{En een beetje Oaldamster plat.}
“Oo, moi, ik haar die noit oins zoin.”, we staan bij een tijdelijk verhuisde supermarkt in de rij bij de kassa als ze mij rechtstreeks aanspreekt. Persoonsverwarring vermoed ik. Ondertussen meldt een van de andere klanten in de rij dat de band te kort bevonden wordt. Weet niet of de caissière daar iets mee kan. Volgens de klant die het meldt is dat een veel gehoorde klacht. “Mag ik er even bij?”, de vrouw achter mij heeft haar armen vol met ijskoude boodschappen. Het past er gewoon bij op de band. Toch voor vier klanten op het oude bandmechanisme.
“Kinn wie mekoar aargns van?”, vraag ik aan de aardige spraakzame dame voor mij in de rij. Want ik ken veel mensen wel van gezicht, dat is ook iets wat met de opkomst van de sociale media erg is toegenomen. Zeker toen ik privé nog actief was op ‘gezichtboek’. Dan ken je al snel heel wat mensen of kennen ze jou, terwijl ik eigenlijk liever zo onzichtbaar mogelijk blijf via die wegen. Er zijn mensen die beter geschikt zijn voor de schijnwerpers, geboren voor het voetlicht zelfs. En dat is ook prima zo, we leven ieder zoals we zijn, zelfs acteurs, die doen alsof, tonen toch uiteindelijk zichzelf.
“Bist doe goin BW'er din?”, zegt de rap van tongriem gesneden gesprekspartner. En ik leg uit dat mensen mij regelmatig verwarren met mijn broer, oud-kroeg eigenaar uit klein Mokum. Hij doet trouwens nu succesvol Administraties en belastingen. Kreeg zelfs een keer een verwijt, of ik diegene niet meer wilde kennen, uitgelegd dat ik niet hem ben maar mij. Leuke gesprekken dat wel, uiteindelijk blijft er dan weer iemand over die ik daarna oprecht groet en ook zomaar voor uit de schaduw kom. Zij is trouwens wel een Bekende Winschoter, want daar staat BW'er voor. En het was me in de betreffende supermarkt met te laag plafond al opgevallen dat ze met veel mensen even een praatje maakte. Mooi man.
Ze is schrijfster, zal het geheim verder voor me houden, maar ze schrijft onder het pseudoniem “Panter”. En ze komt met iets leuks, vanaf 1 januari 2016 gaat ze namelijk aan haar boek werken. Dan stopt ze met roken en dat vind ik heel tof. Inmiddels voor mij al heel lang geleden, dat ik gestopt ben met roken en nog steeds heel tevreden met die verandering in mijn leven. Hoop van harte dat het voor haar ook zo mag zijn. Leuk zo'n gesprek in de rij van de kassa van de supermarkt die even een paar maanden in een pand zit waar ik onaangename gevoelens bij heb. En toch een BW'er ontmoet die mij spontaan verteld over haar plannen voor een boek, waarschijnlijk niet volledig autobiografisch, maar we kunnen alleen fantaseren naar wie wij zijn.
Benieuwd naar het resultaat van haar schrijfwerk, dat zeker. En weer een medemens waar ik even voor uit de mist zal stappen om te groeten of een praatje te maken. Maar ik blijf wel behoudend, want voor je het weet ben je als bewust Onbekende Oaldamster ook een Bekende Winschoter. En dat laat ik toch liever over aan mensen die daar voor geboren zijn.
Eerder gepubliceerd op Tumblr ergens in 2015. Nu vastgezet in de blokketting.