Po uruchomieniu programu klikamy na "Create a new project".

Następnie z możliwych kategorii wybieramy "Console applications".

Nazwij swój projekt, ale pamiętaj żeby upewnić się że w zakładce z Compiler masz zaznaczone "GNU GGC Conplier".
Gratulacje własnie stworzyłeś swój pierwszy projekt, aby upewnić się że wszystko jest z nim w prządku szukamy w drzewku po lewej zakładki source i wchodzimy do pliku main.cpp. Naszym oczom powinien ukazać się taki oto kod:

#include <iostream> - Są to tak zwane biblioteki, o których opowiem kiedy indziej i będzie o nich osobna lekcja.
using namespace std; - Jest to linijka kodu która ułatwia / skraca nam pisanie kodu, jej zastosowanie pojawi się jeszcze dzisiaj w tym kursie więc spokojnie.
Kod umieszczony poniżej jest to tzw. funkcja główna. Jak można się domyślić zarządza ona całym kodem bo uwaga bardzo ciężkie skojarzenie jest GŁÓWNA. Tłumacząc bardziej na polski cały kod który się tam znajduje zostanie odtworzony wraz z uruchomieniem całego programu (Ten zielony przycisk z tą przekładnią u górze - uruchamia nam cały program). I jeszcze jedna ważna sprawa funkcja główna jest zbudowana z samego:
int main() {
return 0;
}
A to co w niej jest to już inna bajka. Pamiętajmy jednak, aby nie wyjść poza linijkę "return 0;".
Samo słowo "Hello world" jest tradycją programistów i zawsze gdy uczymy się nowego języka wyświetlamy własnie te dwa wyrazy, jednak jest to tylko taka mała anegdotka. Samo wyświetlenie tych słów wymaga specjalnej linijki:
cout << "" << endl; - tu gdzie są "" wpisujemy nasz tekst, bo uwaga komputer musi wiedzieć gdzie napis się ZACZYNA a gdzie KOŃCZY.
Te << znaczą z kolei w jakim kierunku ma być przekazany sygnał tak wiem bardzo zle to brzmi ale jest proste:
<< - do użytkownika. (cout też określa nam kierunek strumienia)
>> - od użytkownika. (W tym przypadku użyjemy cin, ale o tym kiedy indziej)
Ten endl to nic innego jak przejście do następnej linii, bo jeżeli napisał bym dwa razy "Hello World" bez endl to tak jak bym był cały czas w tej samej linii.

Na koniec tego punktu chcę wspomnieć o tamtej tajemniczej linijce "using namespace std;", gdyby nie ona to musielibyśmy zapisać to tak: std::cout << "" << endl;
Zmienne budujemy w pewnym schemacie i jest to: TYP + NAZWA + WARTOŚĆ;
Porozmawiajmy trochę o typach zmiennych mamy ich bardzo dużo, ale my używamy tylko niektórych (Inne używane są raz w roku tak że spokojnie), dzisiaj poznamy najważniejszą zmienną czyli INT. Zmienna ta przechowuje wszystkie liczby całkowite (Oczywiście jest pewne ograniczenie). I teraz tak nasza nazwa to nasza indywidualna nazwa zmiennej i potrzebujemy jej, aby się do niej odwołać / zawołać po tej własnie nazwie, więc może to być abc czy bca nie ma to większego znaczenia, zazwyczaj jednak nazywamy je tak aby można było się domyśleć co przechowuje. Wartość z kolei jest to co przechowuje nasza zmienna. Więc stwórzmy sobie naszą zmienną HP:
Zmienne piszemy zazwyczaj pomiędzy funkcją główną a using namespace std;
int HP = 100;
Aby ją wyświetlić piszemy jej nazwę ale uwaga bez ""

I to by było na tyle, na następnej lekcji postaram się wam wytłumaczyć jak operować na zmiennych, a na zadanie spróbujcie napisać "Wesolych Swiat" w konsoli a poniżej liczbę dni jaka została do świąt. Wynikami waszej pracy pochwalcie się w komentarzach!