===================================
ေခါင္းစဥ္ကို ၾကည့္ၿပီး ရယ္စရာလို႔ထင္သြားသလား။ ဒါဟာ တစ္ခ်ိန္ကတကယ္ပဲ ျမန္မာျပည္မွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြပါ။ ခုေခတ္နဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္ေတာ့ေပမယ့္ ဗဟုသုတ အေနနဲ႔တင္ျပလိုက္ျခင္းပါ။
ေခတ္ကေတာ့ ကိုလိုနီေခတ္မွာပါ။ နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္တို႔ဟာ စတီးဘရားသား၊ အင္ဂလိုဘားမား စေသာ ကုမၸဏီႀကီးမ်ားဟာ ဆန္စပါးေရာင္းဝယ္ေရးအဖြဲ႕ျဖင့္ ျမန္မာ့စီးပြားေရးကို အေသသတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဆန္စပါးမ်ားကို ေဈးႏွိမ္ဝယ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဆရာစံေတာ္လွန္ေရး မတိုင္မီ စပါးတင္း ၁၀ဝ လၽွင္ ၂၂၅ က်ပ္မွ တင္း ၁၀ဝ လၽွင္ ၅၅ က်ပ္အထိ ၅ဆ နီးပါး အထိထိုးက်သြားခဲ့ပါတယ္။
ေအာက္ဆုံးထိုးဆင္းသြားတဲ့ စီးပြားေရးေၾကာင့္ ျမန္မာ့လယ္သမားမ်ားခင္မ်ာ ခ်စ္တီးကုလားတို႔ရဲ့အေႂကြးမေပးနိုင္သလို အဂၤလိပ္အစိုးရ ရဲ့ အခြန္မ်ားကိုလည္း မေဆာင္နိုင္ေတာ့ပါ။ ထို႔အခါ ခ်စ္တီးတို႔က လယ္ေျမကိုသိမ္း၏ ၊ အိမ္ကိုသိမ္း၏ ။ အစိုးရကလည္း အခြန္မေဆာင္နိုင္ေတာ့ေသာ လယ္သမားတို႔၏ ထြန္တုံး ၊ ကၽြဲ ၊ ႏြား မ်ားသိမ္းယူခဲ့ၾက၏ ။ ေနာက္ဆုံးသိမ္းစရာမရွိေသာအခါ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ား ႏွင့္ အိုးခြက္ပန္းကန္မ်ားကိုပါ ဝရမ္းထုတ္သိမ္းယူခဲ့ၾကပါတယ္။
ဥပမာေျပာရရင္ ထိုစဥ္က ျပည္ခရိုင္ ၊ ေမွာ္ဇာၿမိဳ႕အပိုင္ မဲေလာင္ရြာေန ဦးဝင္း ႏွင့္ ဇနီး ေဒၚေရႊၿမ တို႔အား လူခြန္မေပးနိုင္ခဲ့၍ အေရးပိုင္ဦးမွဲ႕က ကြမ္းသီး ၁၈ လုံး ၊ ဆီ ၁၉ က်ပ္သား ၊ ႏွမ္းပ်စ္မုန္႔ ၁၉ ခု ၊ ျငဳပ္သီး ၂၂ က်ပ္သား ၊ အုန္းဆီ ၁၆ က်ပ္သား ၊ ကေရကရာ မုန္႔ ၆ တုံး ၊ၾကာဇံ ၂ စည္း ၊ ပုဇြန္ေျခာက္ ၁၂ က်ပ္ခြဲသား ၊ ငါးခ်ဥ္ ၃ ပိသာ ႏွင့္၅ က်ပ္သား ၊ မီးျခစ္ ၅ ထုတ္ ၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ ၁၇ က်ပ္ခြဲသား ၊ လက္ဖက္ေျခာက္ ၁ ပဲသားကို သိမ္းယူခဲ့သည္ ဟု မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ေသာစာရင္းအရ သိရပါတယ္။
ေပါင္းတည္ ၿမိဳ႕က ဦးဘိုးေရႊမွာလည္း လယ္ထြန္တုံး ၊ ထမင္းပန္းကန္ျပား ၃ ခ်ပ္ ၊ ေၾကးဇြန္း ၂ ေခ်ာင္း ၊ ငါးပိခ်က္ပန္းကန္ တစ္လုံး ႏွင့္ ဟင္းရြက္ျပဳတ္ရည္ ထည့္ထားေသာေမၽွာခြက္ငယ္ တစ္ခုတို႔ကို အသိမ္းခံခဲ့ရပါတယ္။
တစ္ခ်ိန္က ျမန္မာ့လယ္သမားတို႔ရဲ့ တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ပါေပ…
Ref : ျမန္မာ့ျဖစ္ရပ္ ၁၀ဝ – ေမာင္ၾကည္သန္႔
ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္း
Creadit-Ayesay
bagoknowledge