나는 한국어를 배우려고 노력하고 있습니다.
그래서 하드.
나는 문법 오류에 대해 사과드립니다.
의견을 작성하여 이러한 오류를 수정하십시오.
🌼🌼🌼🌼🌼 🌼🌼🌼🌼🌼🌼 🌼🌼🌼🌼🌼🌼
우리는 서로에 대해 책임감을 느껴야합니다. 그것은 우리 주변의 사람들이 무엇을하거나하지 않도록 이야기에 대해 아니에요. 무엇이든 우리가 좋아하지 않는 것은 자신의 악에 의해 발생합니다. 우리가 얼마나 나쁜지, 주변을 둘러보고 이해할 수 있습니다. 우리가 할 일은 함께 조각을 넣어하는 것입니다. 우리는 연결되어 있습니다.
Kendimizi birbirimizden sorumlu hissetmeliyiz. Bu etrafımızdaki insanlara ne yapıp ne yapmayacaklarını söylemek demek değil. Zaten beğenmediğimiz ne varsa bizim içimizin kötülüğünden dışımıza yansıyanlardır. Ve ne kadar kötü olduğumuzu çevremize bakıp bir bir görebiliriz. Yapmamız gereken her yandaki parçalarımızı bir araya getirmek. Bağlıyız birbirimize.
두 남자는 작은 보트를 타고 몰고있었습니다. 누군가는 긴 여행에 지루했습니다. 그는 뒷 주머니에서 칼을 꺼냈다. 그는 보트에서 구멍을 뚫기 시작했습니다. 남자는 그것을보고, 그의 눈은 행운의 돌처럼 열었다. "뭐하고 있니? 그만!"그가 말하길, 칼을 다른 손에서 잡으려고했다. 다른 반응은 지연되지 않았다. "그건 너에게 관심이 없다! 나는 보트 옆에 내 구멍을 열었다. 너와 관계가 없다."다른 남자가 대답했다 : "어리석은! 우리는 함께 내려갈거야!"
Iki adam küçük bir kayıkta yol alıyorlarmış. Birinin uzun yolculuktan canı sıkılınca çıkarmış arka cebinden bir çakı, başlamış oturduğu yerde, kayığa delik açmaya. Diğer adam bunu görünce gözleri fal taşı gibi açılmış. „ne yapıyorsun? Dur!“ demiş, diğerinin elinden çakıyı almaya çalışmış. Diğeri tepki de gecikmemiş: „Sanane! Ben kayığın kendi tarafımdaki kısmına delik açıyorum, bu seni ilgilendirmez.“ Diğer adam şöyle cevap vermiş: „Aptal! İkimiz birlikte batacağız!“
바보 사방이 있습니다. 그러나 가장 큰 바보는 사람 그 자체입니다. 바보, 그와 깊은 바다에 묻혀있다. 여기에 나는 다음과 같이 말하고 싶다 : 우리는 다른 사람들로부터 우리 안에있는 보트에 더 많은 구멍을 열었다. 모든 작업 뒤에, 우리는 그것을 할 수있는 힘이 있다는 것을 생각할 수 있습니다. 우리가 그렇게 생각하면 보트는 중요하지 않습니다!
Her yerde aptallar vardır. Ancak en büyüğü insanın kendi içinde olup, iyi yönünü de kendiyle beraber derin sulara gömer. Burada bahsetmek istediğim daha çok insanın kendi içindeki kayığa delik açmaya çalışan tarafıdır. Yoksa her işin arkasında onu yapan güç olan üst sistemi gördükten sonra kayık batsa ne olur, sulara gömülse ne!
나는 그런데, 한국어 학습을 계속. 다음은 내 작품 사진입니다.
Korece öğrenmeye devam ediyorum bu arada. Çalışmalarımın fotoğrafları burada.
Arkadaşlar Korece beni çok zorluyor ancak bu kadarını çevirebildim. Yine pek çok hatası vardır ama biraz da Türkçe devam edeceğim yazıya;
Bilim çok gelişti diyoruz. İnsan gelişimini ancak akıl, empati ve sempati ile uygulayabileceğimizi de iç güdüsel olarak biliyoruz. Bu bizim gözümüze eski moda görünebilir. Ama hiç de öyle değil. Belki de tüm zamanlardan çok daha fazla aklımızla beraber insan sevgisini kullanmaya ihtiyaç duyuyoruz. Her yerde buna değecek arkadaşlıklar dostluklar arıyoruz. Aklımızın, bilimsel çalışmaların, insanları sevmenin ve tüm bunlarla ilerlemenin bir bedeli var.
Daha çok kendinden feragat etmek. Bu fikir içinde bulunduğumuz koşullarda son derece itici görünüyor. Verdiğimiz tüm emeklerin karşılığını değişik sonuçlarla alıyoruz. Mesela artık yeni doğan çocuklar bizlere göre 8 yıl daha uzun yaşayacaklar. Yiyecek üretmek mesele olmaktan çıktı. Hatta çoğu sebze ve meyve zamanında tüketemediğimiz için çöpe gidiyor.
Musluğa bir dokunuyoruz sular şarıl şarıl akıyor maaşallah. Kaldırıp atıveiyoruz çöpe de artıklarımızı oh mis. Bir yerimiz mi ağrıyor? Hop bir hap içiyoruz enfeksiyondan eser kalmıyor. Biraz paramız varsa oğullarımızı askere de göndermiyoruz. Kalbur üstü ailelerin yaşadığı sokaklarda güvenle yürüyebilen kızlarımız var. Dünyanın bilgi ve kültürüne bir cep telefonu kadar uzağız. Ama bunların hiç biri bizim doğuştan getirdiğimiz cevherler değil.
Bu yazdıklarım doğru. Ama dünyada az şanslı kısımlar var.
Savaşlar, açlıklar, hastalıklar, eğitimsizlik ve ölüm tehdidi de varlığın doğal bir parçasıdır. Toplumlar birden bu ilkel koşullara geri dönebiliyor. O yüzden yukarıda saydıklarım ne kadar tatmin edici görünse de insan sevgisine her zamankinden daha fazla ihtiyacımız var.
Steemitte paylaşım sayısını artırmak istiyorum. En azından günde iki tane paylaşım yapmak istiyorum. Farklı hobilerim, ilgi alanlarım olduğundan içerik oluşturmakta zorlanmıyorum. Benim önümdeki en büyük engel zamanın yetmemesi. Yoksa neler neler yazacağım. Zaten resim yapmayı, boyamayı çok seviyorum.
Steemitin Güzel İnsanları Bölümü;
Kadınların dolunayda daha hassaslaştığını, daha fazla ağladığını ve daha stresli olduklarını öğrendim. Tüm belirtileri yaşıyordum:)
🌼🌼🌼🌼🌼 🌼🌼🌼🌼🌼🌼 🌼🌼🌼🌼🌼🌼