Aku karo dheweke sanadyan ing perang — pasukan, ing infantri.
Ora wong wadon, murni jamrud!
Kula punika abandoning strictly ing saturday,
A saperangan dina mengko, kita lagi kabeh buzzing.
Nanging minangka akeh kaya aku kadang Vilas wolf,
Lan butarepan ora ngalahake panas lamongan,
Aku isih tresna dheweke, ngapusi.,
Dadi apa Gusti allah digawe iku!
Apa iku supaya,
Apa ora,
Aku arep kanggo tutul sandi tangan
Pundhak...
Apa tega ora ngerti
Carane nyawa kawula nyengsarakke,
Sawise kabeh, dheweke ora ngerti
Carane kanggo dadi piyambak,lan kroso ing nyawa mung emptiness...
Lan lengkap ennui.
Kangen kanggo rasa saka lambé, tutul,
Srengenge katon padhang pemahaman,
Karo eseman, ngerti ora bakal ninggalake sampeyan,
Apa bakal kelakon sabanjuré iku tansah,
Nanging ora supaya.,
Wiping dheweke nangis wae
Nyoba kanggo ngerti kasunyatan
Lan apa ing sandi sirah iku misteri.
Kenangan sing dadi suffocating,
Nggawe lam ing sirah
Sing wis nyoba, lan suppresses
Pengeling-eling saka sampeyan.
Aku dadi kesel,saben dina,
Minangka yen ningali shadow nang endi wae, sing siluet,
Minangka yen nang endi wae cedhak,
Nanging ora, kang ora ana ing kene...
Lan kabeh ngarep-arep fade
Padha tresna kabeh....,
Nanging sampeyan ngerti iku worth dilalekake.,
Ora kanggo elinga lan ora kanggo tresna
Kang bakal teka bali, kang bakal ngelingake kula piyambak,
Nanging sampeyan wis ora wis ing padusan,
Mbok menawa tresna sampeyan wis lan ora kang,
Mungkin seneng kanggo dangu.,
Lan banjur teka bali mengko lan kabeh wis diganti,
Spark, kang, ngupaya.
Mangga ora mbuktekaken apa-apa kanggo kula...
Kabeh tembung, kaya salju leleh ing lontar...
Jantung, alas, ora migunani,
Aku mung kantun sampeyan supaya akeh...
Ora cukup, ana salah siji nyawa,
Nyawa sing ngandika tanpa tembung, kanggo ambegan...
Lan sawise ngrungokake swara wong liya,
Nalika kang paling native... Dadi ala...
Nauseous... Lan uga pracaya...
Iki acara saka crita urip...
Aku arep kanggo tutul karo nyawa, supaya sincerely...
Minangka sadurunge.. Sawise kabeh sing ing sampeyan isih ana?
Sampeyan lagi isih urip, supaya jantung ngrasa,
Lan pracaya, kabeh ora ilang...
Supaya ing atine lan ego pindhah mad maneh..
Kanggo nyawa ana wates nanging wektu...
Apa rasa seneng? - sampeyan takon.
Aku pitutur marang kowe, tresnaku, ing impen.
Dina pass, kreteg diobong,
Misahake tuwa, raos ing impen.
Lan ing kasunyatan: mangsa, lan mirages saka pangarep-arep
Lan langka tembung pass sisih.
Nanging kanggo bali menyang apa iku sadurunge,
Aja careless urip murub game.
Prasaja kepinginan langkah cilik
Wayah wengi, taun sawisé taun cepet-cepet,
Ninggalake tanpa kasusahan, tanpa prihatin,
Lan ana kang ora ana wektu kanggo mungkasi, katon watara.
Supaya angel ana ing donya kanggo ngerti,
Supaya cepet lan irrevocably.
Nyoba muspra kanggo njupuk urip,
Kita lagi arep bali.
Lan iku misale jek sing ana kasil,
Sing, dadi esuke saben dina anyar
Rodo peteng, sadder wektu iki taun.
Lan kadhemen ing shadow.
Aku lumaku ing lurung-lurung udan karo tumit ngremekake ing godhong.
Angin alon-alon stroke sandi rambute, ngembangaken sandi melancholy
Autumn gloomy lan kurang sadamasa taun iki
Tho, aku lunga-SENENG amarga aku TRESNA akeh banget!!!
Aku tresna sandi urip dakkirim
Lan tumiba, lan UPS sing
Aku tresna iku nalika anakku mesem.
Bungah lan rasa seneng sandi ganjaran!!!
Carane kowe arep kanggo manggon lan ngguyu,
Kanggo pasrahaken fees
Kanggo kepinginan kanggo manggon lan katresnan
Kanggo kepingin kanggo dadi seneng!!!
CANON EOS 750D Kit 18-135 IS