​ေရႊနား​ေတာ္​သြင္​းမည္​့ ....​သံ​ေခ်ာင္​းသံ အပိုင္​း(၁၉)...

အပိုင္​း(၁၉)
ခ်မ္​းသာ တို႔ လက္​ပံပင္​​ေအာက္​​ေရာက္​​ေတာ့ ထိုင္​လိုက္​ၾကသည္​။အားလံုးထဲမွာ အတက္​ႂကြဆံုးသူ ျဖစ္​​ေနသည္​။ သူတို႔​ေနရာနဲ႔ခပ္​လွမ္​းလွမ္​းမွာ တရြာလံုးရဲ႕ ​ေက်းဇူး႐ွင္​ ​ေရကန္​ႀကီးရိွသည္​။​ေျပာရရင္​အရင္​တုန္​းကအပ်ိဳ​ေလး​ေတြ showျပတဲ့၊အလွၿပိဳင္​တဲ့ေနရာဆိုလည္​းမမွား​ေပ။​ေရခပ္​ဆင္​းခ်ိန္​ ည​ေနဆည္​းဆာ ဆိုရင္​ အ​ေတာ္​ပင္​ တက္​ႂကြ​ေနၾက​တတ္​​ေသာ လံု​ေမတို႔တသိုက္​ သနပ္​ခါး ပါး​ေပၚတင္​​ေသခ်ာဘီးလိမ္​းထားသည္​မွာ ျမင္​ရသူအဖို႔တြက္​​ေတာ့ အ​ေမ​ေျပာတဲ့ ​အ​ေမာ​ေျပ​ေလ​ေပါ့။ခ်မ္​းသာတို႔ နာရီဝက္​​ေလာက္​ၾကာ​​ေတာ့ ခပ္​လွမ္​းလွမ္​းမွ ရယ္​သံတခ်ိဳ႕ၾကား​ေနရသည္​။ ဘယ္​သူဘယ္​ဝါအသံဆိုတာ မသည္​းကြဲ​ေပ။ခ်မ္​းသာ ​ေတာသားႀကီး ရင္​ခုန္​​ေန​ေလၿပီ။ လူပ်ိဳသဘာဝ ​ေခါင္​း​ေလးသပ္​လိုက္​ အက်ႌကို ​ေအာက္​ဆြဲခ်လိုက္​နဲ႔အလုပ္​႐ႈပ္​​ေမသည္​ကို ၾကည္​့ၿပီး တပည္​့မ်ားပင္​မ​ေနႏိုင္​ရယ္​​ေတာ့သည္​။"ဆရာ ​တ​ေယာက္​ ​ေနမသိထိုင္​မသာျဖစ္​​ေနတယ္​နဲ႔တူတယ္​.."ဆိုၿပီး ဝိုင္​းဟားရင္​း​သတိလက္​လႊတ္​​ေျပာလိုက္​သည္​။ သို႔​ေသာ္​ ခ်မ္​းသာ စိတ္​ဆိုးရမည္​ကို​ေမ့​ေန​ေတာ့သည္​။ ဟို​ေလွ်ာက္​ဒီ​ေလွ်ာက္​နဲ႔ "​ေအးကြ ဘယ္​လိုျဖစ္​မွန္​းကိုမသိဘူး..ဒါပထမဆံုးအႀကိမ္​ျဖစ္​လို႔နဲ႔တူတယ္​ ငါဒါမ်ိဳး​ေတြ တခါမွမ​ေတြးခဲ့ဖူးဘူး ​ေတြးရမွန္​းလည္​းမသိခဲ့ဘူး ဘဝနဲ႔ ငါ ၊ငါနဲ႔ ဘဝ ဒါပဲသိခဲ့တာ..အဲ့​ေတာ့မႀကံဳဘူး​ေတာ့ ရင္​ခုန္​တာထက္​ရင္​တုန္​​ေနတာကြ" "ဆရာ ကလည္​း ဆရာ့ႀကိဳက္​​ေနတဲ့​ေကာင္​မ​ေလးမွမရိွ​ေသးတာဗ်..အခုဟာက အခုမွစမွာ​ေလ " ဟားဟား.. ဟားဟား နဲ႔ တပည္​့တ​ေယာက္​​ေျပာ​သည္​ကို ခ်မ္​းသာရယ္​ၿပီး" ​ေအး..​ေတြ႔​ေတာ့​ေတြ႔ထားတယ္​ မနက္​က​ေက်ာင္​းသြားတုန္​းက ​ေတြ႔ခဲ့တာကြ.." "​ေအာ္​..ဆရာက ​ေတြ႔ၿပီးသြားၿပီ​ေပါ့..