စတီးမစ္သမုဒ္ျပင္ဟာ က်ယ္ျပန္႔ပါတယ္။ အဲဒီလို က်ယ္ျပန္႔တဲ့ေရျပင္လႊာထဲမွာ ကြီးေစာဆိုတဲ့ အေကာင္ငယ္ေလးက ငါးေသးငါးမႊားေလးသာ ျဖစ္ေနေတာ့ အရာရာက သူ႔အတြက္ အဆန္းတၾကယ္ျဖစ္ေနေတာ့တာေပါ့။ ဒါနဲ႔ပဲ ငါးဦးဦးေတြ ငါးဘဘေတြ ငါးကိုကုိေတြ ငါးမမေတြ သူ႔ထက္ ငါးျဖစ္ေစာတဲ့သူေတြကို လိုက္လံေမးျမန္းေနရေတာ့တယ္။ သိခ်င္တာကို သိရတာေလး ရွိတယ္။ သိေပမယ့္မျပည့္စံုတာလည္း ရွိတယ္။ ဒီေတာ့ ကြီးေစာလည္း ဥာဏ္သံုးရေတာ့တယ္။
အို ... အသင္ေလာက ... ကၽြန္ပ္ဟာ ငါးေသးငါးမႊားေလးပါ။ အခုမွ မ်က္စိေပါက္ ဖြင့္ၾကည့္ရတဲ့ဘ၀သမားေလးပါ။ ဤမွန္ေသာ သစၥာတရားေၾကာင့္ အသင္ေလာကၾကီးကို အျပည့္အစံုနီးပါး ျမင္ႏို္င္တဲ့ နတ္မ်က္စိကို ရရပါလို၏။
ရုတ္တရက္ပဲ ငါးေသးငါးမႊားေလး ကြီးေစာရဲ႕မ်က္လံုးဟာ ျပဴးက်ယ္လာတယ္။ ေ၀လငါးေတြ ဘာေတြရဲ႕ ဘာသာစကားကို တတ္သြားတယ္။ ဒါနဲ႔ ျပဴးေစာ ... အဲ ... ကြီးေစာလည္း အခုမွ စကားေျပာတတ္စ ငါးကေလးပီပီ စကားေတြေလွ်ာက္ေျပာေတာ့တာေပါ့။ သူသိခ်င္တာေတြကိုလည္း ေလွ်ာက္ေမးျမန္းတယ္။ ေ၀လငါးေတြေရးတဲ့ ငါးေပလႊာေတြကိုလည္း လိုက္လံဖတ္ရႈတယ္။ ျပီးေတာ့ သူ႔လို ငါးေသးငါးမႊားေလးေတြကို ျပန္ေျပာျပတယ္တ။ ။ဘာသာေတြ ျပန္ျပတယ္။ ကြီးေစာရဲ႕ဂုဏ္လည္း တက္လာတယ္။ ေဖာ္လို၀ါကလည္း မ်ားလာတယ္။ ေနရာတစ္ခုလည္း ရလာတယ္။
အရာရာက အဆင္္ေျပေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကြီးေစာတို႔ သမုဒ္ျပင္မွာ ၀ဲကေတာ့ တစ္ခုျဖစ္လာတယ္။ ကြီးေစာရဲ႕ဘာသာျပန္ေပလႊာကလည္း ၀ဲကေတာ့ေၾကာင့္ မူလေရးသားသူ ငါးၾကီးတစ္ေကာင္စီ ေရာက္သြားတယ္။ ဒါနဲ႔ ငါးၾကီးကလည္း စိတ္ဆိုးတာေပါ့။ သူ႔စာကို ခိုးကူးတယ္ဆိုျပီး ကြီးေစာကို အျပစ္တင္တယ္။ အဲဒီအခါ ကြီးေစာလည္း ေပါက္ကြဲသြားပါတယ္။
ရာရာစစ ငါ့ကိုမ်ား သူခိုးလို႔ လာစြပ္စြဲတယ္။ ငါးၾကီးနဲ႔ ငါးေလး ႏုန္းျပင္မွာ ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့ကြာ
ဆိုျပီး စာေတြစီတာေပါ့။ ေဒါသသံေတြကလည္း အဲဒီစာေတြကို ဖတ္ၾကည့္တာနဲ႔ ေပၚလြင္ေအာင္ ေရးထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါးဘိုးေအၾကီး ၾဆာတင္ကို တုိင္ပင္ၾကည့္ေတာ့ တုံ႔ျပန္ပံုမွားေနတာကို သြားျမင္တယ္။ ဒါနဲ႔ ၾဆာတင္ရဲ႕အၾကံေပးခ်က္အတိုင္း စာျပန္စီတယ္။ အဓိကအားျဖင့္ေတာ့ သူစြပ္တဲ့အခ်က္ကိုေခ်ပတယ္။ ကိုယ့္ဘက္က အမွားကို ၀န္ခံတယ္။ ျပဳျပင္မယ့္အေၾကာင္း ေျပာဆိုတယ္။ သူ႔ဘက္က လိုအပ္ခ်က္ကို ပါးပါးေလးေထာက္ျပေတာင္းဆိုတယ္။
ကြီးေစာလည္း ရႈံးေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ တစ္ဂိုးရသြားတဲ့ ေငါလံုးအသင္းလို ( ငါးေဆာ့တဲ့ ေဘာလံုးအသင္း) ေအာင္ပြဲေတြ ခံေနတာေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ငါးၾကီးကလည္း အေရးတယူနဲ႔ စာျပန္ေပးပါတယ္။ ကြီးေစာနားမလည္တဲ့အခ်က္ေတြကိုလည္း ရွင္းျပတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ ကြီးေစာလည္း သူမ်က္စိျပဴးတယ္ဆိုတာ ေတာင္ေပၚက ပဲ့က်လာတဲ့ ေက်ာက္ခဲေလာက္သာ ရွိတယ္လို႔ သိလာရတယ္။ copy/ paste နဲ႔ တစ္ပုဒ္လံုးကို ကူးခ်တာတင္ ခိုးတာ မဟုတ္ဘဲ သူတစ္ပါးရဲ႕အၾကံဥာဏ္ကို ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲ ရယူျဖန္႔ေ၀တာလည္း ခိုးကူးရာ ေရာက္တယ္ဆိုတာ သိလာရတယ္။ ကိုယ့္ဘာသာ စာေတြကို ၇၀ရာခိုင္ႏႈန္း ျပန္ျပင္ထားေပမယ့္ မူရင္းေရးသားသူရဲ႕ အာေဘာ္အျပည့္အ၀ပါေနတဲ့ စာေတြက မိမိကို သူခိုးအျဖစ္ ညႊန္းဆိုေနပါတယ္။
