(ပထမပိုင္း)https://steemit.com/myanmar/@nweoomon/aetng-1-4208d2cf36967
မေအးတို႔သားအမိလဲ အကယ္၍သာ တစ္လျပည့္
သည္အထိ မဆဲလွ်င္ ႐ုကၡစိုးမင္းက ခ်ီးေျမႇာက္
သည့္ ေရႊအိုးရလာပါက မည္သို႔မည္ပံု သံုးစြဲရမည္ကိုလဲ စိတ္ကူးႏွင့္႐ူးေနၾကသည္။ သမီးျဖစ္သူကလည္း မေအးေဒါသထြက္မည္ၾကံလွ်င္ သတိေပးသည္။ ထိုအေၾကာင္းမ်ားကိုေတာ့ ေယာက်္ားျဖစ္သူ
ကိုဘေမာင္ လံုးဝမသိ။ သူကေတာ့ မိုးလင္း
ဆိုက္ကားထြက္။ ရလာသမွ်ေလးအရည္ေဖ်ာ္ႏွင့္
သူ႔ဖာသာ သာယာေနသည္။
image credit original source
တစ္လျပည့္ရန္ တစ္ရက္အလိုတြင္ မေအးအိပ္မက္
မက္သည္။ အိပ္မက္ထဲတြင္ ႐ုက္စိုးမင္းက သူမ
မဆဲဆိုသည့္အတြက္ ဝမ္းသာေၾကာင္း၊ နက္ဖန္အထိ မဆဲပဲေနႏိုင္ပါက ကတိအတိုင္းခ်ီးေျမႇာက္မည္
ျဖစ္ဟု အိပ္မက္ မက္သည္။ မေအးလဲ အိပ္ရာႏိုး
လာေတာ့ သူမေနမေကာင္းစဥ္က အိပ္မက္ထဲ
ေတြ႔ရေသာ ႐ုကၡစိုးမွာ တကယ္ျဖစ္ေၾကာင္းသိရ
သျဖင့္ ဝမ္းသာသြားမိသည္။
”အေမ့..”
”ေအး..ဘာတုန္း”
”ဒီေန႔တစ္လျပည့္ၿပီေနာ္။ အေမမွတ္မိလား။ ”
ေအးပါ...ငါသိပါတယ္။ ညည္းမလဲ တေန႔ တေန႔ ငါ့ကိုဒါပဲေျပာေနတာ”
”ဟုတ္တယ္...အေမရဲ႕..အေမမဆဲပဲသည္းခံလာတာ
ဒီေန႔ေနာက္ဆံုးေနာ္။ ေနာက္ရက္ေတြလဲ မဆဲပါနဲ႔
အေမရယ္။ အေဖမေကာင္းလဲ မေကာင္းေပါ့..အေမသည္းခံေနလို႔ျဖစ္သားပဲမလား”
”ေအး..ႀကိတ္မွိတ္သည္းခံေနရတာ..ညည္းအေဖ
အခ်ိဳးေတြလဲၾကည့္အံုး...ငါမေျပာမေျပာသလို
သူ႔ဆိုက္ကားနင္းခ တျပားမွမအပ္ဘူး။ ေတြ႔တယ္
မလား။ တေန႔ကလဲ မူးၿပီး ရပ္ကြက္ထဲ ရန္ျဖစ္တာ
ေလ၊ ငါ့မွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္႐ွိေနလို႔သာ သည္းခံေနရတာ။ ကေလာ္တုပ္လိုက္ခ်င္တာ..အူကိုယားေနတာပဲ၊ ေနႏွင့္အံုး..ဒင္းေတာ့”
”ေအာ္...အေမရယ္ သတိထားဖို႔ေျပာကာမွ ေဒါသ
ေတြထြက္ေနျပန္ၿပီ၊ လာ..လာ သမီးအဝတ္ေတြ
ကူေလွ်ာ္ေပးမယ္။ ေဒါသမထြက္နဲ႔ေတာ့။”
ဆိုၿပီး မေအးကို ေရတြင္းဆီေခၚသြားသည္။
မေအးလဲေရတြင္းဆီေရာက္ေတာ့ ျပဳျမဲအတိုင္း
အိမ္ကအသင့္ယူလာေသာ အေမႊးတိုင္ျဖင့္ ႐ုကၡစိုး
မင္းအား ပူေဇာ္သည္။ ပါးစပ္ကလည္း
တတြတ္တြတ္ျဖင့္ ဆုေတာင္းေသးသည္။
မေအးတို႔သားအမိလည္း ေရတြင္းတြင္အဝတ္မ်ား
ၿပီးစီးေအာင္ေလွ်ာ္ၿပီး အိမ္ျပန္လာရာ အိမ္ေ႐ွ႕တြင္ အခန္႔သားအိပ္ေနေသာ ကိုဘေမာင္ကိုေတြ႔ရသည္။
”ကိုဘေမာင္..ေတာ္ဆိုက္ကားမထြက္ဘူးလား”
… … …
မေျဖ
”ကိုဘေမာင္..က်မေမးေနတယ္ေလ ဆိုက္ကားလဲမေတြ႔ဘူး။ ဆိုက္ကားမထြက္ဘူးလားလို႔”
”ေအး...ငါဆိုက္ကားကို ဟိုဘက္ရပ္ကြက္က
အေပါင္ဆိုင္မွာ ထားခဲ့တယ္။”
”ဟင္...ဆိုက္ကားေပါင္လာတာေပါ့...ဒါဆို
ဘယ္မတုန္း … အဲ့ဒီေပါင္လို႔ရတဲ့ပိုက္ဆံ”
”မေအး...ငါ....ငါေလ”
”ကဲ...ေျပာစမ္းပါ က်ဳပ္စိတ္တိုလာၿပီ...ဘယ္မတုန္း အဲ့ဒီပိုက္ဆံေတြ”
”ေအးပါ...ေျပာပါ့မယ္..အဲ့ပိုက္ဆံေတြ ငါ ဖဲ႐ိုက္
လိုက္လို႔ ကုန္ၿပီ”
”ဟင္...@#$%^@#%?."=/
မေအးေဒါသေတြ ထိန္းမရေတာ့... သမီးရဲ႕သတိေပးစကားသံေတြလဲမၾကားေတာ့။ မိုးမႊန္ေအာင္ ဆဲမိ
သည္။ ဒီတခါေတာ့ ကိုဘေမာင္က သူ႔အျပစ္ႏွင့္သူ မေအးဆဲဆိုသမွ်၊ ေဒါသထြက္သမွွ် ၿငိမ္ခံသည္။
image credit original source
မေအးဆဲလို႔ဝေတာ့ ငိုသည္။ ငိုရင္းျဖင့္...
”ကိုဘေမာင္...ေတာ္မေကာင္းလို႔ က်ဳပ္ေရႊအိုးႀကီး နဲ႔လဲြရၿပီ”...ဆိုၿပီး..သူေနမေကာင္းစဥ္က အိပ္မက္
ႏွင့္ မေန႔ညကမက္ခဲ့ေသာအိပ္မက္မ်ားကိုေျပာျပ
သည္။
ထိုအခါမွ ကိုဘေမာင္လည္း ၾကက္ႀကီးလည္လိမ္ထားသကဲ့သို႔ ဘာတခြန္းမွမေျပာႏိုင္ေတာ့။ သားအမိ သံုးဦးသား ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ ငိုေနယံုမွလြဲ၍....
အက်င့္ဗီဇသည္...ေဖ်ာက္ႏိုင္ခဲ၏။
Author@nweoomon
Photo@nweoomon
25.5.2018