De mooie leugen
Ze zeggen wel: “Alles is toegestaan in de liefde”, zoals, liegen om mooier te zijn en elkaar bespelen om elkaar te binden. Alles is toegestaan... althans, totdat de waarheid erover boventafel komt. Want zodra je je bewust wordt van wat er aan de hand is in je liefdesrelatie is het veelal gelijk over.
Zolang alles ongezien gebeuren kan, zolang beiden blind zijn voor zichzelf en elkaar, kun je elkaar vanalles wijsmaken. De leugens zullen je mooi maken, maar slechts zolang de ander niet doorheeft dat je liegt of zolang je zelf niet doorhebt dat je er onecht door bent. Zodra de leugens boven tafel komen is “het spel” afgelopen en zal dat wat mooi was, plots bitter zijn.
De waarheid van iets kennen, vernietigt de leugens ervan. Bewustwording van de wereld doet dat, maar bewustwording van jezelf net zo.
Als er tussen twee geliefden een leugen zit, afkomstig van één of beiden tegelijk, waardoor er een reden is om bij elkaar te zijn, anders dan dat beiden van elkaar houden... dan kan de relatie slechts bestaan, doordat niet gezien wordt dat één van beide, de ander ergens voor nodig heeft, en daarin de ander slechts gebruikt. Eenmaal de redenen aan het licht komen: hoe de één de ander gebruikt of beiden elkaar gebruiken is de liefde over aan het gaan. De passie zal verdwijnen en de leugens van vele situaties worden herkend.
Bewustwording van jezelf is exact zo. Bewustwording is een grote vernietiger. Niets wat onwaar is, kan blijven bestaan. Als je naar jezelf kijkt, blijft alleen het echte over… maar het is niemand.
Uiteindelijk zal je je hele persoonlijkheidsconstructie doorzien, en al de herinneringen van de belevingen van je leven zullen zich als een onwaarheid tonen. Als er lang genoeg naar alles gekeken wordt is dat wat overblijft: niets. Wat onwaar is, verdwijnt... en als je je bewust wordt van je wezenlijkheid, dan zal je jezelf zien groeien in een leegte die uitsluitend gevuld is met zichzelf. (Zie Deel 1 – “Kristalheldere unieke eigenschappen”.)
Liefde volgens enige definitie, gaat nooit eerlijk zijn totdat we leren onszelf lief te hebben en vanuit die bron te delen. Pas als je hebt herkend dat je spiegelt, zal je aandacht vanbinnen kunnen blijven… Maar je zal daarmee al je illusies vernietigen, totdat je zo groot groeit dat je vruchten van inzichten gaat delen.
Veel vrouwen vragen zich af waarom ze altijd de verkeerde mannen kiezen. Als je verkeerde mannen kiest, komt dat veelal door wat je al vroeg in je leven over mannen hebt geleerd. Toen je jong was, werd je verteld dat jongens die je duwen en pesten, eigenlijk gek op je zijn en je leuk vinden. Vervolgens, op latere leeftijd, ga je mannen daarom als geïnteresseerd zien, terwijl ze juist ongeïnteresseerd zijn.
Je kan de man daardoor tot doelwit maken en als een uitdaging zien om te krijgen. Je kiest de verkeerde man, door de conditionering van je gedrag op basis van de ideeën van de dingen die je vroeger gezegd zijn... De programmering van voorkeuren en gedragspatronen zijn verankerd geraakt door de interne houding die je toen had: door de gemoedstoestand die je toen had; door de lichamelijke aanrakingen die toen gebeurden en de woorden die toen tegen je werden gezegd. Je zou kunnen zeggen: je kiest de verkeerde uit gewoonte. Je hebt de hele mentale toestand met woorden en aanrakingen, verankerd aan lichamelijke gebeurtenissen en mentale belevingen.
Je kunt de daadwerkelijk liefdevolle man daardoor niet herkennen en bestempeld hem eerder als “zonder spanning”, “niet opwindend” etc., Maar het is juist die spanning die de verkeerde is, omdat die spanning ontstaat doordat de ander je juist niet eerlijk benadert en juist niet geïnteresseerd is… waardoor hij je dus bespeelt en waardoor die spanning er is.
