan overal de cactussen in bloei, prachtig!