ႏို႔ ... သိမွ မသိဘဲ။ သားက ဒီမွာ ကေလးပဲ ရွိေသးတာ။ ျပီးေတာ့ သားက ေနရာေျပာင္းလာတာ။ အရင္ ဖြဘုတ္သမုဒၵရာမွာ ဒီလိုမ်ဳိး မရွိခဲ့ဘူး။ ျပီးေတာ့ သားတို႔ဆီမွာ အဲဒီလို ဥပေဒေတြ မသက္ေရာက္ဘူး။ ခရက္ဒစ္ေပးရံုနဲ႔ လံုေလာက္ေနတယ္
တို႔ ဘာတို႔ေပါ့။
ငါးၾကီးကလည္း ဘာသာျပန္တာျဖစ္ေစကာမူ မူရင္းေရးသားသူထံကေန ခြင့္ပန္သင့္ေၾကာင္း၊ အခ်ဳိ႕ငါးၾကီးေတြက သူတို႔စာကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္အသံုးခ်ခြင့္ျပဳေပမယ့္ သူကေတာ့ ထိုကဲ့သို႔ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ သူ႔စာကို သံုးရင္ သူ႔ထံကေန ခြင့္ျပဳခ်က္ ယူေစလိုေၾကာင္း၊ ဒီေလာကမွာ စာေတြကို ၇ရက္ေက်ာ္ရင္ ျပင္လုိ႔ မရေပမယ့္ မူလေရးသားသူက မေက်နပ္ဘဲ တုိင္ၾကားရင္ မိမိေရးသားတဲ့အေကာင့္တစ္ခုလံုးကို ဖ်က္ပစ္တာ ၾကံဳေတြ႕ရႏုိင္ေၾကာင္း ရွင္းျပပါတယ္။
အဲဒီေတာ့မွ ကြီးေစာလည္း အျပည့္အ၀နားလည္ေတာ့တယ္။ သူကလည္း ကြီးေစာရဲ႕အေျခအေနကို နားလည္သြားတယ္။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ နားလည္မႈရသြားတဲ့အခါမွာေတာ့ ရင္းႏွီးမႈက ျဖစ္တည္လာတယ္။ ကြီးေစာအကူအညီလိုရင္ ေတာင္းစရာ မိတ္ေဆြတစ္ဦးလည္း တိုးလာတယ္။ လတ္တေလာ ကြီးေစာ ေခါင္းရႈပ္ေနတဲ့ ကိစၥတစ္ခုကိုလည္း သူ႔ကို ေျပာျပလိုက္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းပဲဗ်ာ ... အေျဖရွာေပးပါတယ္။ ကြီးေစာအတြက္ အေတာ္ၾကာစဥ္းစားေနရတဲ့ ကိစၥျဖစ္ေပမယ့္ သူ႔အေနနဲ႔ေတာ့ ခဏအတြင္းပဲ ေျဖရွင္းေပးႏုိင္တဲ့ကိစၥျဖစ္ေနေတာ့ ကြီးေစာ အဆင္ေျပသြားတာေပါ့။
အဓိကေျပာခ်င္တဲ့ အခ်က္ကေတာ့ စတီးမစ္ဟာ နားမလည္မႈေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတဲ့အရာပါ။ တကယ္ေနရာရသူေတြဟာ စိတ္ထားေကာင္းသူေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဆင္မေျပတာ ျဖစ္ခဲ့ရင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာဆို အေျဖရွာပါ။ ကိုယ့္အျမင္နဲ႔ ကိုယ္မွန္ေနျပီလို႔ မထင္ပါနဲ႔။ လူတုိင္းက မျပည့္စံုပါဘူး။ အျမဲစူးစမ္းေလ့လာေနရတဲ့ေနရာမွာ အေျဖမွန္ဟာ အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖစ္ပြားႏုိင္ပါတယ္။ အေျခအေနကိုပဲ ေျပာခ်င္တာေၾကာင့္ ယခုစာအထဲမွာ အေသးစိတ္အခ်က္ေတြကို ထည့္မထားပါဘူး။ ေနာက္ပိုင္းမွာ စတီးမစ္က သတ္မွတ္ထားတဲ့ ခိုးကူးစာေတြအမ်ဳိးမ်ဳိးအေၾကာင္းကို ေျပာျပေပးပါ့မယ္။
ယခုေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ။ အဆံုးအထိ ဖတ္ရႈေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
Images Credit - Google