Je kiest de man die niet in je geïnteresseerd is, maar die je slechts bespeelt om je aandacht te krijgen of om je als statussymbool te gebruiken of om je in bed te krijgen. Je kijkt verlangend naar hem, omdat hij je in werkelijkheid niet wil en het daarom slechts je onvervulde verlangens opwekt. Je noemt die spanning vervolgens chemie, maar het is slechts lust en spel en verkeerd begrepen verlangen. Beiden kijken met projecterende ogen die zichzelf niet zien.
De vrouw wil de man, omdat ze zelf niet vervuld is en hem bezitten wil, en ze kleeft daar een reeks redenen aan om het gestalte te geven… De man is niet geïnteresseerd, maar wil de vrouw slechts voor seks en kleeft daar een reeks redenen aan om het gestalte te geven…
Beiden bespelen elkaar en noemen het chemie en passie en liefde, maar beiden zijn niet zichzelf op het moment dat ze dat zeggen, en projecteren slechts op elkaar wat ze denken dat de ander wil, om eruit te krijgen, wat ze zelf willen.
Uiteindelijk blijkt: ze doen elkaar keer op keer pijn, door de ander niet te zien voor wie die in werkelijkheid is en wat die in werkelijkheid wilt. Maar dat is slechts voor beiden zo omdat ze niet zien wie ze zelf in werkelijkheid zijn, waardoor ze niet werkelijkheid weten waarom ze in de relatie zijn en wat ze er in werkelijkheid van willen… want ze kijken niet naar zichzelf, maar ze reflecteren elkaar en projecteren op elkaar.
We leren het zo van elkaar en we zien het in verhalen en films bevestigt. We worden in romantische films en verhalen, heel subtiel, maar in onomwonden termen, vertelt dat de pijn van passie, lust en verlangen, in werkelijkheid liefde is… En we zijn het gaan geloven, want het was je eigen ervaring ook.
Maar er zitten leugens in zo'n relatie, als niet begrepen wordt dat de verlangens er zijn, omdat we zelf niet vervuld zijn. En dat de chemie die je voelt, je eigen bio-energie is die je aanwijst waar je energie is. En dat de passie die je voelt, de bron van liefde aanwijst waarmee je wezen zich kan vervullen met je eigen aandacht.
Chemie trekt je naar je geslachtsorganen, zodat je zal voortplanten. Het laat je daarmee zien in welk niveau je bio-energie zit, door je mate van vervulling. De projectie van chemie is lust: je mentale toestand om seks te hebben is dan lustvol of hedonistisch.
Passie heeft echter niets met seks te maken: passies zijn je diep gedreven emotionele staten, waar je gemakkelijk mee de diepte van je wezen in kunt. In je passies kun je verdwijnen; de passie van seksueel verlangen en lust, zijn niet dat. Seksuele passie is geprojecteerd verlangen... en als je je aandacht erop kunt richten, dan kun je in die energie opgaan, waarmee je het leert kennen en ermee leert bewegen.
Seks is expressie geven aan je passievolle levensenergie, maar passie is alleen daar als je elkaars passie bent. Het delen van passie is aldus voor velen slechts tijdelijk het geval. We hebben passies voor veel dingen, maar we maken elkaar maar zelden tot passie. De passie van seks is niet die van de de passies van een mens… tenzij seks je passie is. Je wezen kan ook je passie zijn, dan is meditatie je passie.
Passie heeft z'n expressie in heel je lichaam, maar is gedreven vanuit je buik, hart en hoofd. De passie van je lichaam is geprojecteerde liefde, en er is gemakkelijk een duidelijk besef van. Het is geprojecteerd, maar er is gemakkelijk een bewuste herkenning van mogelijk. Je kan voelen hoe liefde in je vraagt om aandacht, en je voelt daarmee het hogere “niveau” in je “roepen”: het “niveau” waar je bewust wordt van je energetisch lichaam: het eerste bewuste “niveau”, het “niveau”van je hart… en liefde is haar lichaam. Het is mogelijk om vanuit het laagste niveau: seks en voortplanting, in een keer door te stappen naar het eerste bewuste niveau, door je bron van liefde als passies aan je te voelen ontspringen als een energetische aanwezigheid: als je lichaam en in je lichaam… Als je je aandacht erbij houdt, kan je er doorheen voelen en er heerlijk mee zitten. Als je erin meebeweegt en er expressie aangeeft, dan is er dans, en als je dat doet tijdens seks, dan is er Tantra.
