Sevgili Payitahtım,
Bugün kafam çok karışık. Düşes de yok yanımda. Sen desen, hiç yardımcı olmuyorsun.
Çok sesli gürültüler arasında seni kaybetmek üzereyim Payitahtım. Sesini duyamıyorum. Düşes aşkına yardım et!
Bunlar geveze. Bunlar çok konuşuyor Payitahtım. Bilinçli, bilinçsiz hepsinin bir derdi var. Susturamıyorum.
Sağlığımla oynuyorlar. Sağımı solumu şaşırdım. Bak, bu soğan bu da sarımsak. Dur şimdi, karıştırma onları.
Crema latte içer misin? Ben içmem. Düşes de pek sevmez. Sen seversin, al hadi al. Zehir zıkkım olsun Payitahtım.
Ben burada senin de içinde bulunduğun frekanslar arasında kaybolmuşum, senin düşündüğün şeye bak! Kahve...
Oğlum kafayı yemek üzereyim lan! Neyini anlamıyorsun? Kaybedeceğim seni, Düşesimizi. Bugün bencillik yapma bari aklını seveyim.
Gel hadi gel. Al bir yudum, dikkat et sıcak kahve. Şunlara da söyle, az sussunlar. Seninle konuşacaklarım var.
Neden izin vermedin Payitahtım? Beni sevmesine neden izin vermedin? Düşes yaklaştırdıkça sen uzaklaştırdın. Neden?
Görüyorsun seviyorum. O da böyle sevebilirdi. Sen benim mutlu olmamı istemiyor musun? Hüzünlü olmamı da istemiyorsun ama beni getirdiğin noktaya bakar mısın? Senin davranışlarının ne farkı kaldı, o çok eleştirdiğin Düşesimizin davranışlarından?
Mantık ha mantık! Bir mantıktır tutturmuşsun. Mantık karın doyurmuyor. Bak aşksız kaldık. Senin yüzünden pek sevenim yok lan! Düşes yok diye böyle rahat konuşuyorum. Yoksa iki çift lafla geçiştirirdim seni.
Yahu ne olurdu kabullenseydin sevgisini? Halbuki Düşes ne kadar çok sevmişti. Halen seviyor biliyorum, içten içe... Kıyıda köşede ağlıyor da yine belli etmiyor.
Ya sen? Sana ne diyeyim şimdi ben? Ne yapsam, ne desem adam olmazsın sen!
Bugüne kadar söylenememiş tüm sözlerin, sevilememiş tüm düşeslerin adına Allah belanı versin Payitahtım.
Duygularımla Wagnerin...