Witam.
Kiedyś, nawet dosyć dawno temu pisałem tutaj dlaczego kocham studio Piranha Bytes i większość gier przez nich wyprodukowanych. Na ich kolejne dzieło czekałem z wypiekami na twarzy i kiedy w końcu je odpaliłem wszedłem w jego świat tak głęboko, że bardzo ciężko jest mi potem z niego wychodzić...
"Elex" jest RPG'iem czerpiącym garściami z poprzednich dokonań deweloperów, przez co niejednego gracza kusi samymi elementami owianymi niemałą nostalgią - gra ma wiele mechanik unikatowych dla Piranhy i przesiąknięta jest ich klimatem, choć sama w sobie jest tytułem zupełnie świeżym.
Twórcy wykreowali zupełnie nowe uniwersum - Kraina Magalan została zniszczona przez kometę i nieliczni ocalali po katastrofie ludzie podzielili się. Na planecie pojawiło się jednak nowa substancja, zwana elexem, która zażywana dostarcza ludziom niebywałej mocy, lecz zarazem stopniowo pozbawia ich jakichkolwiek uczuć. Na terenie Magalanu powstało kilka ugrupowań - berserków gardzących technologią, którzy elex w bezpieczny sposób przekształcają z manę, dzięki której można rzucać zaklęcia, banitów lubujących wolność i używki, którzy lubują się w technologi sprzed katastrofy, czyli takiej nam "współczesnej", kleryków, którzy rozwinęli bardzo mocno technologię i nie gardzą elexem i albów, którzy są całkowicie owładnięci tą substancją i pragną podporządkować sobie całą krainę.
Głównym bohaterem gry jest Jax, który właśnie był dowódcą w tej ostatniej frakcji, lecz jego misja z niewiadomych przyczyn nie powodzi się. Jego statek zostaje zniszczony, a sam traci całą moc jaką zawdzięcza Elexowi. Okazuje się, że w swojej dawnej frakcji jest on skazany nas śmierć i przez to teraz musi odnaleźć się w niebezpiecznym świecie.
Jak wspomniałem - "Elex" to rasowy RPG z solidnie zrobionym systemem rozwoju postaci, craftingiem opartym na zbieraniu materiałów i receptur, dzięki którym można po odblokowaniu specjalnej umiejętności w stole warsztatowym wytwarzać mikstury, elementy uzbrojenia i ulepszenia. Gra w dużej mierze opiera się na eksploracji, walce i wykonywaniu zadań - choć same zadania czy to główne, czy poboczne muszę bardzo pochwalić za różnorodność i system walki za bardzo dobre wykonanie i duże możliwości (można walczyć wręcz, dystansowo z łuku, kuszy lub karabinu albo nawet wyrzutni rakiet, jest też możliwość ataku rzucając granaty, czy zaklęcia, co wykonano naprawdę dobrze i pozwala pokombinować), to sama eksploracja jest mocno utrudniona poprzez kiepski balans rozrywki na początkowych etapach gry, przez co zwiedzanie świata jest utrudnione. Jest tak ponieważ praktycznie wszędzie po świecie rozsiane są wysokopoziomowe potwory, nawet koło początkowych lokacji, przez co często by wykonać jakieś zadanie będziemy musieli zwyczajnie... uciekać.
Fabule i kreacji świata nie mam zbytnio niczego do zarzucenia - choć na pierwszy rzut oka skrajna nieco różnorodność (średniowieczni berserkowie i futurystycznie klerycy) jest trochę "dziwna", to w trakcie rozgrywki wszystko wydaje się w miarę spójne. Sama fabuła wciąga dzięki (jak wspomniałem wcześniej) całkiem różnorodnym misjom i ciekawym postaciom, jakie spotkamy na swojej drodze.
Grafika jest bardzo ładna, chociaż jak przystało na Piranhę, animacje są lekko sztywnawe. Jednak w tej kwestii poza tym nie ma tutaj nic więcej do zarzucenia - jak na 2017 gra wygląda bardzo porządnie. Niestety o muzyce nie mogę powiedzieć za wiele dobrego - niby gdzieś jest, niby gdzieś gra, czasem może jakąś atmosferę podbuduje, ale nic z niej nie zapada w pamięć, jak to miało miejsce w wielu dawniejszych grach studia.
Przejście całej gry w teorii powinno zajmować około 50 godzin, ale to jest chyba wersja jakaś "speedrunowa", bo ja mam już za sobą około 35 godzin rozgrywki i główny wątek ledwo co ruszyłem do przodu. Podejrzewam, że jeszcze długo "Elexa" będę ogrywał i to z niemałą przyjemnością.