Ne zaman kendimi yorgun hissetsem veya herkesten, her şeyden kaçmak istesem rengârenk iplerime sığınıyorum. Onlara dokunmak, yüzüme sürmek ve yumaklarla kedi misâli oynamak hoşuma gidiyor:) Hele ki ortaya güzel şeyler çıktığında karşıdan ona hayranlıkla bakmayı çok seviyorum, tıpkı bu uyku arkadaşı Tavşik'e duyduğum sevgi gibi:))
Bu tutkunun da olumsuz yanları var tabii... Sürekli yeni renkleri yeni ipleri takip edip hepsini almak istemek gibi mesela:)) Özellikle Hobium'da gezip beğendiğim her ipi sepete atmak terapi gibi geliyor:)
Bu pembeden vardı şimdi toz pembe almalıyım, aa bordo rengi de çok hoşmuş, e bunun yanına krem rengi ve lacivert yakışır, bak bu kırmızının tonu da çok hoşmuş, hele şu ebruli iplere ne demeli
diye diye sepeti dolduruyorum. O an anlamıyorum ama ödenecek tutara geldiğimde karşılaştığım manzara hiç hoş değil:(
Ya acaba hangisine daha az ihtiyacım var
diyerek içlerinden bazılarını çıkarmaya çalışmak gerçekten üzücü:/ Çünkü gelen koli o kadar büyük ve ağır oluyor ki, içinden çıkanları koyacak yer bulamıyorum bu kez:D
Bu hissi bir de kitap sitelerinde yaşıyorum...
Bak bu indirime girmiş at sepete, bu serinin 2.si de çıkmış hemen koy sepete, şu çocuk kitabını küçükken okuyup çok sevmiştim, kutüphânemde de olsun, ee ne duruyorsun o zaman at sepete
diye diye o kadar kitap alıyorum ve hepsini okumaya vaktim yetmeyeceğini bile bile tekrar alıyorum, bağımlıyım itiraf ediyorum:))
İplerime geri dönersek; bazen ne öreceğimi bilmiyorum, başlayalım bakalım neye benzeyecek diyorum:) Bazen de acayip formüllü modellere bakıp oyuncak yapmaya çalışırken kendimi lisedeki matematik derslerinde sanıyorum:) (2×1V)×4 (7×3V)54 görünce aklıma hiç iyi anılar gelmiyor ama, bunu örmenin de başka çaresi yok gibi:)
Buraya geldiğimde paylaştığım ilk konulardandı ama çok eskilerde kaldığı için tekrar eklemek istedim bu resmi:) Rengârenk kalemlikleri ve kalem başlıklarını da iki şirin ve güzel kız için yapıp hediye etmiştim, sevinmeleri yeterdi beni mutlu etmeye😊
Daha sonra her boş vaktimde bu şekilde küçük otantik çantalar yapmaya başladım. Bunları isteyen kalemlik veya makyaj çantası olarak ya da çantada fazla ağırlık yapmayan cüzdan niyetine de kullanabilirdi:)
İlk olarak kendim kullandım tabii:) Sonra anneme, teyzeme ve arkadaşlarıma hediye ettim. En son annemin çantasını çok beğenen bir arkadaşının ricası üzerine ona ve kızına da yapıp anneme bıraktım, bakalım beğenecekler mi:)
Genel olarak bana verilen hediyelerde de para ile alınan şeyler yerine kendi el emeğiyle yaptığı, benim için vakit harcadığı, kendinden küçük dokunuşları olanları seviyorum. Bu belki kuru boyayla yapılmış bir resim veya bir dörtlük olabiliyor bazen:)
Hediyeleşmek kalpleri birbirine yakınlaştırır, dostluğu arttırır, gönüllerdeki dargınlığı giderir...
Ben de sevdiklerime her yerde olan kendisinin de sahip olabileceği şeyleri almaktansa, onun sevdiği tarzda ve renkte bir şeyler yapıp hediye etmeyi çok seviyorum daha mutlu olduklarını görebiliyorum. Yukardaki küçük ayıcık ve Tavşik de dahil hepsi bu niyetle yapıp gönderdiklerimden...😊
Okuduğunuz için teşekkür ederim:)
Peki size en çok ne gibi şeylerin hediye edilmesine mutlu olursunuz? 🙆