Są okresy kiedy łowienie okoni nie przychodzi mi łatwo i takim okresem jest zdecydowanie lato. Jako, że łowienie kleni i boleni w tym okresie było dla mnie zdecydowanie łatwiejsze to właśnie ku rzekom kierowałem swe kroki z wędką. Wszystko zmienia się całkowicie wraz z nadejściem jesieni. Nie ma wtedy dołka, z którego nie wyciągnąłbym choćby malutkiego okonka a zazwyczaj dziesiątek. Takie wzmożone żerowanie okonia działa na mnie motywująco i często goszczę ze spinningiem nad niewielkimi zbiornikami gdzie mogę spodziewać się okonia.
Sprzęt jest ważny
Przy połowach okonia, który jest typowym wzrokowcem ważny jest sprzęt. Nie powinien być zbyt gruby i toporny. Jednak przy połowach okoni częstym przyłowem jest szczupak. Dlatego trzeba wybrać złoty środek. Dla mnie takim złotym środkiem są kije do 15g. Używam Robinson Dynamic HS 7-15g. Robinson Diplomat Perch Jig 3-15g, Robinson Diaflex Perch Jig 2-10. czy Sashima Trout Spin 3-15g Kije stosuję w zależności od tego czy potrzebuję wklejki czy jednolitej budowy oraz w zależności od wymaganej długości kija. Co do kołowrotka nie ma jakichś specjalnych wymogów, ma równo nawijać linkę i mieć czuły hamulec. Nie stosuję się przy połowie okoni ciężkich przynęt czy siłowych holów. Optymalna średnica żyłki dla mnie to 0,18-0,22mm. Plecionka 0,06-0,08mm. W miejscach gdzie spodziewam się szczupaka zawsze używam wolframu.
Przynęty
Jak już wspomniałem okoń jest wzrokowcem i mocno reaguje na błyski w wodzie. Stąd moimi ulubionymi przynętami są obrotówki – Robinson Scale czy Phanter, A także niewielkie Meppsy, z wahadeł moim okoniom przypadły do gustu małe wahadełka Igora Olejnika. Po za tym skuteczne są wirujące ogonki, niewielkie gumy z Robinson Wasabi na czele czy woblery takie jak w tym roku odkryte dla mnie/przeze mnie poppery Strike Pro czy Robinson Pop Star.
Sprzęt ważny ale znalezienie okoni ważniejsze.
Okonie to ryby stadne, nie są rozmieszczone równo po całym zbiorniku a pływają jak wataha ganiając drobnicę. Trzeba je zwyczajnie znaleźć. Zazwyczaj można to zauważyć na powierzchni po uciekającej drobnicy. Jeśli jednak nic nie widać na powierzchni to nie znaczy, że okonia tam nie ma czy nie żeruje. Gdzieś jest i gdzieś żeruje, prawdopodobnie głębiej a wtedy trzeba się trochę nachodzić zanim się go znajdzie. Przykładowo w zeszły weekend pojechałem nad starorzecze Bugu. Wąski pas wody ciągnął się przez ponad kilometr. Nad wodą spotkałem wędkarza który właśnie uganiał się za okoniem. Przeszedł już 1/3 długości zbiornika bez kontaktu z rybą. Ja postanowiłem pojechać pod koniec starorzecza, Pierwsze kilkadziesiąt rzutów i metrów brzegu na pusto. Zaciekawił mnie sam koniec zbiornika gdzie woda wyraźnie się wypłycała. Pierwszy rzut i okoń na zestawie. Kolejne rzuty to kolejne okonie. Wyłowiony i głodny wracając znów spotkałem tego wędkarza. Pochwalił się że znalazł jedno miejsce, wypłycenie gdzie połowił okoni. W żadnym innym miejscu mu nie brały tylko tam. Wniosek z tego wyjazdu był jeden. Na kilometrowej długości starorzeczu były dwa miejsca gdzie intensywnie żerowały okonie. Omijając te miejsca można by było stwierdzić że ryb w wodzie brak. A one były i żerowały i to bardzo agresywnie.
Polecam szukanie okoni jesienią