Als je gericht blijft op de ander, geef je je passie aan de ander uit projectie. De ander zal je echter nooit blijvend kunnen vervullen, want je doet het zelf ook zo, maar je geeft het slechts aandacht als er iemand in je geïnteresseerd is… waardoor je passie steeds weer verdwijnt en je maar kort “aan” bent, omdat het een ander nodig heeft als aanleiding. Als er niemand in ons geïnteresseerd is, komt er daarom meestal geen liefde uit ons, omdat de passies dan niet door een ander gestimuleerd worden. We geven onszelf geen aandacht, maar we willen dat anderen ons aandacht geven. We wachten voor niets op die ene bijzondere die niet blijven kan, omdat we onszelf niet vullen. We geven onszelf geen aandacht en daarom kunnen we niet blijven geven. We raken op, en de dromen zijn er dan nog wel, maar het is de liefde die stilletjes verdween, want het ontstond door de reflectie van eigen projectie. De passies zijn er ook nog, maar ze zijn dan onaangeraakt. De verlangens zijn er ook nog, want we geven ze geen aandacht.
Al deze vormen van levensenergie tonen dat seks slechts voor voortplanting is, maar zolang de onbewuste tijd er is is het daarmee net zo voor je plezier. Op een dag zal je bemerken hoe je van de ander houdt, en waarom je altijd bij die persoon wil zijn. Maar als je blijft willen dat de ander je blijft aanvullen, en de ander doet dat niet, dan kan je niet blijven geven zonder ook aan jezelf te moeten gaan geven… zodat je kan blijven geven, zonder zelf ooit op te raken… als is het dan een gebruiksrelatie.
Het liefdevolle hart roept je op andere, vriendelijke manieren, om eraan gevolg te geven met je passies. Je chemie zal je met passie willen laten verenigen; je verlangen vertelt je dat je er zelf ook bent, en dat, als je je aandacht op dat verlangen richt, je bio-energie in je buik zal groeien naar plekken hoger dan je geslachtsorganen.
Het is slechts een stap richting de expressie van het hart die je al kunt voelen gloeien op afstand… als je jezelf voelt, als je je aandacht bij jezelf hebt!
De “in je buik groeiende” energie die je voedt door je aandacht bij het gevoel van verlangen te houden, om het te omarmen, zal je energie in je doen groeien, waardoor het steeds gemakkelijker wordt om het te volgen met je aandacht.
In deze fase, zal je macht over je eigen leven vergaren, in de vorm van een sensitiviteit naar je eigen bio-energie toe. Je zal er adept van worden in het volgen van je energie, totdat de energie zo hoog komt dat het in de derde niveua, “controle” over de energie geeft, waarin je het kunt laten golven met emotionaliteit en je erin kan opgaan. Je kan er dan in verdwijnen. Je bio-energie zal zich blijven vermeerderen totdat het in het hart komt en je voor het eerst bewust zal zijn van wie en wat je bent. Het is in de vierde fase een zee van liefde, waar je nu slechts de punten van de vlammen van hebt gevoeld: het uit zich in passie voor je wezen. Het uit zich als pure extase.
Je mentale egoïsche zelf, zal je als met geboortegolven kunnen doorzien in z'n spel. Het kan je helemaal onderuit schoppen, maandenlang, doordat je identiteit dan ontrafeld komt, maar waardoor jij in de zee leert opgaan en waardoor je eigen leven gaat leven.
