จริงๆ วันนี้มีเรื่องจะโพสต์ ^^ นั่งรถทัวร์จากอุดรฯ กลับมาอุบลฯ ^^ มีเรื่องราวสนุกๆ จะเล่าให้อ่านตั้งมากมาย ^^
แต่พอกลับมาถึงบ้าน เดินเข้าไปในห้องนอน ฮืม.. เรื่องเตรียมไว้ หายไปจากหัวหมดเลย ^^
ได้แต่มานั่งคิดสงสัยว่า 
คือกูไม่ได้โกรธรึอะไรกะเรื่องที่ปลากูตายยกตู้เลยนะ ^^ แต่กูไม่เข้าใจว่า ทำไมมึงไม่ตักออกไปทิ้งในกระถางต้นไม้ มึงปล่อยได้ไงจนกูกลับมาถึงบ้านกูเนี่ย "มึงหมักปลาร้าไว้ให้กูตั้งอาทิตย์นึงเลยนะเนี่ย" กลิ่นเน่าตลบอบอวลไปทั่วห้องนอนกูเลย
แล้วววววว......กูเดินทางกลับมาเหนื่อยๆ เนี่ย กูเพลียมากเลย กูต้องกลับมาตักน้ำในตู้ทิ้ง เอาตู้ออกไปล้าง แต่กลิ่นเน่าที่ติดไปทั่วทั้งห้อง ทั้งที่นอน หมอน ผ้าห่ม .... กูไม่สามารถซุกหัวเข้านอนได้เลย ^^ ถ้าตักปลาทิ้งตั้งแต่วันที่โทรบอกกู ทำตามที่กูบอกในวันนั้น น้ำในตู้มันก็ไม่เน่าแล้ว ^^
"โห..กูโคตรเสียดายเงินค่ายากะค่าเทอมหลานๆ เลย กูอุตส่าห์ฝ่าลมพายุออกจากป่ามาโอนตังค์ให้"
"ตอนนี้กูปรี๊ดมากๆ เลย"
กูต้องมากางเต้นท์นอนหน้าบ้านกูเนี่ย กูซีเรียสมากเลย กูถึงบ้านกูแล้ว ถึงห้องนอนกูแล้ว ถึงหมอนกู ถึงที่นอนกู....แต่กูกลับ..นอนม่ายด้ายยยยยยย กูต้องมากางเต๊นท์นอนหน้าบ้านกูเนี่ยยยยยยยยยย