ကပၸိယႀကီး​ေမး​ေတာ့.." ​ေျပာတုန္​း ခ်မ္​းသာ ျဖတ္​လိုက္​ၿပီး" ငါမ​ေသခ်ာလို႔ မရိွဘူးလို႔​ေျပာလိုက္​တာ ငါသူ႔ကို ​ေျပာရရင္​ ဆံပင္​ပဲ​ေကာင္​း​ေကာင္​းျမင္​လိုက္​တာ မ်က္​ႏွာက မသည္​းကြဲဘူး အဲ့​ေတာ့.." ​ေျပာ​ေနရင္​း စကားသံမ်ားၾကား​လိုက္​ရသည္​။ သူတို႔နဲ႔ သိပ္​မ​ေဝးလွတဲ့ ​ေနရာကၾကား​ေနရျခင္​းျဖစ္​သည္​။ စကားသံမ်ားသဲသဲကြဲကြဲ ၾကား​ေနရသည္​။ ​ေသခ်ာၿပီဒီတခါ​ေတာ့ အ​ေသာပိုင္​းက ၾကားရတဲ့အသံက ရြာထဲက လင္​မယားႏွစ္​​ေယာက္​ ညဘက္​အ​ေကာင္​​ေထာင္​သြားျခင္​းျဖစ္​​ေန၍ ခ်မ္​းသာ ႐ွက္​ကို႐ွက္​ကန္​းျဖစ္​​ေသာ္​လည္​း စကား​ေျပာမျပတ္​ဘဲ ဟန္​မပ်က္​ ​ေနလိုက္​သည္​။
အခု​ေတာ့ အပ်ိဳ​ေလး​ေတြ တ​ေယာက္​နဲ႔တ​ေယာက္​ က်ီစယ္​ ​ေနၾကသည္​ကို ၾကား​​ေနရသည္​။ တို႔လိုက္​ ဆိပ္​လိုက္​နဲ႔ အိမ္​မွာ ဗိုင္​း​ေကာင္​း ​ေက်ာက္​ဖိ​ေန​ရ၍ အခုလိုခ်ိန္​တြင္​ လြတ္​လြတ္​လပ္​လပ္​ ​ေပ်ာ္​ပါးၾကသည္​။ က်ီစယ္​ ၾကသည္​။ တခ်ိဳ႕ကာလသား​ေတြနဲ႔ သ​ေနာက္​ၾကသည္​။ ဤကဲ့သို႔ လြတ္​လပ္​မႈ​ေလးလည္​း ရ၊ အလွ​ေတြလည္​း ျပင္​လို႔ရတဲ့ ည​ေနခင္​းဆို အလိုလို​ေပ်ာ္​​ေနၾကသည္​။ ခ်မ္​းသာ တို႔ ​ေနရာက ​ေရကန္​ဆီသြားတဲ့ လမ္​းသြယ္​ရဲ႕ လမ္​း​ေဘးတြင္​ ရိွ​ေနသည္​မဟုတ္​။ သို႔​ေသာ္​မ​ေဝးလွ​ေပ ဘယ္​သူဘယ္​ဝါ ျမင္​ရသည္​။ ခ်မ္​းသာတို႔အဖြဲ႔ျမင္​​ေတာ့ ​ေျပာလက္​စ စကားမ်ားပင္​ ရပ္​သြားၾကသည္​။ ကိုယ္​့လမ္​းကို ပဲမွန္​မွန္​​ေလွ်ာက္​​ေနၾကသည္​။ ခ်မ္​းသာ ဟိုတ​ေယာက္​အား ႐ာၾကည္​့သည္​။ ၅​ေယာက္​အုပ္​စု ဆို​ေတာ့ ႐ွင္​း႐ွင္​းလင္​းလင္​း ၾကည္​့ႏိုင္​သည္​။ မ်က္​ႏွာအားမမွတ္​မိ​ေသာ္​လည္​း ဆံပင္​အား သိ​​ေန၍ "ဟာ..ဟို​ေကာင္​မ​ေလး..အဲ့ဒါသူပဲ ​ေသခ်ာတယ္​ကြ.."ဆိုၿပီး ​ျပံဳးျပံဳးႀကီးနဲ႔ အားရပါးရ​ေျပာ​ေန​ေပမယ္​့ တပည္​့မ်ားက ​ေသခ်ာမျမင္​ရဘူးဆရာ က်ဳပ္​တို႔ ​ေရကန္​နားထိ သြားရ​ေအာင္​ ဆိုၿပီး ​ေျပာ​ေတာ့ ခ်မ္​းသာ "​ေအး..သြားမယ္​ကြာ"ဆိုၿပီး​ေၾကာက္​​ေၾကာက္​နဲ႔​ေျပာသည္​။ ဘဝရဲ႕​ေလာကဒဏ္​ကို အ​ေၾကာက္​မရြံ ျဖတ္​သန္​းခဲ့တဲ့ လူက အခု​ေတာ့ အခ်စ္​နဲ႔ ​ေတြ႔မွ "ရန္​သူတစ္​ရာ စီးခ်င္​းထိုးႏိုင္​တယ္​ ..အခ်စ္​မွာရင္​မဆိုင္​ရဲခဲ့" ဆိုတဲ့ထဲကလိုပဲ ရင္​မဆိုင္​ရဲ​မွန္​း အမူရာ​ေတြကသက္​​ေသျပ​ေန​ေတာ့သည္​။တြန္​႔ဆုတ္​​ေန၍ အတင္​းပင္​ ဆြဲ​ေခၚ​ေနရသည္​။
အပိုင္​း(၂၀)ဆက္​မည္​
Hive account@thithisann
Fb acc:thithisan
Msc ​ေလွ်ာက္​ထားဆဲ