بهترین راه برای پیشگیری از مسمومیت های غذایی به کار بردن نکات ظریف بهداشتی و احتیاطهای سادهای است، که ممکن است درنگاه اول خیلی مهم به نظر نرسد.
بیشترین میزان مسمومیتهای غذایی مربوط به مواد غذایی است که منشا حیوانی دارند و به خصوص در این رابطه بیشترین میزان آلودگی مربوط به گوشتهایی است که پوست آن جدا نشده باشد، مانند مرغ، چرا که با وجود شست و شوی آن پس از ذبح همچنان باکتری های آلوده کننده بر روی پوست باقی میماند.
چند نکته ساده برای جلوگیری از آلودگی مواد غذایی و پیشگیری از مسمومیت غذایی عبارتند از:
قبل از اقدام به پختن غذا دستها را با آب داغ و صابون به خوبی شسته و در طی آماده سازیه غذا نیز در صورت لزوم این کار را تکرار کنید.
ناخن ها باید قبل از تهیه غذا کوتاه و پاکیزه باشند و همچنین حلقه انگشتر را از دست خود خارج کنید.
ظروف و سطوح مختلف آماده سازی غذا را با آب داغ و مایع ظرفشویی کامل بشوئید.
از قرار دادن مواد غذایی پخته شده در معرض ظروف شسته نشده و مواد غذایی خام جلوگیری کنید.
مواد غذایی خام را همیشه از دیگر مواد غذایی دور نگه دارید. مواد نشاستهای باید دور از مواد لبنی نگهداری شوند تا آلودگی منتقل نشود.
گاهی اوقات مواد غذایی خام، مواد غذایی پخته شده را آلوده میکنند، این کار به صورت مستقیم یا غیر مستقیم صورت می گیرد.
مواد غذایی خام را در ظروف سرپوشیده قرار دهید.
تمامی ظروف و اسفنج شستشو را پس از هر بار استفاده با آب داغ و صابون بشویید، این عمل از آلودگی متقابل و انتشار باکتری جلوگیری می کند.
مواد غذایی را در یخچال یا فریزر نگهداری کنید. اگر پس از آمادهسازی غذا قصد مصرف، همه یا مقداری از آن غذا را ندارید، آن را در یخچال یا فریزر قرار دهید.
هرگز مواد غذایی را به مدت بیش از دو ساعت در معرض درجه حرارت بین۷ تا ۶۰ درجهی سانتیگراد قرار ندهید، چرا که این محیط برای رشد باکتریها ایده آل است.
از مصرف غذایی که بدبو شده یا تغییر رنگ داده باشد اجتناب کنید.
غذایی که در یخچال یا بیرون آن خراب شده باشد، را دور بریزید.
هرگز غذاهایی که ظاهر بدی دارند،را نچشید و بو نکنید.
مواد غذای بسته بندی شده یا کنسرو شدهای را که ظروف آن برجسته یا باد کرده باشند، خریداری و مصرف نکنید. علت باد کردن این ظروف بیشتر به دلیل فشار گازهایی است، که در نتیجه سوخت و ساز باکتری ایجاد شده، و نشان دهندهی آلودگی میکروبی آن ماده غذایی است.
نکته آخر اینکه از آنجایی که اکثر باکتریهایی که باعث بروز بیماری میشود، را نمیتوان مشاهده کرد، یا بویید، هر وقت که یک ماده غذایی از نظر آلودگی و مسمومیت مشکوک است، بهترین توصیه این است که آن را دور بریزیم.
بعضی افراد با استفاده از چشیدن مواد غذایی سعی میکنند، متوجه شوند که غذا سالم است یا ناسالم.
این، کار اشتباهی است، چراکه با چشیدن نمیتوانیم از سلامت غذا اطمینان حاصل کنیم. علاوه بر اینکه بعضی از باکتریها مثل اشریشیاکولی حتی با چشیدن، مقدار مختصری از آن میتوانند، برای بیمار کشنده باشند.