Sürətlə inkişaf edən texnoloğiya çağı və bu inkişafa uyğunlaşmaqdan başqa "çarəsi" olmayan bizlərin virtual aləm və həqiqi aləm arasında yaşadığı ikili həyatlar yaşayışımızı tamamilə ağuşuna almış vəziyyətdədir. İşlərin bu qədər asanlaşmasına və bir düymə ilə hər şeyin əlimizin altında olmasına baxmayaraq ruhumuzda daim nələrinsə əskikliyini duyuruq. Virtual aləmdə yazdıqlarımız, paylaşdıqlarımız, izlədiklərimiz bir cəhəti ilə bizim şəxsiyyətimizi, düşüncə tərzimizi ortalığa qoyur. Bu həyatda iki seçiminiz var: ya var olacaqsınız, ya da olmayacaqsınız. Var olsanız cavab verməli olduğunuz və tanımadığınız onlarla insan, oxumalı olduğunuz yüzlərlə xəbər, şərh etməli olduğunuz mövzular, videolar və s. Bunun nəticələri: saatlarla internet başında zaman keçirən insanların ailəsi, qohumu, dost - tanışı ilə sağlam ünsiyyət qurması çətinləşir. İnsan ruhunda olan boşluğu gerçək həyatda doldura bilməyincə , tanımadığı və özünü də tanımayan virtual insanlarla ünsiyyətə keçir.
Əvvəllər asılılıq kompüterlərin qarşısında idisə , indi mobil telefonlar məharəti ilə həyatın hər anında asılılıq davam edir. Öz dünyasında , lazım olduqda şəxsiyyətini gizli tutaraq istədiyi şəkildə yazıb- pozan , paylaşan bir insan gerçək həyatda ünsiyyət problemi yaşayır. O aləmdən bu aləmə adaptasiya problemidir əslində. Sosial şəbəkələrin belə sürətlə həyatımıza daxil olmasından ən çox uşaqlar təsirlənir. Əvvəllər uşaqlar yalnız uşaqlar idi. Oyun oynayar, yoldaşları ilə məhəllə futbolu təşkil edər, axşamlar qonşulara qonaq gedərdilər. İndi isə sosial şəbkələrdə virtual fermalar qurur, virtual heyvanlar bəsləyir, virtual evlər tikir, xəyallarında belə reallaşdıra bilməyəcəkləri zənginliklərə sahib olurlar. Onlarda və ümumiyyətlə virtual dünyadan istifadə edən insanlarda bir eqo formalaşır. Çünki yazdıqları və paylaşdıqları ilə dünyanı öz ətrafında və özlərini də hadisələrin mərkəzində olduğunu düşünürlər.Başqalarının paylaşdığı özəl həyatlara şahid olunca insan öz həyatının da xüsusi tərəflərini bir məqamdan sonra asanca paylaşa bilir.Ağlına gələn hər sözü söyləyə bilir, istədiyi fotoşəkli paylaşa bilir.
Nəticə etibarı ilə insan tarazlığa meyilli bir varlıqdı. Yəni bacardığımız qədəri ilə ruhumuzdakı boşluqları gerçək mənada dolduracaq işlər görmək ən doğru addımdır.
Posted from my blog with SteemPress : https://nurengiz.000webhostapp.com/2018/09/biz-v%c9%99-virtual-dunya