BÜYÜK TUZAK!
Merhaba arkadaşlarım. Bu gün , şu paylaşımında benim bir şiirimi seslendirerek beni hem çok sevindirdi hem de çok duygulandırdı. Bu harika sürprizini tuzaksız bırakacağımı düşünüyorsa eğer, söyleyin ona büyük yanılıyor. :)
Uyanık; tuzağa düştüğünü söyleyerek aslında beni nasıl bir tuzağa düşürdüğünü gizliyordu tabii. Neyse, dedim ve belli etmedim. Şimdi sıra benim tuzağımda. Evet, Tahirciğim. Yazdığın şiiri bir başkası okuduğunda hayat aniden nasıl değişiyor gör bakalım.
Şiirini de şuraya bırakayım bari.
Bu Bir Kalitesiz İçeriktir #4
Sensin işte o
Az ötede duran ama sırtını dönen
Sessiz sedasız bir bana görünen
Ben kaçtıkça hep orada olan
Zihnimden hiç gitmeyen notalarsın sen
İçimi burkmaktan keyif alan ahenk
Kirpiklerimin üzerindeki kar birikintisi
Ama aslında az ötede duransın sen
Yanıma hiç yaklaşmayan
Yüzünü hiç göstermeyen
Beynimdeki keman sesi
Çenemden düşen son yağmur damlası
Kulağıma üfleyen rüzgârın hışırtısı
Az ötede sırtını dönen
Uykumda üstümü örten
Uyanınca bulamadığım
Korkutucu sabahsın sen
Az ötede
Ama hiç ulaşamadığım
Benim işte bu
Kendime sırtımı dönen
Sesimi duyurduğum ama göremediğim
Kaçtıkça kendimi kovaladığım
Fikrimdeki pislik
İçimdeki çocuk
Çaldığım ıslık
Sitayişe muhatap bir kutsalın gölgesiyim
Tüm damarlarımda dolaşan
Beynimdeki kanı emen
Kendimden uzaklaştığım
Şefkate muhtaç bir kibirim ben
Az ötede duran rahmetin ta kendisiyim
Hiç ulaşamadığım
Beni benimle gömen
Bensin Sen