ခ်စ္ေသာေဖေဖ
ကြၽန္ေတာ္ ၄နွစ္သားတုန္းကငါ့ေဖေဖႀကီးဘာ
မဆိုလုပ္တတ္တယ္။
၅ႏွစ္...ငါ့ေဖေဖႀကီးမသိတာဘာမွမရိွဘူး။
၆ႏွစ္...ငါ့အေဖကမင္းအေဖထက္ေတာ္တယ္။
၈ႏွစ္...တို႔အေဖကအကုန္လုးံေတာ့လည္းအတိအက်မသိဘူး။
၁၀ႏွစ္...အေဖကတို႔ငယ္ငယ္တုန္းကန႔ဲအခုန့ဲကတျခားစီပဲ။
၁၂ႏွစ္...အင္းအဲဒါေတာ့အေဖလည္းဘယ္သိပါ့မလဲ၊သူကအသက္သိပ္္ႀကီးၿပီဆိုေတာ့
ကေလးတုန္းကအေၾကာင္းေတြမမွတ္မိႏိုင္
ေတာ့ဘူး။
၁၄ႏွစ္...အေဖကေတာ့ထည့္ေျပာမေနန႔ဲသူကေ႐ွး႐ိုးသမားႀကီး။
၂၁ႏွစ္....အဘိုးႀကီးလား...ထားပါ၊ေအာက္ေန
ၿပီ၊လုးံဝေအာက္ေနၿပီ။
၂၅...အေဖလည္းနည္းနည္းပါးပါးေတာ့
သိတယ္၊မသိလို႔လည္းမျဖစ္ဘူးေလ၊
လူႀကီးပဲဟာ။
၃၀...အေဖကိုနည္းနည္းပါးပါးေမးျမန္းၾကည့္
ရင္ေကာင္းမယ္ထင္တယ္၊ဘာပဲေျပာေျပာသူ
ကအေတြ႕အၾကဳံအမ်ားႀကီးရိွတယ္။
၃၅ႏွစ္...အေဖန႔ဲတိုင္ပင္ၿပီးမွပဲဒီကိစၥအတြက္ငါ
တစ္ခုခုလုပ္ႏိုင္မယ္။
၄၀ႏွစ္....အေဖသာဆိုရင္ဒီကိစၥဘယ္လိုေျဖ႐ွင္းမလဲမသိဘူး၊အေဖကအေတြ႔အၾကံဳစုံ
တယ္၊အေျမာ္္အျမင္လည္းရိွတယ္။
၅၀ႏွစ္...ဒီကိစၥ အခုေနသာအေဖန႔ဲတိုင္ပင္ခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ဘယ္ေလာက္ေပးရေပးရငါေပးပါတယ္။အေဖ့အရည္အခ်င္းေတြသူရိွ
တုန္းကေကာင္းေကာင္းသတိမထားမိခ့ဲတာ
သ္ိပ္ႏွေျမာစရာေကာင္းတယ္။တကယ္ဆိုငါ
အေဖဆီကအမ်ားျကီးငါရလိုက္ဖို႔ေကာင္း
တယ္။