ျမတ္ဆရာပူေဇာ္ပြဲ

ရင္ႏွင့္သည္းျခာ
အိုဘယ့္ဆရာအား
ေျခစံုဦးတိုက္ ရွစ္ခိုးထိုက္သည္
ငါတို့စုေပါင္းဦးညႊတ္စို့ . . . .။ ။

ေဟာ ဟိုမွာ ငါတို့ ၄ တန္းတုန္းကေနခဲ့တဲ့အခန္း . ဒါကေတာ့ ၇ တန္း ၁၀ တန္းအခန္းကြဆိုျပီး သူငယ္ တစ္သိုက္ ငယ္သူေတြအတိုင္း ဆူညံသံေတြ ပြတ္ေလာရိုက္ေနေလရဲ႔ ။ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးရဲ႔ေခါငိးေလာင္းသံကို မၾကားရေပမယ့္လည္း ဟိုး ငယ္စဥ္ကေလးဘဝကလိုဘဲ ျပန္လည္ခံစားမိတယ္ ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ အတူတကြဓါတ္ပံုေတြတြဲရိုက္ၾကတယ္ ။ အတူတကြ ေဆာ့ေျပးကစားခဲ့တဲ့ ဒံုပ်ံေလ်ာစင္ႀကီးမွာလဲ ခုမႀကီးမငယ္နဲ႔ တတ္ေဆာ့ေနခဲ့ၾကေသးတယ္ ။ ဟိုမွာစိန္ပမ္းပင္ေတြလဲ အရြက္အခက္ေတြ စိမ္းစိမ္းစိုေနတယ္ေဟ့။ မၾကာေသာကလမွာ ပြင့္ဖတ္နီနီေတြနဲ႔ ေက်ာင္းရဲ႔အလွကိုကို ပဏာဆင္ဖို့ အားယူေနေလရဲ႔ ။ စကၠဴပန္းပင္ေတြနဲ႔လည္း ပမာတင္ေပေလစြ ။ ေအာ္ အမိေက်ာင္းေတာ္ႀကီးရယ္ နင္ရယ္ ငါရယ္ . အင္းးးး မဆိုင္တာေတြေတြးမိေနခဲ့ ။

ျမတ္ဆရာပူေဇာ္ပြဲမၾကာခင္က်င္းပေတာ့မွာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဆရာ/ဆရာမႀကီးမ်ားနဲ႔ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေဟာင္းမ်ားေနရာယူေပးၾကပါရန္ ဆိုတဲ့အသံခ်ဲ႔စက္ကအသံေၾကာင့္ အေတြးေတြေပ်ာက္သြားခဲ့တယ္ ။ လာၾကေဟ့ သူငယ္ခ်င္းတို့ေတြ ခန္းမထဲသြားၾကစို့ ။ အခန္းထဲမွာဝင္ေတာ့ ငယ္ငယ္ကသင္ေပးခဲ့ၾကတဲ့ဆရာေတြကိုေတြ႔ေတာ့ ဘာကိုခံစားမိမွန္းမငိ အလိုလို စို့နင့္လာတယ္ ။ အိုဇာလာျပီျဖစ္ၿကတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို့ ဆရာ/မတို့မွာ အျပံဳးေတြနဲ႔ေတြ႔ခဲ့ရေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို့မ်က္လံုးထဲမွာ
ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ပါဘူး မ်က္ရည္ဝဲ ။
တစ္ခ်ိဳ႕တပည့္ေတြနာမည္က်မွတ္မိေပမယ့္
တစ္ခ်ိဳ႕နာမည္ကို ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ေမ့ေနတတ္ျပီေလ ။ ဆရာမတို့က အသက္ႀကီးျပီကြယ္ တဲ့။
ဝိုင္းဝန္းလို့ ဆရာ ဆရာမေတြကို ႏႈတ္ဆက္ၾကတယ္ ။ '' ျမတ္ဆရာ ျမတ္ေသာဆရာ ျမတ္ဆရာ '' ဆိုတဲ့သီခ်င္းသံကလည္း ခပ္သဲ့သဲ့ၾကားေနရတာ စိတ္ထဲ လွပ္လွပ္ လွပ္လွပ္နဲ႔ ျဖစ္သြားမိတယ္ ။
ဆရာေတြကို ကန္ေတာ့ျပီးျပန္ေတာ့ ညမီးပံုပြဲက်င္းပဖို့ ျပင္ၾက ဆင္ၾကရျပန္တယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔စကားေတြေဖာင္ဖြဲ႔ေျပာၾက ။ စားၾက။ ေသာက္ၾကနဲ႔ တ့ျဖည္းျဖည္းေမွာင္စျပဳလာျပီ ။ ကာလာအိုေက ဆိုဖို့ ႏွစ္အလိုက္အစီအစဥ္နဲ႔ စာရင္းေတြေပးျပီး စားေသာက္ပြဲႀကီးက်င္းပၾကတယ္