Hi friends ...
Some of the landscapes I photographed on our journey from the steppe lands to the Mediterranean.
Sometimes it's good to travel. It's like taking a break from life for a while ...
You have to enjoy the journey. The highway, the stops, the stations, even the traffic signs ...
They all tell you things.
Bozkır topraklardan akdenize uzanan yolculuğumuz boyunca telefonun kadrajına sığdırmaya çalıştığım manzaralardan kesitler ...
Fakat belirtmeliyim ki çıplak gözle kadraj arasında ilk defa fark olduğunu düşünüyorum. Zira benim gördüklerim buradaki resimdekilerden daha güzellerdi. 🙂
Yolculuk size ne ifade eder bilemem ama bana hayatın kendisini anlatır.
Biraz ayrılıktır biraz kavuşma ...
Biraz uzaklaşmadır biraz yakınlaşma.
Biraz hüzün biraz sevinçtir.
Mutlaka ardınızda birilerini bırakırsınız ne kadar sevinçle gitsenizde ... Bu yüzden tüm duygular yarı yarıya.
Ne tam anlamı ile sevinmek var ne tam anlamı ile üzülmek ...
Yine de rota belliyse tadını çıkarmak gerek. Genişçe uzun uzadıya giden otobanın, mola yerlerinin, ikmal istasyonlarının bile, trafik işaretlerinin bile ... 🙂
Ayrımları, virajları, kavşakları da sevmeli bana kalırsa insan.
İnsanın bolca kendisi ile konuşması, kendisini dinlemesi demek aslında.
Tabi kullanan için durum tamamen değişir ...
zaten ben kesinlikle şoför koltuğunun yanındaki koltuğu en çok seviyorum. 🙂
Yoksa bu güzelliklerden mahrum kalırdım.
Çünkü kesinlikle araba kullanan ile yanındaki aynı şeyleri görmüyor. 🙂
Oluşturulan rota savuşturuldu 🙂
Her şey gönlünüzce ...