สวัสดีเพื่อนทุกคนครับ วันนี้เป็นการประเดิมการทำงานวันที่ 2 ของผม ในอาชีพการทำงานเดิม ในปีใหม่ปี 2565 หลังจากเมื่อวานเป็นการประเดิมการทำงานเป็นวันแรก แต่ผมไม่ได้เขียนโพสต์ในการทำงานวันแรกของผม ไปเขียนย้อนหลังในช่วงการวันหยุดสิ้นปีแทน การทำงานวันแรกในช่วงเมื่อวานนี้ ถ้านับสถิติตั้งแต่ผมเริ่มชีวิตการทำงาน ขี่รถมอเตอร์ไซค์ส่วของของผม น่าจะเป็นการทำงานที่มีงานน้อยที่สุด ตั้งแต่เริ่มอ่ชีพมาเลยก็ได้ครับ แม้กระทั่งปีที่แล้วงานในการเริ่มสตาร์ทการทำงานวันแรกของปีใหม่ยังเยอะกว่านี้เยอะครับ
ส่วนวันนี้ไม่ต้องพูดถึงถึงจะเริ่มต้นการทำงาน มาเป็นวันที่ 2 ของปีใหม่แล้ว แต่งานที่ทำก็เพิ่มจากเดิมมานิดหน่อย ไม่ถึงกับเยอะอะไรทั้งสิ้น เหมือนเดิมคือผมรู้ยอดที่จะต้องไปส่งจำนวนคร่าวๆ แล้ว ตัังแต่เมื่อวานครับ แต่เช้านี้ถึงตัวเองจะรู้แล้วว่า วันนี้ทำงานไม่หนักอะไร แต่ผมก็เริ่มสตาร์ทการทำงานของผมในช่วงเช้าอยู่ดีครับ และ เริ่มทำงานเวลาเดิมไม่ทีเรทเรื่องเวลาทั้งสิ้นครับ มีบทเรียนจากการไปทำงานเรทเวลาแล้วว่ามันไม่ค่อยดีเท่าไร ถึงแม้การทำงานทุกอย่าง ผมจะเป็นนายตัวเองก็ตาม
วันนี้การทำงานของผมทั้งวัน ผมวิ่งงานเพียงแค่ทั้งหมด 3 รอบก็ตาม วันนี้ผมเลิกงานเพียงบ่าย 3 โมงกว่า อีกไม่กี่นาทีผมก็จะทำลายสถิติอีกอย่าง ในชีวิตการทำงานของตัวเองนั้นก็คือ การเลิกงานเร็วที่สุดในชีวิตการทำงานส่งของของผม ว่าแต่มันนับเป็นสถิติกันด้วยหรอ 555 ธรรมดาใช่ไหมครับคนเรามันต้องมีเรื่องอะไร ให้เป็นเรื่องจดจำของตัวเองกันบ้าง วันนี้คงไม่มีเรื่องอะไรเกี่ยวกับการทำงานของตัวเองมากมาย และ กลับสู่สภาวะการทำงานปกติ ไม่ต้องเป็นพี่เลี้ยงใคนแล้ว เพราะ พนักงานที่เข้ามาใหม่ก็เริ่มเรียนรู้ได้เกือยหมดแล้วครับ
ภาพที่ผมถ่ายวันนี้ ตอนแรกผมก็ไม่รู้จะถ่ายอะไรดี เพราะ วิวทัศน์แถวนี้ผมถ่ายภาพ แทบจะหมดทั้งสิ้นแล้วครับ เส้นทางที่ผมวิ่งงานมันก็มีเท่านี้ ในขอบเขตความรับผิดชอบของผมทั้งหมด และ ผมส่วนใหญ่จะได้รับมอบหมายให้ส่งของชิ้นเล็กชิ้นน้อย ในพื้นที่ถนนด้านในที่นานๆ จะมีบ้านที่ต้องไปส่งทางถนนใหญ่ อีกอย่างที่ผมไม่เคยถ่ายภาพถนนใหญ่เส้นหลัก เพราะ มันอันตรายรถเยอะไม่พอ แถวรถวิ่งเร็วด้วยครับ ผมจึงไม่กล้าที่จะหยุดถ่ายภาพครับ วันนี้ผมขอตัวพักผ่อนก่อนครับ ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนผมในวันนี้ ขอบคุณครับ