လူပ်င္း ၊ လူဖ်င္း ၊ လူညံ့ ေတြဆိုတဲ့ စကားလံုးအသံုးအႏႈန္းေတြဟာ ကြၽန္
မတို႔ ငယ္ငယ္တည္းကေန ၊ အျမဲတမ္းလိုလိုၾကားဖူးေလ့႐ွိတဲ့ စကား
လံုးေတြပါ ။ ဒါေပမယ့္လည္း လူေတြဟာ အဲ့ဒီ စကားလံုးေတြရဲ႕ အဓိပၸာယ္
ဟာတစ္ခုတည္းလို႔ ထင္မွတ္ေနၾကတာပါ ။ လူပ်င္းဆိုတဲ့သူက သူပ်င္းေနတဲ့
အခ်ိန္မဟုတ္ရင္ စိတ္ကူးေပါက္ၿပီး ထလုပ္ရင္ လုပ္ပါေသးတယ္ ။ လူဖ်င္း
ကေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ဘာကိုမွ မႀကိဳးစားပဲ သူမ်ားႀကိဳးစားၿပီးသား အေပၚမွာ
အေ႐ွာင္ယူခ်င္ၾကတဲ္သူမ်ိဳးေတြပါ ။ ဒါေၾကာင့္လည္း
" ဆင္ျဖဴေတာ္မွီ
ၾကံစုတ္ "
ဆိုတဲ့စကားလံုးျဖစ္ေပၚလာတယ္လို႔ ထင္မိပါတယ္ ။
အဲ့ဒီစကားပံုေလးကေတာ့ ကိုယ္ကဘာတစ္ခုမွ မႀကိဳးစားခ်င္ပဲ သူမ်ားကိုပဲ အားကိုးေနၿပီး သူမ်ားႀကိဳးစားထားတဲ့အရာေတြကိုလဲ သူကိုယ္တိုင္ ႀကိဳးစား
ထားသေယာင္ေယာင္နဲ႔ အ႐ွက္တရားကင္းမဲ့စြာနဲ႔ ကပ္ဖားယက္စား လုပ္ေန တဲ့သူေတြ အတြက္ သီကံုး ခဲ့တာလို႔ကြၽန္မ ထင္မိပါတယ္ ။ ေလာကႀကီး
မွာ ကုိယ့္အားကိုယ္မကိုးပဲ သူတစ္ပါးကိုမွီခို သူ႔ရဲ႕အက်န္ကိုမွီဝဲၿပီး ေပါ့ေပါ့ပါး
ပါးေလးနဲ႔ ေရသာခိုကာ ေနတတ္သူေတြ အမ်ားႀကီး႐ွိပါတယ္ ။
ကိုယ္တိုင္က်ေတာ့ ျဖစ္ေျမာက္ ေအာင္ျမင္ေအာင္ မႀကိဳးစားပဲ တိုး
တက္ေအာင္ျမင္သူေတြရဲ႕ အနားကိုကပ္ၿပီး အ႐ွက္မ႐ွိ အေခ်ာင္ ရယူေနၾက
တဲ့ သူေတြဟာ လူဖ်င္းလူညံ့ေတြပါပဲ ။ အ႐ိုးကိုပဲကိုက္ရကိုက္ရ အသားေလး
နဲနဲေလးပဲ စားရစားရ ဗိုက္ဝရင္ၿပီးေရာဆိုတဲ့ သူမ်ိဴးေတြပါ ။
လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနပါလ်ွက္ သူတပါးအေပၚကို မွီခို အားထား
ၾကရတယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္မွာ ပင္ကိုယ္အရည္အခ်င္းလံုးဝမ႐ွိလို႔ပါပဲ ။ လူဆို
ေမြးလာၿပီးကတည္းက ကုိယ္ပိုင္ အရည္အခ်င္းနဲ႔ပါ ။ အဲ့ဒီအရည္အခ်င္းေတြ
ကို အသံုးမခ်တတ္ပဲျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ကိုယ့္ရဲ႕ကိုယ္ပိုင္ အရည္အခ်င္းေတြ
တိမ္ေကာ ေပ်ာက္ကြယ္ကုန္တာပါ ။ ကိုယ့္မွာ ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္းေတြ ႐ွိေနပါလ်ွက္နဲ႔သူတစ္ပါးကို အားကိုးရတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္
ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး ။
ဒါေပမယ့္လည္း လူ႔ေလာကႀကီးဆိုတာက ကိုင္းကြၽန္းမွီ ကြၽန္း
ကိုင္းမွီ တည္ေဆာက္ထားတဲ့အတြက္ ကိုယ့္ထက္အရည္အခ်င္း႐ွိတဲ့သူေတြ
အေပၚမွာ ခ်ဥ္းကပ္ သင္ယူရမွာပါ ။ အဲ့ဒီလို မွီခိုရတယ္ဆိုတာဟာလည္း အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တစ္ခုထိပဲ ျဖစ္သင့္ပါတယ္ ။ အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တစ္ခုမဟုတ္ပဲ အျမဲတမ္းအဲ့ဒီလို မွီခိုေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္က
လူဖ်င္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားမွာပါ ။
စိန္နားကပ္ေရာင္နဲ႔ပါးေျပာင္ေနၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့ စိန္နားကပ္မ႐ွိေတာ့တဲ့
အခါ ထိုပါးဟာ နဂို အေရာင္မွန္ကို ျပန္လည္ေရာက္႐ွိသြားမွာပါ ။
(Man Thu Lay )