(English version)
Two Americans, a man and a woman, travel to Turkey for different reasons, when fate makes their paths cross.
The woman, whose name is Hope, is a vet who goes to Turkey in order to visit various places that her late mother also visited when she was young and met her father, and she left some unopened letters for her daughter to read at specific locations throughout the journey.
Jeb, who is the male lead, travels to Istanbul for a conference, and after the conference finishes, he decides to take full advantage of his stay and enjoy a coach tour of historic and other tourist attractions.
This is where the two key characters of the movie first meet, that is, on the coach, and after Hope spills her drink on Jeb’s mobile phone, things take a very different turn from what is normally expected on a sightseeing coach tour.
My verdict
At first, to be honest with you, I got the impression that this was going to be a boring movie.
The plot moved fast from one scene to another, and it looked like it lacked some depth that would make things more dramatic.
For example, there was no captivating music in the background to help viewers cherish the moment more and reflect on the adventures of the key characters.
I think the plot was intended to touch those little details that are part of going on a holiday to a seaside destination such as the Turkish coastline, which tend to be ignored in most movies or overemphasized on others.
This is perhaps because this is a romantic story that starts out of the blue, and there is really no need for things to become overly complicated.
Both lead actors show a very civilized behavior to each other, as well as to other people that they come across during their adventures.
I guess the fact that they are both educated makes react to situations like that, that is without getting extremely angry and frustrated, swearing to people, etc.
They are both well-mannered, and their characters seem to be a perfect match, as the movie has a happy end.
There is some tension, when Jeb at first chooses to pursue his career goals rather than follow his heart and stay with Hope, but this tension quickly resolves as he realizes that she is more precious to him than job security.
Overall, I have to admit that I enjoyed watching this movie, since it made a nice difference from other movies that feature extensive love scenes.
The male lead shows respect to the female lead, and they first become friends, before they become lovers.
Their friendship and love are tested through a series of accidents, mishaps, and resulting little adventures, where romantic emotions start to grow imperceptibly and slowly in the background, until the final test of choosing love over career.
It is a little hymn to how love should be between two people who seem to be a perfect match, which is a very refreshing change to the typical gender conflict that has become mainstream recently.
(Türkçe versiyonu)
İki Amerikalı, bir erkek ve bir kadın, farklı nedenlerle Türkiye'ye seyahat ederken kader onları bir araya getirir.
Kadın, adı Hope olan bir veteriner hekimdir ve gençliğinde babasıyla tanıştığı ve rahmetli annesinin de ziyaret ettiği çeşitli yerleri görmek için Türkiye'ye gider; annesi yolculuk boyunca belirli noktalarda kızının okuması için bazı açılmamış mektuplar bırakmıştır.
Erkek baş karakter Jeb ise bir konferans için İstanbul'a gider ve konferans bittikten sonra, kalışının tadını çıkarmaya ve tarihi ve diğer turistik yerleri kapsayan bir otobüs turunun keyfini çıkarmaya karar verir.
Filmin iki kilit karakteri ilk kez burada, yani otobüste karşılaşır ve Hope'un içeceğini Jeb'in cep telefonuna dökmesinin ardından, bir gezi otobüsü turunda normalde beklenenden çok farklı bir yöne doğru olaylar gelişir.
Benim kararım
Dürüst olmak gerekirse, ilk başta bunun sıkıcı bir film olacağı izlenimine kapıldım.
Konu bir sahneden diğerine hızla geçiyordu ve olayları daha dramatik hale getirecek derinlikten yoksun gibi görünüyordu.
Örneğin, izleyicilerin anı daha çok hissetmelerine ve ana karakterlerin maceraları üzerine düşünmelerine yardımcı olacak büyüleyici bir müzik yoktu.
Sanırım filmin amacı, çoğu filmde göz ardı edilen veya aşırı vurgulanan, Türk kıyıları gibi bir sahil beldesine tatile gitmenin bir parçası olan küçük detaylara değinmekti.
Belki de bunun nedeni, aniden başlayan romantik bir hikaye olması ve olayların aşırı karmaşıklaşmasına gerçekten gerek olmamasıdır.
Başrol oyuncularının her ikisi de birbirlerine ve maceraları sırasında karşılaştıkları diğer insanlara karşı son derece medeni bir davranış sergiliyorlar.
Sanırım ikisinin de eğitimli olması, bu tür durumlara aşırı öfkelenmeden, insanlara küfretmeden vb. tepki vermelerini sağlıyor.
İkisi de terbiyeli ve karakterleri birbirine mükemmel uyuyor gibi görünüyor, çünkü film mutlu sonla bitiyor.
Jeb'in başlangıçta kalbinin sesini dinlemek ve Hope ile kalmak yerine kariyer hedeflerinin peşinden gitmeyi seçmesiyle bir gerilim yaşanıyor, ancak Hope'un iş güvenliğinden daha değerli olduğunu fark etmesiyle bu gerilim hızla çözülüyor.
Genel olarak, bu filmi izlemekten keyif aldığımı itiraf etmeliyim, çünkü uzun aşk sahneleri içeren diğer filmlerden güzel bir farklılık yaratıyor.
Erkek başrol kadın başrole saygı gösterir ve önce arkadaş olurlar, sonra sevgili olurlar.
Arkadaşlıkları ve aşkları, bir dizi kaza, talihsizlik ve bunlardan kaynaklanan küçük maceralarla sınanır; romantik duygular arka planda yavaş yavaş ve fark edilmeden büyümeye başlar, ta ki kariyer yerine aşkı seçme konusunda son sınava kadar.
Bu, birbirine mükemmel uyan iki insan arasında aşkın nasıl olması gerektiğine dair küçük bir övgüdür ve son zamanlarda yaygınlaşan tipik cinsiyet çatışmasına çok ferahlatıcı bir alternatiftir.
(Bu yazı Google Translate kullanılarak İngilizceden Türkçeye çevrilmiştir)
Originally published by me on my blog: movie-and-book-reviews.blogspot.com