Almost all of us look for good and close friends throughout our lives. Sometimes we find it, sometimes we think we have it. Sometimes we are disappointed and sometimes we are very happy. On the one hand, we love, care, value; On the other hand, we are deceived, forgotten, ignored. There are times when we do bad things that are the opposite of what I just mentioned, because human beings are creatures with too many weaknesses.
However, some friendships are based on years of trust and increased trust over time. There are some that are destroyed in a very short time. Because trusting people is not easy. It is necessary to trust in order to survive, but I repeat, it is never easy. It takes great effort.
For the 117th week of Hive Open Mic, I prepared one of the most well-known works of Anatolian culture for you. Our work is a folk song and the name of this folk song is "black soil, my faithful friend". The lyricist and composer of the folk song is Aşık Veysel, a folk poet who lived in the 20th century.
The words begin like this:
- "I have embraced many as friends, my faithful friend is black soil."
And it continues:
- "I've been in vain, I'm tired. My faithful friend is black soil."
As you can see from these words, Aşık Veysel saw many people as friends, but he was wrong. Finally, he realized that the real friend is the soil itself. Because, in the continuation of the folk song, he tells that every effort put into the land gets a lot in return and that he trusts the land the most.
This is the natural result of a philosophy based on the past, as I have described it. People who realize the truth more trust themselves, the land, nature, etc. They also have trouble trusting another person, material, etc. I would like you to try to perceive this work from this perspective. In the source and notes section, I include the oldest recording of Aşık Veysel's own voice and all the words of the poem. Good listening everyone.
Lyrics;
*I hugged many as a friend
My faithful friend is black earth
I've been in vain, I'm tired
My faithful friend is black earth
I'm hooked on beautiful beauties
I saw neither loyalty nor benefit
All my desires I took from the ground
My faithful friend is black earth
The soil hides all our flaws
Stealing ointment and smoothing my wounds
He is watching my ways with open arms
My faithful friend is black earth
Whoever it is, has this secret
Leaves it to the world, an immortal work
One day he will embrace Veysel
My faithful friend is black earth
Aşık Veysel Şatıroğlu
Source of lyrics: https://www.antoloji.com/kara-toprak-2-siiri/
Original record of Aşık Veysel (on youtube):
Hemen hemen hepimiz hayatımız boyunca iyi ve sıkı dostlar ararız. Kimi zaman bulur, kimi zaman ise bulduğumuzu zannederiz. Bazen hayal kırıklığına uğrar bazen de çok mutlu oluruz. Bir taraftan severiz, önemseriz, değer veririz; diğer taraftan da aldatılırız, unutuluruz, yok sayılırız. Öyle zamanlar olur ki, az önce saydığım şeylerin tam tersi olan fenalıkları da biz yaparız çünkü insan zaafiyetleri çok fazla olan bir varlıktır.
Şu da var ki, bazı dostluklar çok uzun yıllara ve zamanla artmış güvene dayanır. Bazıları da vardır ki, çok kısa bir zaman içerisinde yıkılır gider. Zira insana güvenmek çok kolay değildir. Hayatı sürdürebilmek için güvenmek gerekir fakat tekrar ediyorum ki hiç kolay değildir. Büyük emek ister.
Hive Open Mic 117. haftası için anadolu kültürünün en çok bilinen eserlerinden birisini sizler için hazırladım. Eserimiz bir halk türküsü ve bu halk türküsünün adı "kara toprak". Halk türküsünün söz yazarı da bestecisi de 20. yy'da yaşamış bir halk ozanı olan Aşık Veysel.
Sözler şöyle başlıyor:
- "Dost dost diye nicesine sarıldım, benim sadık yarim kara topraktır."
Ve şöyle devam ediyor:
- "Beyhude dolaştım, boşa yoruldum. Benim sadık yarim kara topraktır."
Bu sözlerden de anlayacağınız üzere Aşık Veysel birçok insanı dost olarak görmüş ama yanılmış. En son farketmiş ki gerçek dost toprağın ta kendisi. Zira toprağa verilen her emeğin karşılığını fazla fazla aldığını ve en çok toprağa güvendiğini anlatıyor türkünün devamında.
Bu anlattıklarım haliyle geçmişe dayanan bir felsefenin doğal bir sonucu. Gerçeğin farkına daha çok varan insanlar kendine, toprağa, doğaya, vb şeylere güven duyarlar. Başka bir insana, maddeye, vb şeylere de güven duymakta sıkıntı çekerler. Bu eseri de bu perspektiften algılamaya çalışmanızı rica ediyorum. Kaynak ve not kısmına Aşık Veysel'in kendi sesinden en eski kaydını ve şiirin tüm sözlerini de ekliyorum. Herkese iyi dinlemeler.
Şarkı sözleri;
Dost dost diye nicesine sarıldım
Benim sâdık yarim kara topraktır
Beyhude dolandım boşa yoruldum
Benim sâdık yarim kara topraktır
Nice güzellere bağlandım kaldım
Ne bir vefa gördüm ne fayda buldum
Her türlü isteğim topraktan aldım
Benim sâdık yarim kara topraktır
Bütün kusurumuzu toprak gizliyor
Merhem çalıp yaralarımı düzlüyor
Kolunu açmış yollarımı gözlüyor
Benim sâdık yarim kara topraktır
Her kim ki olursa bu sırra mazhar
Dünyaya bırakır, ölmez bir eser
Gün gelir Veysel'i bağrına basar
Benim sâdık yarim kara topraktır
Aşık Veysel Şatıroğlu
Türkü sözü, kaynak: https://www.antoloji.com/kara-toprak-2-siiri/
Orjinal kayıt, Aşık Veysel (youtube):
▶️ 3Speak