De stroom van bio-energie doet je langzaam tot zelf“geboorte” doen overgaan, doordat je wezen groeien kan door de groeiende vervulling van je eigen verlangen, door de aandacht die je jezelf geeft. In deze ontwikkeling verdwijnen is meegaan met de stroom... en je kan het laten groeien totdat je de oceaan bent. Je kan er zolang in drijven, totdat je volledig bent meegedreven.
“De ander” is in dit alles slechts degene die je leert te leven of je helemaal opgebruikt. En je intuïtie kiest ze zo voor je uit. “De ware”, als partner, is waarschijnlijk allang in je leven, maar je wil hem of haar niet, omdat er niet die chemische passie is: omdat die chemie er niet is. Er is mogelijk wel echte liefde, een zorgen voor elkaar, en dat kan je helpen te groeien, maar als je het lagere verkiest, de passie die lust is, en de tijdelijke vervulling van je verlangen door een ander, dan ben je nog onbewust en dan wil je liefde niet, omdat het nooit goed in je verankerd is geweest.
Het beëindigen van vele relaties is voor die reden heel weinig nodig, want hetzelfde proces zal zich herhalen, omdat het helemaal niet aan de ander lag, maar aan onszelf. De liefde was van allebei mogelijk aanwezig: beiden hielden waarschijnlijk intens van elkaar, maar er werd gekozen voor dat speciale gevoel, de chemie die spanning brengt, en je dacht dat dat liefde was. Het was het niet: het wees liefde aan, maar je keek niet. Het was een kans, maar je greep hem niet.
Je grijpt naar passie voor vervulling vanuit de beweging van verlangen, en je grijpt daarmee naar seks uit lust, en je noemt het samen liefde. De persoon met wie je die passie hebt, wil je vervolgens bezitten; je gaat met hem of haar willen trouwen om het gevoel van vervulling te kunnen behouden: om het zodoende “onder controle” te hebben, zodat je vervult blijft. Je gaat vervolgens macht over de ander uitoefenen, om het te kunnen sturen en beïnvloeden. Je gaat de ander manipuleren, om hem of haar te “trainen” en naar je hand te zetten: je speelt het spel, gebaseerd op reflectie en projectie in een onbewuste toestand, vanuit een egoïsche mind, zonder echte liefde. Je gebruikt verleiding en manipulatie om voor elkaar te krijgen wat je wilt, zonder de ander te laten weten dat je dit zo doet. Beiden draaien zo een heel web van leugens om elkaar heen, terwijl ze de ander denken om de vinger te winden, opat het eigen verlangen bewogen blijft zoals je wilt.
Je levensenergie uit zich in verlangen, maar het verlangt jouw aandacht ook.
De vraag om liefde, komt van je geprojecteerd verlangen. Het wekt de belofte de ander te vullen, maar heeft de ander nodig om tot die vervulling te kunnen komen, waardoor het uiteindelijk nooit kan vervullen: het kan je er slechts op wijzen wat je jezelf niet geeft.
Verlangen is de geprojecteerde onvervulling van jezelf. Het uit zich als twee die in “passie” bezeten zijn van elkaar. Het leidt tot hoop om het te kunnen behouden: hoop op blijvende vervulling van het verlangen.
Verlangen kan echter nooit door een ander vervuld raken, want het is geprojecteerd verlangen van jezelf. Verlangen vraagt jou je aandacht te geven. Je vult je eigen bron niet, waardoor je uiteindelijk met liefde zou overlopen. Je loopt zelf niet over van liefde, maar hebt een onvervulde leegte in je daar, waardoor je uit reflectie de aandacht van de ander ervaart als de vervulling van jezelf... omdat je tijdens die momenten, je aandacht bij jezelf houdt en daarvan geniet. Maar dat is geen weerslag van wezenlijke vervulling noch van liefde, waardoor de ander blijvend nodig is om jezelf compleet te voelen.
Je zal de ander zo altijd nodig hebben om jezelf compleet te voelen, waardoor je niet zonder de ander kan. Je hebt de ander dus niet nodig om aan te kunnen geven, je hebt de ander nodig om van te kunnen nemen... maar twee die het van elkaar nodig hebben om van elkaar te nemen, raken uiteindelijk beiden op.
