Kelebek kolayca boyandı, çok az bir vaktimi aldı. Fırça darbeleri kağıtta şekiller yaratırken aklımdan geçenler şunlardı:
Diğerlerini sevmek denen bir koşula gelmek, dünya yüzünde çok az insan topluluğunun amacı. O insanlar her şeyin çevreye bağlı olduğunu biliyorlar. Başarmanın bu tek yolunu hayatlarına uyguluyorlar.
İçgüdüsel olarak – yukarıda bahsettiğim özellikleri taşıyan insanlar arasındaysak- dostlarımızı düşünmeye alışmalıyız.
Alçak gönüllü olmak, kişinin kendisini değil, diğerlerini sevme yönünde ilerlemesidir. Burada diğerlerinden kasıt yine yukarıda bahsedilen özelliği taşıyan diğerleridir. Buna vurguyu çok yapmamın sebebi, amacın ortak olması halinde tüm yazdıklarımın geçerli olmasıdır. Aksi takdirde hayatlarımızda gördüğümüz, defalarca tecrübe ettiğimiz iyi niyetin suiistimaliyle karşı karşıya kalmamız kesindir. Bu yüzden bizlerle aynı amacı taşımayan kişilerle olan ilişkilerimizde mesafeli olmak bize avantaj kazandırır. Hep aklımızda beraberce başarmak istediğimiz konu olmalı. Kendimizden daha çok diğerlerine önem vereceğimiz, tüm yaptıklarımızı onlar için yaptığımız hissine gelebileceğimiz bir koşul olmalı. Diğerleri ile paylaşamaya başlamak için aldığımız her şey, yalnızca kendi mutluluğumuz için aldıklarımıza göre yüzlerce kat daha fazla memnuniyet verir. Bir anne gibi, çocuğunun karnının tok olması, kendi karnının tok olmasından çok daha önemlidir.
