ဆရာတစ္ေယာက္၏ ေကာက္ေၾကာင္းမ်ား(၄)
မွတ္မွတ္ရရ ထိုသံုးေယာက္
အမွတ္ရစရာမ်ား ဖန္တီးေပးခဲ့သည့္ ပထမဆံုးေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္ အေၾကာင္း စတင္ ေျပာျပပါမယ္။ သူနာမည္ကိုေတာ့ မေဖာ္ျပလိုသည့္အတြက္ ရန္ကုန္သားဟုသာ ေဖာ္ျပခ်င္ပါတယ္။
သူတို႔သံုးေယာက္ ေနာက္ဆံုးစာေမးပြဲႀကီး ေျဖဆိုရန္ နယ္ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕တြင္ အေဆာင္ငွါးၾကပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ အုပ္ထိန္းသူ ဆရာတစ္ေယာက္အေနျဖင့္ လိုက္ပါသြားပါတယ္။
သူတို႔မိဘ၊ေဆြမ်ိဳးေတြ မည္သူမွမလိုက္ခဲ့ၾကပါ။ ေက်ာင္းသားသံုးေယာက္ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္ရယ္ေပါ့။
သံုးရက္ေလာက္ ႀကိဳတင္သြားၾကပါတယ္။ ေနစရာ၊ စားဖို႔ေသာက္ဖို႔ေတြ စီစဥ္ၾကပါတယ္။ အေဆာင္က ပိုင္႐ွင္ အဖိုးႀကီး၊အဖြားႀကီး လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ႐ွိပါတယ္။ သူတို႔က ေအာက္ထပ္၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေလးေယာက္က အေပၚထပ္ေပါ့။
ရန္ကုန္သားရဲ႕ စ႐ိုက္ကေတာ့ ေအးေအးေလးနဲ႔ ဆိုးပါတယ္။ ဆရာကို ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မေျပာပါဘူး။ ဟုတ္ကဲ့ခ်ည္းပါပဲ။ ၿပီးမွ သူလုပ္ခ်င္ရာလုပ္တာပါ။
ႀကိဳတင္ေရာက္႐ွိေနတဲ့ ရက္ေတြအတြင္း ကြၽန္ေတာ္က ေနေရး၊စားေရး နဲ႔ စာက်က္မွတ္ဖို႔ အဆင္ေျပေစေရးအတြက္ စီစဥ္ေနခ်ိန္မွာေတာ့ ရန္ကုန္သားတစ္ေယာက္ တျခားကိစၥတစ္ခုကို ဖန္တီးေနတာ ကြၽန္ေတာ္ သတိမထားခဲ့မိပါဘူး။
သူ ဘာေတြမ်ား ဖန္တီးေနပါသလဲ...
ဖတ္႐ႈေပးသည့္အတြက္ ေက်းဇူးပါ။