Het is nog niet bij liefde aangekomen. We noemen het liefde, maar het is dat nog niet. Liefde is wat de energie van verlangen je vraagt te worden, door jezelf met aandacht te vullen. Verlangen is de vraag van je wezen om liefde te worden. Passie en verlangen, zoals je ze kent, zijn reactieve en reflectieve projecties, van wat je niet herkent als de intuïtieve taal waarmee je wezen met je praat. Je chemie is lust: het richt je vanuit je natuur, door je passie, op je geslachtsdelen… maar door maatschappelijke zienswijzen, gebeurt dat tevens vanuit mentale conditionering. Je verlangen is echter de vraag van je wezen, om daarmee je aandacht te vragen zo naar jezelf te kijken… Zo, zoals je je verlangen bemerkt.
Je ziet iemand die je mooi vindt en voelt verlangen opkomen of je leest iets wat de romantische snaar raakt, en passie komt op of lust komt op: verlangen komt op om het te gaan vullen, maar je projecteert het door alle vormen die de mind kent: uit conditionering en concentratie; door overtuigingen en verankeringen; door de semantiek van woorden die ooit tegen je zijn gezegd; uit overtuiging van dogmatische redenen; door geloof; uit correctheid volgens symboliek, etc.. Het houdt een mens onbewust, waardoor die blijft projecteren.
De werkelijkheid is dat je met passie moet zijn met jezelf, om je verlangen te vullen met je eigen aandacht. Het is die passie, waarmee je met jezelf moet zitten… Het is die liefde die jezelf vervult, door al je aandacht ermee te laten versmelten. Zo word je verlangen blijvend vervuld en daarmee de leegte in je gevuld.
Het hele reservoir voor bewustzijn dat je wezen is is bijna leeg, en het beetje wat er steeds weer in komt, leeg je zelf telkens weer. Je groeit niet in bewustzijn: je komt niet uit het onbewuste; je vult jezelf niet meer en meer; je klimt niet uit het seksuele en gaat niet richting liefde...
Je kan niet geven wat je zelf niet hebt, en omdat je niets bezit is passie voor- en van- een ander, het meest direct beschikbaar. Dat is alles. We worden er gewoon zo in “getraind”: films en teksten van muziek, gaan veelal over dit. Het zijn de onderste regionen van het “liefdes”spectrum: de onbewuste niveaus van de “liefdes”energie. Er is in werkelijkheid geen liefde daar en dus kan het niet als zodanig gedeeld worden met elkaar. We zien daardoor de ander als iets om te hebben, of als iets om te gebruiken. We zien de ander daarom als iets om te bezitten, om zelf vervuld te kunnen raken.
We zijn soms verliefd, maar nog ver van liefde. Al zijn in onze passies, de vlammen al te zien, maar als de mind nog egoïsch is, leven we slechts met de rook ervan.
Groots kunnen we hier op aarde zijn en allen behoren ertoe. We staan slechts aan het begin van iets, waardoor we niet beseffen wat we doen. Het leven heeft geen wens, maar toch wil het zichzelf geboren laten worden als mens.
Liefde wordt vaak een spel genoemd, een spel waarin alles is toegestaan. Maar zoals het gespeeld wordt is het exact zo doortrapt als het ego, want daar komt het spel vandaan. De liefde die we voor elkaar voelen, zit er nu tussenin: onzichtbaar en ongezien doet het z'n werk. Het laat ons verlangend voelen, maar we projecteren het op elkaar. Het verlangt onze aandacht slechts, zodat we kunnen groeien en we ervan kunnen delen met elkaar.
Het spel kan leuk zijn als je elkaar nog niet kent, maar als je een relatie wilt, zal je eerlijkheid moeten cultiveren tot deugd. We hebben geleerd om manipulatief met elkaar om te gaan, maar we hebben nooit geleerd om samen te zijn, we hebben slechts geleerd hoe we samen moeten werken.
Links:
De Waarheid
book: https://www.bol.com/nl/p/de-waarheid/9200000073003093/
ebook: https://www.bol.com/nl/p/de-waarheid/9200000075577107/