Ne farkeder ki, cehennemden beter bir yer, en azından bir zamanlar çok meşhurdu. Şimdilerde ismi pek gündemde olmasada hani dünyada cehennem gösterin deseler, 100 kişiden 99’unun eliyle, koluyla, vücudunun bilumum organlarıyla işaret edeceği yer “GUANTANAMO” işte böyle bir kodese düştü.
Oradaki gardiyanlardan birisi, aşınmaz ve eskimez elbiselere bürünmüş olarak geldi ve iftira sonucu oraya atılmış olan Şenol’ın ensesinden yapıştı.
Katı kalbi, baştan ayağa çelik ile ilmek ilmek örülmüş, içinde insana ve insanlığa ait bir kıpırtı olmayan zebani, hayır daha da kötüsü bir iblis, merhametsiz ve kaba bir kurt gibi, yada şimdiye kadar yazmış olduğum vasıfların hepsini toplayın ve 10’la çarpın, işte o yaratık ensesinden tuttuğu gibi bilinmezliğe fırlattı Şenol’u.
İçinden geçirdi yine hangi işkenceye tabi olacak ve yapmadığı neleri yaptığını kabul eden videolara konu olacaktı. Günler veya saatler burada kavramını yitirmişti zaten. Geldiği ilk günlerle kapalı hücrede ışık işkencesi bu işi çok iyi görmüştü.
Bazen işkenceden boşa kalan zamanlarında acaba dünyaya acı çekmek için mi geldiğini sorguluyor ama bunu danışıp tartışabileceği kimseler olmadığı için artık yalnızca duvarlarla konuşuyordu Şenol.
Photo
Günlerin ayları, ayların yılları kovaladığı ömür denilen şu kısacık zaman diliminde maalesef ki Şenol Irak işgalinden beridir orada ve halen hayatta mı ondan da haberimiz yok..
Hikaye ve konusu gerçeklikten alınmış örnekler içermemektedir. Sadece son zamanlarda gündeme gelen işkence olaylarına farklı bir açıdan bakış için deneme türünde yazılmıştır.
Bir sonraki paylaşımda buluşmak üzere hoşçakalın...