Gdy spotkany przez nas człowiek dowiaduje się, że jesteśmy tu tylko przejazdem i że chcemy dojechać do La Descubierta mówi, że zaprowadzi nas w miejsce, skąd odjeżdżają guagua. Pytamy, czy chce to zrobić za darmo z dobrego serca, czy życzy sobie jakiejś zapłaty, aby potem nie było niemiłych niespodzianek. Mówi, że to zależy od nas, czy będziemy chcieli mu potem coś zapłacić, on niczego nie wymaga.
Prowadzi nas, sam do końca nie wiedząc dokładnie gdzie. Co chwilę pyta kierowców innych guagua i ludzi, skąd jadą guagua do La Descubierta. W miarę szybko jednak dostaje odpowiedź i prowadzi nas na postój busików. Tutaj okazuje się jednak, że do La Descubierta teraz nic nie pojedzie, ale jest akurat guagua do Jimani - granicznej miejscowości z Haiti. Stamtąd podobno dojedziemy do La Descubierty.
Wręczamy naszemu przewodnikowi symboliczne parę peso
-tylko tyle ? - pyta
- jeszcze raz tyle i będzie OK - dorzuca
Teraz trochę przegiął. Za te kilkadziesiąt metrów, które z nami przeszedł ? To i tak chyba najłatwiej zarobione przez niego pieniądze w ostatnim czasie. Widać jednak, że tylko testował naszą hojność, bo szybko zmienia strategię dziękując i mówiąc, że to dobra zapłata, że w zupełności wystarczy, że jesteśmy jego: "good polish friend".
W drodze do Jimani okrążamy od południa słone Jezioro Enriquillo, ostoję krokodyli amerykańskich, iguan oraz bardzo wielu gatunków ptaków wodnych. Im bliżej dojeżdżamy do granicy z Haiti, tym częściej widzimy na drodze barierki z napisem "Zona Militar". Rozstawione są przy nich posterunki wojska, które kontroluje przejeżdżające pojazdy szukając przemytników lub nielegalnych haitańskich imigrantów. Widzimy jednak, że ta kontrola to bardziej taka symboliczna. Od niechcenia spoglądają tylko na samochód, który przejeżdża bez zatrzymania, zwalniając tylko by ominąć zastawiającą pół jezdni barierkę.
C.d.n
*Zdjęcia własnego autorstwa