สวัสดีเพื่อนๆ Steemit
จากทริปที่แล้ว ทำเรา นอนผวา อยู่หลายครั้ง ยังเก็บ
เอามาฝันว่า ตัวเอง ลงมาไม่ได้ ร้องไห้ จนตื่นเลยยัง
รู้สึก เสียวที่ มือกับเท้า อยู่เลย อีกสองสามคืนก็คงจะ
หายไปเอง รีบนอน พรุ่งนี้จะต้องตื่นแต่เช้าไป ดนีดิน
(Dunedin) อาจจะอยู่เที่ยวไม่กี่ชั่วโมงแล้วเริ่มลงใต้
ไป อินเวอร์คากิล (Invercargill) นั่งรถ ยาวอีกแล้ว.
เหนื่อย อีกแล้วประมาณสามชั่วโมงถึงดนีดินและอีก
ประมาณอีกสองชั่วโมงครึ่งถึงอินเวอร์คาร์กิลทุกเมือง
ที่นี่ มีแต่ ที่สวยๆ งามๆ มีเสน่ห์ดึงดูดไปเสีย ทุกที่เลย
บางครั้ง ยังถามตัวเองว่าฝันไปรึเบล่าเนี่ย แต่พอหยิก
ตัวเอง จริงๆ แหม....ยังรู้สึกเจ็บ แสดงว่า ไม่ใช่ ฝัน
แต่ มันแปลก อยู่อย่างนึง ไอ้ดอก ไม้สีม่วง ที่ทุ่งหญ้า
ที่ไคคูร่า เราเคยฝัน เห็นมัน มาก่อน ตอนอายุ 15-16
เห็นจะได้ ตอนเห็น ครั้งแรก ยังตกใจ เพราะ ตอนนั้น
นอนหลับ อยู่บนรถบัส พอลืมตา ก็เห็น ดอกไม้ สีม่วง
พวกนั้น ยังสงสัย เราฝันเห็น สถานที่ ที่จะเห็น จริงๆ
ในอนาคต ได้ยังไง? มันแปลกมาก สำหรับเรา ทำให้
รู้สึกกลัว ขึ้นมาจับใจ เพราะว่า เราเคยฝัน เห็นตัวเอง
นอนตายมาแล้ว.......แล้วยมบาล สองตนก็กำลังเอา
เชือกอะไร สักอย่าง มาผูกที่คอเรา...เราคุกเข่า ไหว้
พวกเขา แล้วขอร้อง พวกเขาไปว่า"หนูขอเถอะ ตอน
นี้ หนูยัง ไม่พร้อม ที่จะไป หนูยัง ไม่ได้ ทำอะไร เลย
บุญคุณ พ่อแม่ ก็ยังไม่ได้ ตอบแทน ขอให้ได้ทำ ทุก
อย่าง สำเร็จก่อน เมื่อถึง เวลานั้น หนู จะไม่ ขออะไร
อีกเลย"...แล้วยมบาล ก็มองหน้ากัน แล้วหันมา มอง
เราแล้วก็ ปล่อยเชือก ยมบาลตัวใหญ่กว่า พูดกับเรา
ว่า..."เออ! ก็ได้ กูจะปล่อย มึงไป ซักคนนึง".....ในฝัน
รถบัสค่ำ ตายหมด เลย มีเรารอด อยู่คนเดียว พอตื่น
ขึ้นมา ก็ร้องไห้ ใหญ่เลยเรา ไม่รู้ เหมือนกันว่า เวลา
นั้น จะมาถึง เมื่อไหร่ ทุกวันนี้ ก็ได้แต่ เตรียมใจไว้....
เพราะ ยังไงเสีย คนเรา ก็เกิดครั้งเดียว ตายครั้งเดียว
จริงมั้ยๆ...ยังไงปฎิหาร เขาก็ให้ เรามา หลายครั้งแล้ว
ได้ทำทุกอย่าง ที่ขอแล้ว พอใจแล้ว ตอนนี้ นอกเรื่อง
อีกแล้วเรา มาถึง อินเวอร์คาร์กิล อยู่ที่นี่คืนเดียวเราก็
จะบินไป สตีเวิท หรือ สจ๊วต ไอแลนด์ Stewart Island
ไกด์บอกว่า ที่นั่น ค่าครองชีพ ถูกกว่า ที่นี่อีก ก็ดีสินะ
ประหยัดดี แปลกจัง มาอยู่ เมืองหนาว แต่กลับ ตัวดำ
ลง แล้วก็ดำลง ทุกวัน...ฮ่า ฮ่า ฮ่า
ขอบคุณที่ติดตามกันเสมอมา
